VOLVO STD 1021-2 Rysowanie obiektów testowych z powłoką powierzchniową i ocena rozprzestrzeniania się korozji na podstawie narysowanej linii w teście korozyjnym

Norma „VOLVO STD 1021-2 Zadrapanie obiektów testowych z powłoką powierzchniową i ocena rozprzestrzeniania się korozji na podstawie narysowanej linii w badaniach korozji” opracowana przez firmę samochodową Volvo opisuje metodę powodowania określonych uszkodzeń organicznych powłok powierzchniowych na powierzchniach metalowych za pomocą ręcznego narzędzie do drapania. Uszkodzenie ma na celu odsłonięcie materiału podstawowego w celu oceny jego ochrony przed korozją w późniejszym teście korozyjnym.

Orientacja narysowanych linii jest często bardzo ważna dla wyników testów korozji. W panelach lekko nachylonych od pionu, w linii poziomej gromadzi się więcej soli niż w odpowiadającej jej linii ukośnej lub odsłoniętej pionowo.

Inna różnica polega na tym, że linia narysowana poziomo tworzy równe obciążenie solą, podczas gdy linia ukośna, a zwłaszcza narysowana pionowo, ma tendencję do tworzenia nachylenia wraz ze wzrostem ilości soli wzdłuż dolnej krawędzi linii. Zwiększone ilości soli zazwyczaj prowadzą do szybszego procesu korozji, ale w przypadku stali malowanej duże narażenie na sól może mieć działanie hamujące korozję, ponieważ powstające produkty korozji są bardzo intensywne.

Komponenty należy tak rozmieścić lub narysować na elemencie, aby orientacja rysowanych linii jak najbardziej odpowiadała wymaganiom stawianym panelom płaskim.

Rysowanie odbywa się za pomocą przyrządu do rysowania wyposażonego w płaską, ogoloną stal do ciągnienia. O ile takie urządzenie gwarantuje względnie stałą szerokość niepowlekanej powierzchni metalu, o tyle głębokość penetracji jest niewielka w porównaniu z szerokością rysowanej linii. Kontrolowana powierzchnia na jednostkę długości narysowanej linii jest ważna pod wieloma względami i ma kluczowe znaczenie dla miarodajnych wyników badań malowanych, galwanicznie powłok metalicznych (np. cynku).

W konstrukcji narzędzia ciągnącego zastosowano stal szybkotnącą. Szerokość krawędzi wynosi 0,50 mm plus/minus 0,02 mm dla malowanych obiektów testowych. Dla obiektów testowych z innymi powłokami powierzchniowymi (np. uszczelniaczami lub środkami antykorozyjnymi) wynosi ona 1,00 mm plus/minus 0,02 mm.

Istnieje kilka możliwych projektów kompletnego aparatu rozruchowego. Aparat ręczny powinien być najlepiej wyposażony w podporę boczną, aby zapewnić spójne wykonanie buta. Kąt stalowego przyrządu powinien być najlepiej blokowany przez wgłębienie w uchwycie. W normie przedstawiono przykład narzędzia ręcznego ze stali szybkotnącej opisanego powyżej.

Narzędzie do rysowania przykłada się z kątem krawędzi wynoszącym 80 stopni plus/minus 5 stopni w kierunku rysowanej linii i 90 stopni plus/minus 3 stopnie po bokach. Nowy kawałek stali narzędziowej należy zawsze dołamać, wykonując co najmniej 10 rysunków próbnych na pomalowanej płycie stalowej, aby usunąć ostre zadziory mogące spowodować rozerwanie powłoki malarskiej. Podczas rysowania każdą linię należy rysować, aż utworzą się opiłki metalu. Podczas rysowania zakrzywionych powierzchni należy w miarę możliwości zachować wymagania dotyczące kąta rysowania. Złożone obiekty testowe, w których nie ma wystarczającej ilości miejsca na narzędzie do rysowania, można narysować za pomocą narzędzia do rysowania z węglików spiekanych z klinową końcówką i szerokości końcówki około 0,2 mm. Ze względu na nieokreśloną powierzchnię narażenia podłoży stalowych, klinowa końcówka narzędzia ciągnącego nie powinna być stosowana na materiałach ocynkowanych.

Stan stali w aparacie ciągarniczym sprawdza się rysując linię na malowanym panelu stalowym. Należy wykonać wystarczającą ilość zadrapań, aby zaczęły tworzyć się metalowe wióry. Jeżeli dolna szerokość narysowanej linii jest mniejsza niż odpowiednio 0,4 i 0,8 mm, stal narzędziową należy wymienić.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, jest zgodna z „VOLVO STD 1021-2 Rysowanie obiektów testowych z powłoką powierzchniową i ocena rozprzestrzeniania się korozji od linii narysowanej w normie „test korozji”. Zapewnia również określone usługi testowania.