W dziedzinie bezpieczeństwa materiałów i zdrowia środowiskowego kontrola emisji lotnych związków organicznych (LZO) ma ogromne znaczenie, szczególnie w branżach takich jak budownictwo, produkcja mebli i wnętrz samochodowych. Formaldehyd, bezbarwny gaz o ostrym zapachu, jest jednym z najdokładniej badanych lotnych związków organicznych (LZO) ze względu na klasyfikację go jako prawdopodobnego czynnika rakotwórczego dla ludzi przez organizacje takie jak Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem. Norma Q/SQR T1-8.1-2012 zapewnia rygorystyczne ramy oceny emisji formaldehydu z kompozytów drewnopochodnych, klejów i materiałów pokrewnych. Opierając się na europejskiej serii norm EN 717 i kryteriach Amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska, norma ta dostosowuje swoją metodologię do specyficznych potrzeb przemysłu.
Norma „Q/SQR T1-8.1-2012 Emission Characteristics Test – Formaldehyde Content Test”, opracowana przez Chery Automobile, jedną z wiodących chińskich marek motoryzacyjnych, opisuje metodę badania zawartości formaldehydu w niemetalowych elementach wykończenia wnętrza i materiałach wymaganych w samochodach. Norma ta ma zastosowanie do metody badania zawartości formaldehydu w niemetalowych elementach wykończenia wnętrza i materiałach wymaganych w samochodach.
Podczas badania próbka o określonych wymiarach jest umieszczana w 1-litrowej butelce polietylenowej zawierającej wodę destylowaną. Próbka powinna znajdować się nad wodą destylowaną, nie dotykając ścianek butelki ani samej wody. Próbkę kondycjonuje się w temperaturze 60 stopni przez 3 godziny. Po schłodzeniu formaldehyd i jony amonowe emitowane z próbki reagują z diacetonem, tworząc dihydrolutydynę kwasu dehydrooctowego (DDL). DDL jest żółtym kompleksem i pozwala na maksymalną absorpcję przy długości fali 412 nm. Absorbancję roztworu zawierającego żółty kompleks w stosunku do wody destylowanej przy długości fali 412 nm można zmierzyć za pomocą spektrofotometru, stosując metodę acetyloacetonową. Zawartość formaldehydu emitowanego z próbki można obliczyć na podstawie zmierzonej absorbancji i krzywej korekcyjnej.
Aby zapobiec zanieczyszczeniu krzyżowemu, badane próbki są szczelnie zamykane podczas przechowywania i transportu. Rozmiar próbki powinien wynosić 40 mm x 100 mm, w zależności od grubości badanego materiału lub części. W przypadku kompozytowych części zamiennych (takich jak osłony przeciwsłoneczne) zaleca się użycie całej próbki; jeśli grubość próbki przekracza 20 mm, jej tył jest odcinany do grubości 20 mm. Dla każdej części zamiennej lub materiału pobiera się trzy próbki; dwie służą do określenia zawartości formaldehydu, a jedna do określenia zawartości wilgoci. W przypadku miękkich części zamiennych i materiałów (takich jak skóra naturalna) próbkę odcina się nożyczkami i wiesza na haczyku wewnątrz nakrętki 1-litrowej butelki polietylenowej. W tym celu w próbce należy wykonać nacięcie (w przypadku miękkich materiałów). W przypadku twardych części zamiennych i materiałów (np. twardych części plastikowych) próbkę odcina się piłą taśmową. Aby przymocować próbkę do haczyka, w każdej próbce wierci się otwór większy niż średnica haczyka, a otwór jest utrzymywany w odległości 10 mm od górnej krawędzi i w środku.
Emisja formaldehydu stanowi poważne zagrożenie w przestrzeniach zamkniętych, prowadząc do syndromu chorego budynku (SBD) oraz długotrwałych problemów zdrowotnych, takich jak podrażnienie dróg oddechowych i nowotwory. Przepisy na całym świecie nakazują stosowanie materiałów niskoemisyjnych. Norma Q/SQR T1-8.1-2012 staje się normą wewnętrzną lub branżową, mającą na celu zapewnienie spójności w testowaniu wskaźników emisji formaldehydu.
Główne cele niniejszej normy obejmują:
Niniejsza norma ma zastosowanie przede wszystkim do:
Odzwierciedlając postęp w dziedzinie symulacji emisji, kładzie ona nacisk na badania komorowe, a nie na metody suszenia, w celu zapewnienia dokładności.
Metoda określona w normie Q/SQR T1-8.1-2012, podobna do normy ISO 16000-9, zapewnia powtarzalne wyniki dzięki kontrolowaniu takich zmiennych, jak temperatura, wilgotność i przepływ powietrza.
Norma ta definiuje limity warstwowe w oparciu o zastosowanie końcowe:
Aby spełnić wymogi, emisje muszą pozostać poniżej tych progów przez 24 godziny, a opcjonalne testy przyspieszonego starzenia umożliwiają długoterminową weryfikację.
Krótko mówiąc, norma Q/SQR T1-8.1-2012 stanowi kamień węgielny w kontroli emisji formaldehydu, łącząc naukowe podstawy z praktycznym zastosowaniem w celu ochrony zdrowia publicznego. W miarę jak przemysł przechodzi na praktyki bardziej przyjazne dla środowiska, przestrzeganie tych norm nie tylko zmniejsza ryzyko, ale także wspiera odpowiedzialne innowacje.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, oferując im zaawansowane usługi badawcze oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „Q/SQR T1-8.1-2012 Badanie charakterystyki emisji – Badanie zawartości formaldehydu”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
