Norma „VW PV 3339 Przewody chłodzące - Oznaczanie osadu”, opracowana przez firmę motoryzacyjną Volkswagen, opisuje procedurę określania obecności osadów w przewodach chłodzących.
W układach chłodzenia może tworzyć się szereg pozostałości, w tym te powstałe w wyniku ekstrakcji z elastomerów. Podaną wartość maksymalną/graniczną (w procentach wagowych) należy odczytać z rysunku lub odpowiedniej normy materiałowej.
Podczas przygotowywania do badania, z wewnętrznej warstwy materiału węża należy pobrać skrawki o wymiarach 10 mm x 10 mm (o grubości około 1 mm) i poddać je starzeniu w celu określenia obecności osadu. W przypadku stosowania próbek o takich wymiarach, każda próbka powinna mieć powierzchnię około 2,4 cm². Całkowita powierzchnia próbki materiału węża poddawanego starzeniu powinna wynosić około 400 cm². Całkowita powierzchnia próbki po całkowitym starzeniu powinna zostać podana w raporcie z badania. Badanie przeprowadza się na trzech elementach.
Przed rozpoczęciem testu, wymagane filtry są kondycjonowane w piecu z naturalną konwekcją w temperaturze 105 stopni Celsjusza, zgodnie z metodą A normy ISO 188, aż do uzyskania stałej masy. Po kondycjonowaniu filtry są przechowywane w eksykatorze (przez co najmniej 24 godziny) do momentu użycia.
Próbki gumy poddaje się starzeniu przez 94 godziny w kolbie Erlenmeyera (standardowy stożek stożkowy z 300 ml szlifowanym łącznikiem szklanym i kątową nakrętką probówki) w temperaturze 160 stopni z 200 ml płynu testowego. Płyn ten składa się w 50% objętościowo z wody dejonizowanej i w 50% objętościowo z fabrycznie napełnionego dodatku do płynu chłodzącego zgodnie z normą VW TL 774. W razie potrzeby należy zamówić dodatek do płynu chłodzącego, który ma być użyty, w odpowiednim dziale kupującego. Po zakończeniu procedury starzenia i schłodzeniu próbki do 23 stopni plus/minus 2 stopni w środowisku testowym, odcinki węży są wyjmowane z pojemnika za pomocą sita (wielkość porów 200 µm do 240 µm), a płyn testowy jest filtrowany przez filtr średnio-drobnoziarnisty. Do filtracji używa się bezpopiołowego filtra okrągłego do analizy ilościowej. Wymagany jest lejek Büchnera wykonany z tworzywa sztucznego i butelki ssące z końcówkami węży. Do ekstrakcji można użyć pompy strumieniowej lub pompy próżniowej. Następnie okrągły filtr wraz z pozostałością suszy się w piecu konwekcyjnym w temperaturze 105 stopni Celsjusza przez 22 godziny, zgodnie z metodą A normy ISO 188, a następnie kondycjonuje w eksykatorze (przez co najmniej 16 godzin).
Aby zarejestrować ewentualne pozostałości płynu testowego, procedurę testową należy wykonać również bez materiału gumowego; tzn. oprócz trzech testów wymienionych powyżej należy wykonać czwarty test, używając wyłącznie płynu testowego.
Na koniec, w oparciu o dostępne wartości, pozostałości oblicza się jako procent pierwotnej masy.
W świecie wysokiego ryzyka, jakim charakteryzuje się produkcja samochodów, gdzie każdy element musi wytrzymać trudne warunki, od palących pustyń po słone drogi nadmorskie, Grupa Volkswagen od dawna jest pionierem w rygorystycznej kontroli jakości. Spośród opublikowanych norm, norma VW PV 3339 wyróżnia się jako kluczowy punkt odniesienia w ocenie trwałości i wydajności materiałów niemetalowych w symulowanych warunkach środowiskowych.
Norma VW PV 3339 opiera się na poprzednich normach, takich jak VW PV 1200 (ogólny cykl klimatyczny), i uzupełnia testy starzenia UV, takie jak VW PV 3929 (symulacja Florydy) i VW PV 3930 (symulacja Kalahari). W dobie pojazdów elektrycznych i zrównoważonych materiałów, norma ta została opracowana, aby sprostać współczesnym wyzwaniom, takim jak naprężenia termiczne w obudowach akumulatorów i lekkich kompozytach.
Zasadniczo norma VW PV 3339 to metoda badawcza mierząca odporność materiałów niemetalowych na wpływy środowiska, koncentrująca się na cyklicznym narażeniu na ciepło, wilgoć i czynniki potencjalnie korozyjne. W przeciwieństwie do testów statycznych, wykorzystuje ona przyspieszone cykle starzenia, aby symulować rzeczywiste użytkowanie trwające od kilku tygodni do kilku lat. Norma ta jest szczególnie istotna w przypadku elementów wewnętrznych i zewnętrznych, takich jak deski rozdzielcze, uszczelki i elementy wykończenia, które muszą być odporne na wiele czynników, od intensywnego światła słonecznego po wahania temperatury w kabinie.
Kluczowe elementy normy VW PV 3339 są następujące:
Dostawcy muszą udokumentować zgodność za pośrednictwem akredytowanych laboratoriów, które zazwyczaj korzystają z komór klimatycznych, które odtwarzają profile określone przez VW. Na przykład, test może trwać 500–1.000 godzin, co odpowiada 10 latom ekspozycji.
W łańcuchu dostaw branży motoryzacyjnej norma VW PV 3339 pełni rolę strażnika. Volkswagen wymaga certyfikacji tysięcy komponentów każdego roku, a niezgodności prowadzą do kosztownych odrzuceń lub przeprojektowań. Ta rygorystyczność ma realne implikacje:
W miarę jak pojazdy autonomiczne i miejska mobilność powietrzna na nowo definiują mobilność, norma VW PV 3339 jest odpowiednio dostosowywana. Przyszłe wersje mogą uwzględniać ekspozycję elektromagnetyczną w przypadku obudów czujników lub odporność mikrobiologiczną w przypadku wnętrz z materiałów biologicznych.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi testowe oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „VW PV 3339 Przewody chłodzące – Oznaczanie osadu”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
