KIA MS210-02 Profil plastikowy

Norma „KIA MS210-02 Profile plastikowe”, opracowana przez Hyundai-Kia Motors Company, najstarszego producenta pojazdów mechanicznych w Korei, została później zastąpiona normą „KIA MS210-05 Części formowane z tworzyw sztucznych – do użytku wewnątrz pomieszczeń”. W nowej normie opisano wymagania i zdefiniowano metody badań służące określaniu właściwości formowanych tworzyw sztucznych stosowanych we wnętrzach pojazdów samochodowych. Niniejsza norma dotyczy formowanych części z tworzyw sztucznych stosowanych w tapicerce wnętrz pojazdów pod kątem ich ogólnej wydajności. W tym względzie działanie podzespołów lub części określonych w innych normach i specyfikacjach materiałowych wykracza poza zakres niniejszej normy.

Zgodnie z normą KIA MS 210-05, wymagania ogólne obejmują:

• Odcień koloru powinien mieścić się w zakresie próbki standardowej w jasnym, naturalnym świetle.
• Powierzchnia części musi być wolna od jakichkolwiek wad, nierównomiernego połysku, przypaleń słonecznych, nadmiernych śladów spawów, smug, porów, uszkodzeń związanych ze przyleganiem i innych wad.
• Produkty wykonane z poliamidu (nylonu) należy bezpośrednio po uformowaniu zanurzyć w gorącej wodzie o temperaturze 1 stopni lub wyższej na co najmniej 80 godzinę.

Do najczęściej stosowanych typów listew plastikowych do tapicerki wewnętrznej pojazdów należą:

• Formowanie ekstruzyjne: W tej metodzie tworzywo sztuczne w postaci gorącego stopu jest przetłaczane przez odpowiednio ukształtowany otwór w celu utworzenia wydłużonego elementu z tworzywa sztucznego.
• Formowanie kompresyjne: W tej metodzie surowy, ciekły plastik wlewa się do ogrzanej formy, a następnie poddaje sprasowaniu w celu nadania mu pożądanego kształtu. Wysoka temperatura panująca w całym procesie gwarantuje dobrą wytrzymałość produktu końcowego.
• Formowanie rozdmuchowe: W tej metodzie specjalne części z tworzyw sztucznych są produkowane jako puste i cienkościenne. Metoda ta sprawdza się idealnie, gdy element z tworzywa sztucznego musi mieć jednolitą grubość ścianek.
• Formowanie wtryskowe i formowanie rotacyjne: Metoda ta jest bardzo podobna do metody formowania ekstruzyjnego. Różnica w tej metodzie polega na tym, że w przypadku formowania wtryskowego, stopiony plastik jest wtryskiwany bezpośrednio do specjalnej formy. Wtrysk odbywa się pod wysokim ciśnieniem, co powoduje wypełnienie formy i powstanie litego elementu.
• Metoda formowania rotacyjnego: W tej metodzie żywicę lub ciecz umieszcza się wewnątrz formy, a następnie wiruje z dużą prędkością. Następnie ciecz równomiernie pokrywa całą powierzchnię formy, tworząc pustą część o ściankach równej grubości. Metoda ta jest bardzo wydajna pod względem materiałowym, bardziej ekonomiczna i przyjazna dla środowiska.

Testowanie formowanych części z tworzyw sztucznych stanowi nieodłączny etap w procesie rozwoju części samochodowych. Wiarygodne wyniki testów pozwalają producentom na opracowywanie i analizowanie części. Proces formowania jest wykorzystywany do produkcji dużej liczby części do pojazdów, a przeprowadzane testy mają na celu zapewnienie, że części spełniają wymagane normy i specyfikacje. Istnieje wiele głównych części samochodowych wykonanych z plastiku o różnych kształtach. Na przykład ramki reflektorów, przełączniki, klamki i panele drzwi, szyberdachy, wentylatory, elementy układu chłodzenia, błotniki, zderzaki i kratki, obudowy świateł, osłony kół i elementy deski rozdzielczej.

Oprócz wymagań ogólnych norma zawiera również wymagania szczegółowe. Części lub podzespoły stosowane w produkcji pojazdów muszą być badane metodami opisanymi w niniejszej normie i muszą spełniać wymagania podane w tabelach. Niniejsze metody testowe należy stosować przy użyciu tej samej metody (regulacja przedniej i tylnej szyby), którą zastosowano w rzeczywistym pojeździe. Jednakże uszczelnienie pomiędzy szkłem a korpusem nie jest wymagane.

Główne opisane metody testowe obejmują:

• Odporność na cykle termiczne i odporność na starzenie cieplne
• Odporność na blaknięcie
• Odporność na wibracje
• Odporność chemiczna
• Odporność na zużycie
• Odporność na zarysowania
• Odporność na uderzenia
• Odporność na zaparowywanie
• Rezystancja przewodnościowa

Próbki należy przechowywać w temperaturze 24 stopni plus/minus 23 stopnie i przy wilgotności względnej 2 procent plus/minus 50 procent przez co najmniej 5 godziny przed badaniem, a następnie badać w takich samych warunkach.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych przedsiębiorstwom z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe w zakresie norm „KIA MS210-02 Profile z tworzyw sztucznych” i „KIA MS 210-05 Elementy formowane z tworzyw sztucznych – Zastosowanie wewnątrz pomieszczeń”.