Norma DIN 55662 Farby i lakiery – Powłoki dla przemysłu motoryzacyjnego – Badanie odporności na strumienie wody pod ciśnieniem, opracowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje procedurę określania odporności powłok na strumienie wody pod ciśnieniem. Procedura ta symuluje wpływ, jaki na powłokę miałoby czyszczenie strumieniem wody pod ciśnieniem.
Strumień wody stał się najpopularniejszą metodą w przemyśle motoryzacyjnym, podobnie jak w wielu innych sektorach produkcji. Odporność na strumienie wody pod ciśnieniem jest ważnym zagadnieniem w takich dziedzinach jak inżynieria lądowa, powłoki, materiałoznawstwo i technologia czyszczenia. Nie ma jednej wartości dla średniego ciśnienia strumienia wody ze względu na zmienność wielu zmiennych.
Badanie adhezji powłok metodą strumienia wody pod ciśnieniem to rodzaj badania przyczepności. W tym celu próbki są zarysowywane, a następnie poddawane działaniu strumienia wody pod wysokim ciśnieniem o określonych parametrach. Przedstawiono maksymalne oderwanie powłoki od zarysowanej powierzchni lub charakterystyczną wartość uszkodzenia, wyznaczoną na podstawie obrazów porównawczych.
Czyszczenie strumieniem wody, znane również jako czyszczenie strumieniem wody pod wysokim ciśnieniem, to technika powszechnie stosowana w czyszczeniu przemysłowym, przygotowywaniu powierzchni i obróbce materiałów. Chociaż technika ta jest skuteczna w usuwaniu brudu, powłok i korozji, nie wszystkie powierzchnie lub materiały są w stanie wytrzymać mechaniczne i ścierne działanie wody pod wysokim ciśnieniem. Termin „odporność na strumień wody” odnosi się do zdolności materiału do wytrzymywania tych sił bez znaczącego pogorszenia jakości, ścierania lub utraty integralności.
Czyszczenie strumieniem wody polega na użyciu wody pod ciśnieniem od 10 000 do 40 000 barów, rozpylanej z dużą prędkością przez dysze. Przy takim ciśnieniu woda działa niczym narzędzie tnące, usuwając powłoki, zanieczyszczenia, a nawet tnąc metale i beton.
Głównymi czynnikami wpływającymi na odporność są:
Badanie odporności na strumienie wody pod wysokim ciśnieniem zazwyczaj odbywa się zgodnie ze standardowymi protokołami. Jedną z norm powszechnie stosowanych w przemyśle motoryzacyjnym jest norma DIN 556662, która określa metody oceny odporności systemów powłokowych na strumienie wody pod wysokim ciśnieniem.
Typowe parametry testu obejmują:
Zastosowania wymagające dużej wytrzymałości obejmują:
Najnowsze osiągnięcia w dziedzinie nanotechnologii, powłok hybrydowych i wysokowydajnych polimerów poprawiły odporność na strumienie wody pod ciśnieniem. Powłoki zawierające osadzone cząstki ceramiczne lub elastyczne polimery charakteryzują się lepszą przyczepnością i trwałością, co czyni je bardziej odpowiednimi do stosowania w takich środowiskach.
W związku z tym odporność na strumienie wody pod ciśnieniem jest kluczowym parametrem wydajności materiałów i powłok stosowanych w trudnych warunkach przemysłowych i infrastrukturalnych. Zrozumienie interakcji między parametrami strumienia a właściwościami materiału ma kluczowe znaczenie dla projektowania powierzchni i systemów, które wytrzymają trudy związane z działaniem wody pod wysokim ciśnieniem. Wraz z postępem technologicznym opracowywane są trwalsze, odporne na strumienie powłoki i podłoża.
Norma DIN 55662 definiuje znormalizowaną metodę badawczą, która symuluje rzeczywiste czyszczenie lub ekspozycję na czynniki środowiskowe, w celu oceny odporności powłok organicznych, zwłaszcza tych na częściach samochodowych, na uszkodzenia spowodowane strumieniami wody pod wysokim ciśnieniem lub wybuchami pary wodnej. Norma ta została opracowana specjalnie dla powłok, takich jak systemy lakiernicze, na częściach z tworzyw sztucznych lub metalu stosowanych w sektorze motoryzacyjnym.
Do testów tych stosuje się urządzenie wykorzystujące strumień wody (lub strumień pary) o kontrolowanych parametrach, takich jak:
Przed rozpoczęciem badań powierzchnia próbki jest przygotowywana i wystawiana na działanie strumienia wody lub pary wodnej pod określonym ciśnieniem w kontrolowanych warunkach. Celem tej metody badawczej jest symulacja wpływu strumienia wody pod ciśnieniem na powłokę. Ocenia się lub mierzy stopień rozwarstwienia w zarysowaniu bezpośrednio po wystawieniu na działanie strumienia wody pod ciśnieniem. Odporność powlekanej próbki na utratę przyczepności jest badana za pomocą strumienia wody pod określonym ciśnieniem. Oprócz wytrzymałości adhezyjnej, stopień uszkodzenia próbki zależy przede wszystkim od odległości między dyszą a próbką, natężenia przepływu, czasu trwania badania, geometrii dyszy, powierzchni uderzenia, kąta uderzenia, temperatury wody w strumieniu testowym oraz narzędzia tnącego lub nacinającego. Ocena opiera się na wizualnym porównaniu z obrazami, przypisując charakterystyczne wartości obszarom rozwarstwienia.
Norma DIN 55662 odegrała kluczową rolę w zapewnieniu odporności powłok stosowanych w pojazdach i komponentach na procesy czyszczenia i obciążenia środowiskowe bez przedwczesnego rozwarstwienia lub uszkodzenia. Dostarcza ona producentom samochodów, projektantom powłok i laboratoriom badawczym informacji, które umożliwiają powtarzalną weryfikację trwałości powłok.
Normę tę później zastąpiła norma „DIN EN ISO 16925 Farby i lakiery – Oznaczanie odporności powłok na strumień wody pod ciśnieniem”.
Nasza organizacja od lat wspiera firmy ze wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres badań, pomiarów, analiz i ocen. Posiadamy silny zespół pracowników, którzy uważnie śledzą światowy rozwój nauki i techniki oraz stale się rozwijają. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą „ DIN 55662 Farby i lakiery – Powłoki dla przemysłu motoryzacyjnego – Badanie odporności na strumień wody pod ciśnieniem ”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
