Volvo STD 423-0069 Przyspieszony test korozyjny, wersja II (ACT II) — cykliczny test korozyjny w atmosferze z obciążeniem solą

Norma „Volvo STD 423-0069 Przyspieszone badanie korozji, wersja II (ACT II) - Cykliczne badanie korozji atmosferycznej z obciążeniem solą” opracowana przez firmę samochodową Volvo opisuje laboratoryjną metodę przyspieszonego badania korozji atmosferycznej. Celem tej metody badawczej jest ocena odporności metali na korozję w środowiskach, w których występuje znaczna ilość jonów chlorkowych, głównie chlorku sodu morskiego lub zimowej soli drogowej.

Test ten jest ogólnym testem korozji atmosferycznej i stosuje się go do różnych materiałów, powłok i interakcji materiałowych w postaci próbek testowych lub komponentów inżynieryjnych.

Metodę tę można stosować jako metodę walidacji projektu w celu:

• Opracowywanie i kwalifikowanie nowych produktów odpornych na korozję
• Opracowywanie nowych procesów obróbki wstępnej i wykończeniowej
• Wybór materiałów
• Przeprowadzanie kontroli jakości wyrobów gotowych

Norma ta obejmuje kontrolowane warunki dla sprzętu i procedur, pozwalające na wykonywanie badań z wysokim stopniem powtarzalności i odtwarzalności. Urządzenie jest zaprojektowane tak, aby mogło być stosowane w różnych komorach klimatycznych, zarówno w trybie całkowicie automatycznym, jak i częściowo ręcznie. Procedura testowania dnia roboczego składa się z:

• 6-godzinna faza mokra w temperaturze pokojowej, okresowe narażenie na działanie roztworu soli fizjologicznej (0,5% chlorku sodu)
• 2,5-godzinna faza przejściowa z suszeniem w kontrolowanych warunkach klimatycznych
• 50-godzinna faza ze stałą temperaturą i wilgotnością (70 stopni Celsjusza i 15,5 procent wilgotności względnej)

Po powtórzeniu tej procedury od poniedziałku do piątku, następuje 50-godzinna faza weekendu ze stałą kontrolą klimatu (70 stopni i 48 procent wilgotności względnej).

Niniejsza standardowa metoda, zwana dalej ACT II, ​​różni się w niektórych aspektach korozji od wcześniej opublikowanego testu opisanego w normie STD 423-0014, zwanego dalej ACT lub ACT I. Różnice te są następujące:

• W przeciwieństwie do normy STD 423-0014 metodę badania można stosować do aluminium malowanego.
• Metoda ta jest bardziej odpowiednia do badania korozji magnezu, zwłaszcza pod wpływem bimetalu (ze względu na dłuższy czas makrozwilżania)
• Test ten jest mniej skuteczny w przypadku wżerów na aluminium i przebarwień anodowanego aluminium ze względu na niższą częstotliwość cykli wilgotnych i półsuchych.
• Stale nierdzewne austenityczne mogą wykazywać nadmierną ilość czerwonej rdzy ze względu na stosunkowo wysoką temperaturę ekspozycji połączoną z cyklicznym suszeniem (powyżej krytycznej temperatury wżerów)

Codzienny harmonogram testów składa się z trzech podstawowych trybów ekspozycji:

• Ciągła faza mokra w temperaturze 0,5 stopni plus/minus 25 stopnie, gdzie próbki testowe są wystawione na działanie 2-procentowego roztworu chlorku sodu. Warunki wilgotnościowe utrzymuje się poprzez okresowe natryskiwanie i kontrolę temperatury bez suszenia lub poprzez ustawienie wilgotności na tyle wysokiej, aby praktycznie zapobiec wysuszeniu.
• Dwuetapowe przejście od klimatu wilgotnego do kontrolowanego klimatu wilgotnego.
• Okres ze stałą kontrolą temperatury i wilgotności, 50 stopni plus/minus 0,6 stopnia i 70 procent plus/minus 3 procent wilgotności względnej. Taka sama zasada będzie obowiązywać w weekendy.

Ekspozycja na 0,5-procentowy plus/minus 0,05-procentowy roztwór chlorku sodu powinna mieć miejsce na początku, w środku i na końcu co najmniej 6-godzinnej fazy mokrej. Fazę mokrą należy włączyć do całkowicie zautomatyzowanej procedury testowej lub poddać ją częściowo procesowi ręcznemu.

W przypadku stosowania w pełni zautomatyzowanej procedury testowej pierwsza faza natryskiwania może obejmować dłuższy okres natryskiwania (do 50 minut), aby skuteczniej schłodzić obiekty testowe i komorę od temperatury 70 stopni i wilgotności względnej 10 procent. Jeżeli wszystkie operacje testowe są przeprowadzane w tej samej komorze klimatycznej, ważne jest, aby po wstępnej fazie natryskiwania zastosować wydajne chłodzenie, aby osiągnąć temperaturę poniżej 30 stopni w ciągu pierwszych 30 minut fazy mokrej. Po schłodzeniu następuje częściowe wysuszenie, zaleca się przeprowadzenie jeszcze jednego krótkiego etapu natryskiwania, aby mieć pewność, że roztwór w próbkach ma wymagane stężenie. Docelowa temperatura 25 stopni plus/minus 2 stopnie powinna zostać osiągnięta w ciągu pierwszej godziny.

Wśród licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających, które nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, znajdują się również usługi testowe określone w normie „Volvo STD 423-0069 Przyspieszone badanie korozyjne, wersja II (ACT II) - Cykliczne badanie korozyjne atmosferyczne z obciążeniem solą” przy pomocy wykwalifikowanej i doświadczonej kadry oraz zaawansowanego technologicznie sprzętu.