Norma „Volvo STD 5711-102 Badania korozyjne w sztucznych atmosferach – Badania w rozpylonej solance – Powłoki nieorganiczne” opracowana przez firmę samochodową Volvo opisuje aparaturę, odczynniki i procedurę, które należy stosować podczas przeprowadzania badań w rozpylonej solance obojętnej, w rozpylonej solance z kwasem octowym i w rozpylonej solance z kwasem octowym miedziawym w celu oceny odporności korozyjnej materiałów metalowych z lub bez stałej lub tymczasowej ochrony antykorozyjnej. Norma ta podaje również metodę oceny korozyjności środowiska komory testowej.
Norma ta nie określa wymiarów próbek testowych, czasu ekspozycji, jaki należy zastosować w przypadku konkretnego produktu, ani sposobu interpretacji wyników. Szczegóły takie znajdują się w stosownych specyfikacjach produktu.
Badania w mgle solnej są szczególnie przydatne do wykrywania nieciągłości, takich jak pory i inne wady w niektórych powłokach metalicznych, tlenkowych anodowanych i konwersyjnych.
Badanie w obojętnej mgle solnej (NSS) stosuje się do:
Badanie metodą rozpylania soli octowej (AASS) jest szczególnie przydatne do badania powłok dekoracyjnych składających się z miedzi + niklu + chromu lub niklu + chromu. Stwierdzono również, że nadaje się do badania powłok tlenkowych anodowanych na aluminium.
Badanie metodą rozpylania soli w roztworze kwasu miedziowo-octowego (CASS) jest przydatne do badania powłok dekoracyjnych składających się z miedzi + niklu + chromu lub niklu + chromu. Stwierdzono również, że nadaje się do badania powłok anodowych na aluminium.
Przygotowując roztwór chlorku sodu do użytku w testach, należy rozpuścić odpowiednią ilość chlorku sodu w wodzie destylowanej lub dejonizowanej, której przewodność nie jest większa niż 25 µS/cm w temperaturze 2 stopni plus/minus 20 stopnie, a stężenie powinno wynosić 50 g/l plus/minus 5 g/l. Stężenie chlorku sodu w rozpylanym roztworze, zebranym z opadającej mgły, powinno wynosić 50 g/l plus/minus 5 g/l. Gęstość roztworu o stężeniu 50 g/l plus/minus 5 g/l w temperaturze 25 stopni wynosi od 1.0255 do 1.0400.
Chlorek sodu musi zawierać mniej niż 0,001 procent (m/m) miedzi i mniej niż 0,001 procent (m/m) niklu, co zostanie określone metodą spektrofotometrii absorpcji atomowej lub inną metodą analityczną o porównywalnej czułości. Nie może zawierać więcej niż 0,1 procent (m/m) jodku sodu lub 0,5 procent (m/m) całkowitej ilości zanieczyszczeń w przeliczeniu na suchą sól.
Jeżeli wartość pH przygotowanego roztworu mierzona w temperaturze 25 stopni plus/minus 2 stopnie wykracza poza zakres 6,0–7,0, bada się, czy w wodzie znajdują się sole lub niepożądane zanieczyszczenia. Wartość pH roztworu soli dostosowuje się do pożądanej wartości w zależności od wartości pH zebranego rozpylonego roztworu.
Podczas przeprowadzania testu NSS wartość pH roztworu soli jest dostosowywana tak, aby wartość pH rozpylonego roztworu zebranego w komorze testowej wynosiła od 6,5 do 7,2. Wartość pH sprawdza się za pomocą pomiaru elektrometrycznego w temperaturze 25 stopni plus/minus 2 stopnie lub, podczas rutynowych kontroli, za pomocą papierka wskaźnikowego o krótkim zasięgu, który umożliwia odczytywanie wartości pH co 0,3 stopnia lub mniej. Niezbędne korekty dokonuje się poprzez dodanie kwasu solnego o czystości analitycznej lub roztworu wodorotlenku sodu. Możliwe zmiany wartości pH mogą wynikać z utraty dwutlenku węgla z roztworu podczas jego rozpylania. Można tego typu zmianom zapobiec, na przykład podgrzewając roztwór do temperatury powyżej 35 stopni przed umieszczeniem go w urządzeniu lub zmniejszając zawartość dwutlenku węgla w roztworze, sporządzając roztwór ze świeżo zagotowanej wody.
Podczas przeprowadzania testu AASS do roztworu soli dodaje się odpowiednią ilość lodowatego kwasu octowego, a wartość pH próbek roztworu rozpylonego pobranych w komorze testowej musi mieścić się w przedziale od 3,1 do 3,3. Jeżeli wartość pH początkowo przygotowanego roztworu mieści się w przedziale od 3,0 do 3,1, wówczas wartość pH roztworu do opryskiwania prawdopodobnie będzie mieścić się w określonych granicach. Wartość pH sprawdza się za pomocą pomiaru elektrometrycznego w temperaturze 25 stopni plus/minus 2 stopnie lub, podczas rutynowych kontroli, za pomocą papierka wskaźnikowego o krótkim zasięgu, który umożliwia odczytywanie wartości pH co 0,1 lub mniej. Niezbędne korekty wprowadza się poprzez dodanie kwasu octowego lodowatego lub wodorotlenku sodu o czystości analitycznej.
Podczas wykonywania testu CASS w roztworze soli rozpuszcza się odpowiednią ilość chlorku miedzi(II) dwuwodnego, aby uzyskać stężenie 0,26 g/l plus/minus 0,02 g/l (co odpowiada 0,205 g plus/minus 0,015 g chlorku miedzi(II) dwuwodnego na litr). Wartość pH jest dostosowywana przy użyciu procedury testowej AASS.
W razie konieczności roztwór jest filtrowany przed wprowadzeniem do komory urządzenia w celu usunięcia wszelkich zanieczyszczeń stałych, które mogą zatykać otwory opryskiwacza.
Oprócz licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających, które nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, świadczy ona również usługi testowe określone w normie „Volvo STD 5711-102 Badania korozyjne w sztucznych atmosferach - testy w rozpylonej solance - Powłoki nieorganiczne” przy pomocy wyszkolonej i doświadczonej kadry oraz zaawansowanego technologicznie sprzętu.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
