Hyundai Kia MS383-04 GF Wzmocniona płyta rozprężna PP

Norma „Hyundai Kia MS383-04 GF wzmocniona płytą rozprężną z polipropylenu (PP)” opracowana przez Hyundai-Kia Motors Company, najstarszą firmę produkującą pojazdy mechaniczne w Korei, opisuje wymagania jakościowe dotyczące płyt rozprężnych z polipropylenu (PP) wzmocnionych włóknem szklanym (GF). Płytkę tę stosuje się zgodnie z klasyfikacją podaną w tabeli zatytułowanej „Typy materiałów” podanej w normie lub zgodnie ze specyfikacją podaną na rysunkach. Materiał ten można stosować z folią, tkaniną lub innymi materiałami pomocniczymi w celu zapobiegania przywieraniu i narażeniu włókna szklanego (GF).

Klasyfikacja wyglądała następująco:

• Typ A: 920 plus/minus 50 g/m2 (tprzednie piętro
• Typ B1: 1.650 plus/minus 50 g/m2 (podłoże pod przykryciem)
• Typ B2: 1.300 plus/minus 100 g/m2 (podłoże pod pokrycie)
• Typ B3: 1.200 plus/minus 60 g/m2 (podłoże pod pokrycie)

Metoda produkcji części musi być zgodna z normą „MS201-01 Oznakowanie materiałów dla części samochodowych”.

Jeśli chodzi o wymagania ogólne, części wykorzystujące ten materiał muszą spełniać wszystkie wymagania odpowiedniej specyfikacji wydajności zespołu. Nie wolno niewłaściwie zmieniać składu chemicznego i warunków przetwarzania, ponieważ może to mieć wpływ na jakość części. Przed zmianą składu chemicznego materiału należy skonsultować się z działem kontroli materiałów i jakości. Finalne części wykonane z tego materiału muszą być wolne od wad, nierównomiernego połysku i wykończenia, przypaleń, odkształceń, pęknięć, nierównomiernego koloru, smug i innych wad.

Materiał ten musi zostać przebadany metodami określonymi w niniejszej normie i musi spełniać wymagania określone w tabeli zatytułowanej „Szczegółowe wymagania” w tej normie. Próbki są produkowane w tym samym procesie co części.

Szczegółowe wymagania zawarte w niniejszej normie opisano następująco:

• deska
  • Wytrzymałość na zginanie
  • Moduł zginania
  • Zmiana wymiaru
• Część / zespół
  • Wytrzymałość na rozciąganie
  • Wytrzymałość na zginanie
  • Moduł zginania
  • Zmiana wymiaru
  • Odporność na złuszczanie
  • Odporność na cykl cieplny
  • Ocena odporności na blaknięcie
  • zaparowanie
  • zapach
  • Właściwość łatwopalna
  • Opór powietrza
  • Metale ciężkie i substancje szkodliwe

W ocenie typu A arkusz jest określany na podstawie stanu przed formowaniem, a następnie oceniany jest nowy producent materiału i nowa specyfikacja (np. zmiana wagi). Przy ocenie płyt przyjmuje się, że ich grubość wynosi 3 mm. W przypadku aktualnie produkowanych masowo produktów, po uformowaniu części/zespołów pobiera się i ocenia próbki testowe. Grubość to zmierzona wartość arkusza w części/zespole. W ocenie typu B1 i typu B2 wytrzymałość na rozciąganie mierzona jest przy grubości 2 mm, a inne elementy mierzone są przy grubości 5 mm. Typ B3 – wszystkie produkty oceniane są według grubości 2 mm. W razie konieczności cele testu i wymagania dotyczące oceny są ustalane w porozumieniu z odpowiednimi zespołami.

Jeśli chodzi o łączenie materiału deski rozdzielczej z tkaninami, skórami, piankami, poduszkami i podobnymi częściami/zespołami, oceniane są wszystkie cechy każdego pojazdu. Na przykład, jeżeli w konkretnym samochodzie użyto dzianiny i zamszu, test należy ocenić osobno.

W niniejszej normie metody badań opisano w następujący sposób:

• Warunki ogólne: Standardowe warunki w laboratorium to temperatura 23 stopnie plus/minus 2 stopnie i wilgotność względna 50 procent plus/minus 5 procent. Wszystkie testy należy wykonać na próbkach co najmniej 48 godzin po uformowaniu i bezpośrednio po okresie kondycjonowania trwającym co najmniej 24 godziny w określonych standardowych warunkach.
• Grubość: Z płyty przygotowuje się pięć próbek o wymiarach 100 × 100 mm. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać średnie wartości testowe.
• Masa: Z płyty pobiera się trzy próbki o wymiarach 300 × 300 mm, które następnie waży. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać średnie wartości testowe.
• Wytrzymałość na rozciąganie: Musi być zgodna z normą „ASTM D638-08 Standardowa metoda badania właściwości rozciągających tworzyw sztucznych”. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać średnie wartości testowe.
• Wytrzymałość na zginanie i moduł sprężystości przy zginaniu: „A Powinien być zgodny z normą STM D790-17 „Standardowe metody badania właściwości zginania tworzyw sztucznych i materiałów elektroizolacyjnych wzmacnianych i niewzmocnionych”. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać średnie wartości testowe. Wymiary próbki wynoszą 50 × 150 mm, rozpiętość: 100 mm, prędkość badania: 5 mm/min. W przypadku typu A obciążenie przykładane jest do powierzchni skóry, a w przypadku typu B obciążenie przykładane jest od powierzchni ciała w kierunku nawierzchni drogi. Wytrzymałość na zginanie i moduł sprężystości przy zginaniu oblicza się według wzoru podanego w normie.
• Zmiana wymiarów: Z płyty losowo przygotowano trzy próbki o wymiarach 300 × 300 mm. Linie odniesienia o wymiarach 50 × 200 mm narysowano w odległości 200 mm od odpowiednich krawędzi i równolegle do nich. Mierzy się odległość między dwiema równoległymi liniami narysowanymi w trzech punktach, a średnią wartość zapisuje się jako odległość początkową. Zmianę wymiarów oblicza się według wzoru podanego w normie, a wynik wyraża się jako wartość bezwzględną.
• Wytrzymałość na odrywanie: Z gotowego produktu (części/zespołu) pobierane są próbki o wymiarach 200 × 25 mm w kierunku wzdłużnym i poprzecznym. Test przeprowadza się przy prędkości 50 mm/minutę w kierunku przeciwnym, sprawdzając wytrzymałość na odrywanie. Następnie materiał skóry lub podkładki jest odrywany siłą na długości 70 mm i mocowany na rozciągarce, a wytrzymałość na odrywanie mierzona jest z prędkością 50 mm/min. Wytrzymałość na odrywanie jest wartością środkową przekroju o równomiernym rozłożeniu obciążenia, z wyłączeniem początkowej 20-milimetrowej zamierzonej części podlegającej odrywaniu. Przy pomiarze wytrzymałości na odrywanie, długość odrywania powinna wynosić 100 mm. Odległość uchwytu wynosi 70 mm. Używa się co najmniej 5 próbek testowych i podaje średnie wartości testowe. Wytrzymałość na odrywanie oblicza się za pomocą wzoru podanego w normie.
• Odporność na cykle termiczne: Zespół (kompozyt z włókna szklanego, okładzina i skóra) umieszcza się w tych samych warunkach eksploatacyjnych co pojazd i poddaje trzem cyklom termicznym. Sprawdź, czy nie ma żadnych odczuć, pęcherzy, skóry, deformacji, nadmiernych przebarwień, a także czy w miejscu połączenia (śruba, element mocujący, klej na gorąco, przewody, pianka, podkładki i zacisk) nie występują żadne odkształcenia. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe. Cykl cieplny składa się z etapów opisanych w normie.
• Odporność na blaknięcie: Musi być zgodna z normą „MS 210-05 Części formowane z tworzyw sztucznych – wewnętrzne”. Następnie przeprowadza się badanie w warunkach opisanych w normie. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.
• Zamgławianie: Musi być zgodne z normą „MS 300-54 Standardowa metoda testowa - Zamgławianie”.
• Zapach: Musi być zgodny z normą „MS 300-34 Metoda badania zapachu materiałów do wnętrz”.
• Palność: Musi być zgodna z normą „MS 300-08 Standardowa metoda badania — Odporność na palność materiałów do wnętrz”.
• Opór powietrza: Musi być zgodny z normą „MS 300-31 Standardowe metody badań – Skóra, Skóra i len”.

Gdy materiały do ​​pierwszych, praktycznych produktów zostaną dostarczone, raport z testów przekazywany jest odpowiednim zespołom. Raport z badań należy także przesłać w przypadku zmiany materiału, warunków przetwarzania lub dostawców.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe wchodzące w zakres normy „Hyundai Kia MS383-04 GF wzmocniona płyta rozprężna PP”.