Fiat 50405-02 Określanie właściwości rozciągających i ściskających spienionych poliuretanów

Norma „Fiat 50405-02 Określanie właściwości wytrzymałościowych na rozciąganie i ściskanie spienionych poliuretanów ”, opracowana przez firmę samochodową Fiat , opisuje procedury, których należy przestrzegać, oraz sprzęt, który należy stosować w celu określenia właściwości wytrzymałościowych na rozciąganie i ściskanie tworzyw sztucznych o strukturze komórkowej, o ile w konkretnej specyfikacji nie określono inaczej.

Poliuretan spieniony to wszechstronny materiał stosowany przede wszystkim do izolacji termicznej i akustycznej. Polimer ten jest ceniony za swoje właściwości izolacyjne, ale jego zastosowania różnią się w zależności od konkretnych właściwości użytej odmiany.

Materiał ten zapewnia doskonałą izolację termiczną. Ze względu na niską przewodność cieplną sztywny spieniony poliuretan należy do najskuteczniejszych materiałów ograniczających utratę ciepła w zastosowaniach w przemyśle motoryzacyjnym. Cecha ta zapewnia wysoką wydajność przy cieńszych warstwach w porównaniu z innymi materiałami izolacyjnymi.

Jednocześnie materiał ten jest silnym materiałem izolacyjnym akustycznym. Elastyczny spieniony poliuretan jest szczególnie odpowiedni do izolacji akustycznej, ponieważ redukuje hałas przenoszony przez powietrze i hałas uderzeniowy, zwłaszcza w strukturach o otwartych komórkach.

Materiał ten jest również lekki i wytrzymały mechanicznie. Materiał ten jest bardzo lekki, dzięki czemu jest łatwy w montażu i nadaje się do zastosowań w przemyśle motoryzacyjnym i lotniczym, gdzie waga jest czynnikiem krytycznym. Jednocześnie zapewnia dobrą wytrzymałość mechaniczną.

Wreszcie, dzięki swojej zamkniętokomórkowej strukturze, sztywny spieniony poliuretan jest wysoce odporny na wilgoć i substancje chemiczne. Dzięki temu materiał ten nadaje się do izolacji rur, zbiorników i innych elementów infrastruktury narażonych na trudne warunki środowiskowe.

Dodatkowo, piankę poliuretanową często stosuje się jako dodatkowy materiał wewnątrz poduszki powietrznej, ponieważ rozszerza się ona w momencie uderzenia, zapewniając dodatkową amortyzację i wsparcie, chroniąc pasażerów przed obrażeniami. Uszczelnienie szczelin wokół drzwi i okien jest istotne w celu zachowania integralności wnętrza pojazdu.

Do badań wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia przy zerwaniu z badanej części wycina się co najmniej 5 probówek o kształcie i wymiarach określonych w normie, używając do tego celu formy. W razie konieczności miejsce pobrania próbki należy zaznaczyć na rysunku. Wymiary podano w mm. Na próbkach testowych, których powierzchnie muszą być wolne od skóry, zaznaczono linię użytkową o długości 25 mm, która pozwala określić wielkość wydłużenia przy zerwaniu. Podczas przeprowadzania testu probówka umieszczana jest pomiędzy uchwytami dynamometru i ciągnięta z prędkością posuwu 500 mm/min plus/minus 25 mm/min.

Obciążenie zrywające i wydłużenie przy zerwaniu oblicza się za pomocą wzoru podanego w normie, a następnie przyjmuje się średnią arytmetyczną z pięciu oznaczeń. Uzyskane wartości odnotowuje się w „Tabeli charakterystyk” znajdującej się w załączniku do normy i porównuje z wartościami prognozowanymi.

W badaniu wytrzymałości na ściskanie z badanej próbki pobiera się 100 prostopadłościennych probówek o wymiarach 100 mm x 50 mm x 5 mm i usuwa z ich wnętrza zewnętrzną, bezkomórkową błonę komórkową. Podczas wykonywania testu płaska podpora jest przymocowana do powierzchni podparcia dynamometru. Płaska płyta dociskowa przykładana jest do ruchomej płyty dynamometru. Probówkę umieszcza się na płaskim podłożu. Rejestrator X-Y jest przyłożony do dynamometru. Dynamometr pracuje z szybkością posuwu 50 mm/min, aż próbka zostanie ściśnięta do 50 procent swojej grubości, a następnie obciążenie jest zwalniane z tą samą szybkością. Krzywa histerezy jest wykrywana na rejestratorze i zapisywana jest dołączona „Tabela charakterystyk”. Pomiar powtarza się tą samą metodą w co najmniej 5 probówkach, a krzywe histerezy każdorazowo zapisuje się w „Tabeli charakterystyk”. Po upływie 24 godzin od przeprowadzenia badań określa się i odnotowuje wartości grubości próbek. Pomiar można wykonać również w temperaturach innych niż temperatura pokojowa (ciepło-zimno), pod warunkiem że probówki zostaną wcześniej poddane kondycjonowaniu za pomocą komory termostatycznej w określonej temperaturze przez co najmniej 2 godziny. Powstały diagram będzie miał trend pokazany na rysunku.

Podczas oceny wyników,

• Twardość ściskająca przy odkształceniu wynoszącym 50 procent: Na podstawie każdej krzywej pokazanej w „tabeli właściwości” określa się obciążenie osiągane przy odkształceniu wynoszącym 50 procent. Obliczono średnią arytmetyczną. Obliczoną wartość porównuje się z wartością przewidywaną i zapisuje.
• Histereza ściskania: Histereza ściskania dla każdej wykrytej krzywej jest obliczana przy użyciu wzoru podanego w normie. Obliczono średnią arytmetyczną. Obliczoną wartość porównuje się z wartością przewidywaną i zapisuje.
• Pozostałe odkształcenia: Oblicza się średnią arytmetyczną z 24 wartości grubości próbek testowych określonych i zanotowanych po upływie 5 godzin od wykonania badania wytrzymałości na ściskanie. Obliczoną wartość porównuje się z wartością przewidywaną i zapisuje.

Nasza organizacja zatrudnia wykwalifikowaną kadrę, która śledzi rozwój nauki i techniki na całym świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „Fiat 50405-02 Określanie właściwości rozciągających i ściskających spienionych poliuretanów”.