Nissan NES M8020 Metody badania odporności chemicznej części plastikowych

Norma „Nissan NES M8020 Metody badania odporności chemicznej części z tworzyw sztucznych”, opracowana przez Nissan Automobiles, opisuje metody badań odporności chemicznej części z tworzyw sztucznych stosowanych w podzespołach samochodowych. Metody te mają na celu określenie, czy substancje chemiczne stosowane w salonach dealerskich oraz podczas montażu pojazdów i podzespołów powodują nieprawidłowości w częściach z tworzyw sztucznych stosowanych w samochodach. Do nieprawidłowości tych należą: rozpuszczanie, zmętnienie, plamienie, odbarwienie, deformacja, pęknięcia, złamanie, ścieńczenie, zmiękczenie, stwardnienie i podobne nieprawidłowości spowodowane bezpośrednim kontaktem części z substancjami chemicznymi lub substancjami chemicznymi w sąsiednich częściach. W przypadku tworzyw sztucznych stosowanych w podzespołach samochodowych norma ta określa również metodę oceny pogorszenia jakości w wyniku starzenia się, spowodowanego zmianami chemicznymi wynikającymi z ciągłego kontaktu z substancjami chemicznymi.

Metody badawcze dzielą się na sześć typów, w zależności od lokalizacji i rodzaju ekspozycji elementu, jak pokazano w tabeli zatytułowanej „Klasyfikacja metod badawczych”. W zależności od lokalizacji elementu, w stosownych przypadkach należy zastosować więcej niż jedną metodę badawczą. Wybór substancji chemicznych do badań powinien w pełni uwzględniać warunki środowiskowe, w których będzie użytkowana dana część. Jednak nie wszystkie substancje chemiczne określone w niniejszej normie wymagają badania.

• Metoda 1 Typ 1: Stosowana do części używanych jako pojemniki lub ich odpowiedniki. Jest to metoda zanurzeniowa. Oczekuje się, że będzie odporna na wszystkie substancje chemiczne stosowane w pojemnikach.
• Metoda 1 Typ 2: Stosowana do części normalnie narażonych na działanie substancji chemicznych. Jest to metoda zanurzeniowa. Oczekuje się, że będzie odporna na wszystkie substancje chemiczne mające kontakt z częścią.
• Metoda 2: Stosowana na częściach wewnętrznych. Jest to metoda wycierania. Zakłada się, że będzie odporna na działanie sztucznego potu, detergentów, repelentów na owady, olejków do opalania, kremów z filtrem przeciwsłonecznym, parafiny ciekłej i podobnych substancji chemicznych.
• Metoda 3: Nakładana na części zewnętrzne. Jest to metoda kropelkowa. Przewiduje się, że będzie odporna na benzynę, olej napędowy, naftę, olej silnikowy, kwasy, środki polerujące, płyn do spryskiwaczy, detergenty, podkłady i podobne substancje chemiczne.
• Metoda 4: Stosowana na częściach wewnątrz komory silnika. Jest to metoda kropelkowa. Przewiduje się, że będzie odporna na benzynę, olej napędowy, olej silnikowy, naftę, kwasy, płyn hamulcowy, płyn przeciwzamarzaniowy, płyn do spryskiwaczy, inhibitory korozji, chlorek wapnia i podobne substancje chemiczne.
• Metoda 5: Stosowana do części wewnętrznych, zewnętrznych oraz części wykonanych z materiałów ABS, PMMA, PC, PPE i PAT. Metodę tę stosuje się do rzeczywistego pojazdu. Oczekuje się, że będzie ona odporna na działanie smaru, oleju smarowego, oleju do obróbki metali, oleju do pras, środków antykorozyjnych, oleju silikonowego (w tym emulsji), środków zabezpieczających lakier, środków do usuwania farby, środków antyadhezyjnych, detergentów, sztucznego potu i podobnych substancji chemicznych stosowanych podczas montażu części, montażu pojazdu lub obsługi w salonie dealerskim. Po zastosowaniu na częściach sąsiadujących z elementami zawierającymi plastyfikatory, oczekuje się, że będzie odporna na działanie plastyfikatorów (chlorku winylu, materiałów gumowych) i podobnych substancji chemicznych.
• Metoda 6 (metoda badania obciążenia środowiskowego): Jest stosowana oddzielnie do części, które mają kontakt z substancjami chemicznymi lub mogą mieć z nimi kontakt. Jest to metoda aplikacyjna lub zanurzeniowa. Oczekuje się, że stosowane części wykażą odporność na substancje chemiczne, z którymi mają kontakt lub mogą mieć kontakt.

Warunki środowiska testowego określono w następujący sposób.

• Warunki temperatury pokojowej: Temperatura i wilgotność pomieszczenia, w którym przeprowadzane są testy, powinny być utrzymywane zgodnie z normą JIS Z 8703 dla klasy 5 (temperatura 20 stopni plus/minus 5 stopni) i klasy 20 (wilgotność względna 65 procent plus/minus 20 procent).
• Warunki standardowe: Standardowe warunki temperatury i wilgotności w miejscu przeprowadzania testu powinny być zgodne z normą JIS Z 8703 odpowiednio dla klasy 2 (temperatura 20 stopni plus/minus 2 stopnie) i klasy 10 (wilgotność względna 65 procent plus/minus 10 procent).

Krótko mówiąc, norma Nissan NES M8020 gwarantuje, że tworzywa termoplastyczne, kluczowe komponenty w produkcji pojazdów, spełniają rygorystyczne wymagania dotyczące jakości, trwałości i wydajności. Norma ta koncentruje się na ocenie właściwości fizycznych tworzyw termoplastycznych, takich jak wytrzymałość na rozciąganie, udarność, twardość i stabilność termiczna. Niektóre z kluczowych testów zdefiniowanych w normie Nissan NES M8020 obejmują:

• Próba rozciągania: Celem tej próby jest określenie wytrzymałości na rozciąganie, wydłużenia i modułu sprężystości materiałów termoplastycznych. Próbki do badań są przygotowywane o określonych wymiarach i poddawane kontrolowanej sile rozciągającej, aż do momentu zniszczenia.

Kluczowe wskaźniki obejmują:

• Wytrzymałość na rozciąganie: Maksymalne naprężenie, jakie materiał może wytrzymać, zanim ulegnie pęknięciu.
• Wydłużenie przy zerwaniu: stopień, w jakim materiał wydłuża się przed zerwaniem.
• Moduł sprężystości: sztywność materiału poddanego naprężeniom rozciągającym.

Badanie to ma na celu sprawdzenie, czy tworzywa termoplastyczne stosowane w elementach konstrukcyjnych wytrzymują naprężenia mechaniczne bez odkształcania się lub pękania.

• Badanie udarności: Celem tego badania jest ocena odporności materiału na nagłe uderzenia poprzez symulację warunków rzeczywistych, takich jak zderzenie czy upadek. Stosuje się takie badania, jak próby udarności Izoda lub Charpy'ego, które mierzą absorpcję energii poprzez uderzenie próbki z karbem wahadłem.

Kluczowe wskaźniki obejmują:

• Wytrzymałość na uderzenie: Energia, jaką materiał pochłania przed pęknięciem.
• Zachowanie podczas pękania: Czy materiał wykazuje kruchość czy ciągliwość.

Testy te są szczególnie ważne w przypadku podzespołów, które muszą pochłaniać energię uderzenia, nie powodując przy tym poważnych uszkodzeń, np. zderzaków lub paneli wewnętrznych.

• Badanie twardości: Celem tego badania jest określenie odporności materiału na wgniecenia lub odkształcenia powierzchni. Badania takie jak twardość Shore'a lub twardość Rockwella są przeprowadzane przy użyciu standardowego sprzętu w celu pomiaru odporności powierzchni materiału na penetrację.

Kluczowe wskaźniki obejmują:

• Wartość twardości: wskazuje na przydatność materiału do zastosowań wymagających odporności na zarysowania i ścieranie.

Badanie to można stosować do wewnętrznych tworzyw termoplastycznych, takich jak powierzchnie desek rozdzielczych, które wymagają odporności na zużycie i rozdarcie.

• Badanie stabilności termicznej: Celem tego badania jest ocena zachowania się materiału w różnych warunkach temperaturowych poprzez symulację środowisk samochodowych, od ekstremalnie wysokich do niskich.

Kluczowe wskaźniki obejmują:

• Temperatura ugięcia pod obciążeniem: Temperatura, w której materiał ulega odkształceniu pod wpływem danego obciążenia.
• Rozszerzalność cieplna: stopień, w jakim materiał rozszerza się lub kurczy pod wpływem zmian temperatury.

Badania te zapewniają, że tworzywa termoplastyczne zachowują integralność strukturalną w komorach silnika lub w ekstremalnych warunkach pogodowych.

• Badanie odporności chemicznej: Celem tego testu jest ocena odporności tworzyw termoplastycznych na działanie substancji chemicznych stosowanych w motoryzacji, takich jak oleje, paliwa czy środki czyszczące. Próbki poddaje się działaniu określonych substancji chemicznych w kontrolowanych warunkach, zgodnie z normami takimi jak Nissan NES M0133 lub Renault Nissan D49 3253.

Kluczowe wskaźniki obejmują:

• Stabilność chemiczna: odporność materiału na pogorszenie jakości i zmianę koloru.
• Integralność powierzchni: Brak pęknięć lub obrzęków po narażeniu na działanie czynników zewnętrznych.

Testy te są szczególnie ważne w przypadku podzespołów narażonych na działanie paliw, środków smarnych lub środków czyszczących, np. części układu paliwowego lub elementów wykończeniowych nadwozia.

Norma Nissan NES M8020 określa znormalizowane warunki, aby zapewnić powtarzalność i porównywalność wyników. Kluczowe zagadnienia obejmują:

• Przygotowanie próbek: Próbki muszą mieć dokładne wymiary i być wolne od wad. Na przykład próbki do próby rozciągania mogą być zgodne z wymiarami typu I normy ASTM D638 (długość 165 mm, grubość 3,2 mm).
• Kontrola środowiskowa: testy przeprowadza się w kontrolowanych warunkach temperatury, wilgotności i ciśnienia, aby symulować rzeczywiste warunki lub przyspieszyć starzenie.
• Sprzęt: Aby spełnić wymagania normy, konieczne jest stosowanie skalibrowanych maszyn wytrzymałościowych, takich jak uniwersalne maszyny wytrzymałościowe do prób rozciągania lub komory środowiskowe do badań termicznych.

Norma ta gwarantuje, że tworzywa termoplastyczne spełniają wymagania dotyczące właściwości użytkowych, określając jasne kryteria oceny zaliczeń/niezaliczeń. Na przykład:

• Aby zapewnić integralność strukturalną, wytrzymałość na rozciąganie musi przekraczać minimalny próg.
• Aby zagwarantować bezpieczeństwo, odporność na uderzenia musi spełniać określone poziomy pochłaniania energii.
• Badania odporności chemicznej nie powinny wykazać znaczącej degradacji lub odkształceń po narażeniu na działanie substancji chemicznych.

Tworzywa termoplastyczne testowane zgodnie z normą Nissan NES M8020 są stosowane w wielu komponentach samochodowych, w tym:

• Części wewnętrzne: panele instrumentów, panele drzwiowe i konsole, gdzie twardość i odporność chemiczna mają kluczowe znaczenie.
• Części zewnętrzne: Zderzaki, kratki i osłony błotników wymagające odporności na uderzenia i warunki atmosferyczne.
• Elementy znajdujące się pod maską: części narażone na działanie wysokich temperatur i substancji chemicznych, takie jak kolektory dolotowe powietrza lub komory akumulatorów.

W rezultacie norma Nissan NES M8020 stanowi kompleksowe ramy do badania właściwości fizycznych tworzyw termoplastycznych stosowanych w motoryzacji. Dzięki rygorystycznym testom wytrzymałości na rozciąganie, udarności, twardości, odporności termicznej i chemicznej, norma gwarantuje, że materiały spełniają wysokie wymagania eksploatacyjne nowoczesnych pojazdów. Dzięki przestrzeganiu tej normy, Nissan i jego dostawcy mogą dostarczać trwałe, bezpieczne i niezawodne komponenty, które poprawiają osiągi i wydłużają żywotność pojazdu.

Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia wykwalifikowany zespół i dysponuje rozbudowaną infrastrukturą do przeprowadzania testów, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodne z normą Nissan NES M8020 dotyczącą metod badania odporności chemicznej części z tworzyw sztucznych.