Volvo STD 5741-103 Anodowanie (powłoka) aluminium

Norma „Volvo STD 5741-103 Anodowanie (powłoka) aluminium”, opracowana przez firmę samochodową Volvo, opisuje ogólne specyfikacje powłok anodowych na aluminium. W normie tej zdefiniowano właściwości powłok tlenkowych anodowanych na aluminium, wymieniono metody badań służące sprawdzeniu właściwości, określono minimalne wymagania eksploatacyjne, podano informacje na temat gatunków aluminium nadających się do anodowania oraz wyjaśniono znaczenie wstępnej obróbki w celu uzyskania wymaganego wyglądu lub faktury gotowego dzieła.

Niniejsza norma dotyczy przede wszystkim powłok tlenku glinu, wytwarzanych na aluminium w procesie utleniania elektrolitycznego, w którym aluminium pełni rolę anody.

Poniższe kwestie wykraczają poza zakres niniejszej normy:

• Powłoki tlenkowe nieporowate typu barierowego
• Powłoki tlenkowe przeznaczone wyłącznie do przygotowania podłoża do późniejszego nakładania powłok organicznych lub galwanizacji metali
• Powłoki „anodowane na twardo”, stosowane głównie w celach inżynieryjnych, gdzie podstawową cechą jest odporność na zużycie i rozdarcie

Na potrzeby niniejszego standardu stosuje się następujące definicje:

• Aluminium: Aluminium i stopy na bazie aluminium.
• Aluminium anodowane: Aluminium z powłoką anodowaną. Powstaje w procesie utleniania elektrolitycznego, podczas którego powierzchnia aluminium zostaje przekształcona w powłokę, zwykle tlenek, o właściwościach ochronnych, dekoracyjnych lub funkcjonalnych.
• Aluminium powlekane kolorem: Aluminium pokryte powłoką z tlenku anodowego, barwione za pomocą form absorpcyjnych.
• Zintegrowana powłoka kolorowa: Powlekanie aluminium przy użyciu odpowiedniego elektrolitu (zwykle na bazie kwasu organicznego), który wytwarza kolorową powłokę tlenkową w procesie powlekania niektórych stopów aluminium.
• Barwienie elektrolityczne: Barwienie powłoki tlenkowej anodowej poprzez elektrolityczne osadzanie metali lub tlenków metali w strukturze porowatej.
• Jasne anodowane aluminium: Anodowane aluminium charakteryzuje się przede wszystkim wysokim odbiciem lustrzanym.
• Powłoka dekoracyjna: Powłoka, której główną cechą jest dekoracyjna powierzchnia o jednolitym lub estetycznie przyjemnym wyglądzie.
• Powłoka architektoniczna: Powłoka powierzchni architektonicznej przeznaczona do stosowania w stałych, zewnętrznych i statycznych zastosowaniach, w których ważny jest zarówno wygląd, jak i trwałość.
• Uszczelnianie: Proces hydratacji powłok tlenkowych anodowych nakładanych po nałożeniu powłoki na aluminium w celu zmniejszenia porowatości lub zdolności absorpcyjnej powłoki.
• Powierzchnia krytyczna: Część części, która jest lub będzie pokryta powłoką, a której pokrycie jest niezbędne do użytkowania lub wyglądu.
• Obszar pomiaru: Obszar powierzchni znaczącej, na którym wykonuje się pojedynczy pomiar. W przypadku poniższych metod obszar pomiaru definiuje się następująco:
  • W przypadku metod analitycznych obszar, z którego usunięto powłokę
  • W przypadku metody rozpuszczania anodowego obszar zamknięty pierścieniem uszczelniającym ogniwa
  • W przypadku metody mikroskopowej, w której wykonuje się pojedynczy pomiar
  • W przypadku metod nieniszczących jest to obszar sondy lub obszar mający wpływ na odczyt.

Większość aluminium, we wszystkich jego formach, można powlekać, ale uzyskane efekty znacznie różnią się pod względem wyglądu, koloru, maksymalnej grubości powłoki, współczynnika odbicia, odporności na zużycie, odporności na korozję i przewodności. Powłoka zapewnia doskonałą ochronę wielu rodzajów aluminium produkowanych do ogólnych celów inżynieryjnych, jednak w celu uzyskania jednolitego wyglądu lub innych specjalnych efektów (np. błyszczącego wykończenia) opracowano specjalne gatunki aluminium, w których ścisła kontrola składu chemicznego i praktyk metalurgicznych połączono z wysokimi standardami jakości powierzchni i specjalnymi procedurami produkcyjnymi, aby zapewnić pewną reakcję na anodowanie. Nie da się ich jednoznacznie sklasyfikować, ponieważ firmy rozwijają linie produktów pod kątem potrzeb konkretnych branż lub klientów, a między poszczególnymi kategoriami nie ma wyraźnej granicy podziału.

Podane poniżej gatunki służą jedynie jako ogólne wskazówki i zależą od końcowego zastosowania aluminium:

• Półprodukty w klasie jakości architektonicznej po procesie powlekania wykazują bardzo gładki wygląd, oglądany z odległości co najmniej 3 m. Po procesie powlekania można spodziewać się pewnych różnic w wyglądzie i kolorze pomiędzy różnymi partiami tego samego materiału, a także pomiędzy różnymi formami tego samego materiału. Czasami po dokładnym przyjrzeniu się obrazowi lub oglądaniu go pod pewnym kątem można zaobserwować różnice w jasności, pasma, smugi i inne artefakty wizualne. Nie ma to wpływu na jakość powłoki.
• Półprodukty w klasie jakości dekoracyjnej charakteryzują się szczególnie jednorodnym wyglądem oglądanym z odległości 0,5 m. Wykończenie może być matowe, błyszczące lub półdyfuzyjne, w zależności od materiału i procesu anodowania, ale gwarantujemy brak wad.
• Materiały w gatunku anodowanym na jasno są zazwyczaj produkowane na bazie sztabek metalu o wysokiej czystości (99,7 procent) lub aluminium o bardzo wysokiej czystości (99,99 procent). Aby uzyskać po nałożeniu powłoki powierzchnię o wysokim połysku lub lustrzanym połysku, można zastosować specjalne obróbki mechaniczne, chemiczne lub elektrochemiczne.
• Wiele gatunków aluminium zalicza się do ogólnej klasy jakości inżynieryjnej. Można go formować tak, aby uzyskać ciągłą powłokę o dobrych właściwościach ochronnych. Nie ma jednak gwarancji co do wyglądu.

Oprócz licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, zapewnia ona również usługi testowe określone w normie „Volvo STD 5741-103 Anodowanie (powłoka) aluminium” dzięki wykwalifikowanej i doświadczonej kadrze oraz zaawansowanemu technologicznie sprzętowi.