
W normie europejskiej „EN 15819 Grube powłoki bitumiczne modyfikowane polimerami do hydroizolacji – Zmniejszanie grubości warstwy po całkowitym wyschnięciu” opisana jest procedura określania zmniejszenia grubości powłok bitumicznych modyfikowanych polimerami w wyniku suszenia w celach hydroizolacyjnych .

Masy bitumiczne modyfikowane polimerami to gęste masy emulsyjne o konsystencji pasty wzbogacone polimerami, które można nakładać szpachlą lub natryskowo. Grube powłoki bitumiczne modyfikowane polimerami mogą być wypełnione styropianem lub wzmacniane włóknami i mogą być jednoskładnikowe lub dwuskładnikowe. Drugi składnik może być proszkiem i minerałem lub mieć postać płynu/pasty. Grube powłoki bitumiczne modyfikowane polimerami, ze względu na możliwość nakładania grubych warstw, stanowią niezawodny i bezpieczny rodzaj hydroizolacji, charakteryzujący się dobrymi właściwościami mostkowania rys. Są to trwałe produkty hydroizolacyjne, które chronią elementy konstrukcyjne i przyczyniają się do ich funkcjonalności i zachowania wartości. Dzięki ich zastosowaniu można znacząco poprawić użyteczność budynków i znacząco wydłużyć ich żywotność.
Po zastosowaniu badania należy spodziewać się zmniejszenia grubości warstwy. Po 28 dniach grubość warstwy musi być mniejsza o co najmniej 50%.
W zasadzie zmniejszenie grubości emulsji bitumicznej modyfikowanej polimerami jest różnicą pomiędzy pomiarem grubości mokrej i suchej warstwy w specjalnych warunkach na powlekanej powierzchni.
Do głównych aparatów stosowanych w tych testach należą:
Do badań wykorzystuje się próbkę o wymiarach 200 mm × 150 mm × 5 mm.
Gotową powłokę bitumiczną należy przygotować do badań zgodnie z instrukcją producenta. W przypadku emulsji dwuskładnikowej emulsję bitumiczną (składnik A) i cement (składnik B) miesza się przy pomocy ustawienia mieszadła wolnoobrotowego, aby uniknąć gromadzenia się powietrza. Rama jest mocowana na odtłuszczonej płycie metalowej lub szklanej i umieszczana na poziomej powierzchni. Rama jest wypełniona od góry wymieszaną powłoką, uważając, aby nie zapowietrzyć się. Wierzch powłoki zeskrobuje się pacą wygładzającą tak, aby zrównała się z górną krawędzią ramy.
Badania należy wykonywać w temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie.
Grubość mokrej warstwy określa się bezpośrednio po przygotowaniu próbek. Do tego celu odpowiedni jest penetrometr. Rama musi pozostać na miejscu, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się świeżej próbki na zewnątrz. Grubość na mokro mierzy się jako 1 mm w pięciu równomiernie rozmieszczonych punktach na co trzeciej części próbki, ale co najmniej 0,1 cm od krawędzi. Aby uniknąć błędów pomiarowych, urządzenie badawcze (np. końcówka igły penetrometru) jest czyszczone przed każdym pomiarem. Grubość mokrej warstwy to średnia z 15 wyników, zaokrąglona do 0,1 mm.
Po zmierzeniu grubości mokrej warstwy ramkę ostrożnie usuwa się, a próbkę przechowuje w pozycji poziomej przez 554 dni w normalnym klimacie 23 stopni plus/minus 2 stopnie i wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent zgodnie z normą ISO 28.
Po kondycjonowaniu mierzy się grubość suchej warstwy. Grubość suchej warstwy należy zmierzyć suwmiarką z noniuszem z dokładnością do 0,1 mm i wykonać 12 pomiarów. Wartości najwyższa i najniższa są ignorowane, a z pozostałych 10 wartości obliczana jest wartość średnia.
Wynikiem badania jest zmniejszenie grubości warstwy w stosunku do grubości warstwy mokrej i wyrażone jest w procentach.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzanych dla przedsiębiorstw różnych branż, nasza organizacja, dysponując wyszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, przeprowadza badania określone w normie „EN 15819 Grube powłoki bitumiczne modyfikowane polimerami dla hydroizolacja - Zmniejszenie grubości warstwy po całkowitym wyschnięciu. Świadczy również usługi.
