PSA D47 5099 Materiały dźwiękochłonne do stosowania pod maską – odporność na ciecze (metoda badania kataplazmowego)

PSA D47 5099 Materiały dźwiękochłonne do stosowania pod maską – odporność na ciecze (metoda badania kataplazmowego)

Norma „PSA D47 5099 Odporność materiałów izolacji akustycznej pod maską na działanie cieczy (metoda kataplazmowa)”, opracowana przez francuskiego producenta samochodów PSA Group (obecnie część Stellantis), ma na celu ocenę odporności materiałów izolacji akustycznej pod maską na działanie różnych cieczy (takich jak olej, woda, olej napędowy i płyn niezamarzający), które mogą je uszkodzić. Dokładniej, dotyczy ona wypełniaczy warstwowych, wypełniaczy włókninowych oraz warstwowej pianki poliuretanowej.

PSA D47 5099 Materiały dźwiękochłonne do stosowania pod maską – odporność na ciecze (metoda badania kataplazmowego)

Zasada działania tej normy polega na przyspieszeniu działania wybranej cieczy na warstwy materiału i utrzymaniu ich w kontakcie wewnątrz worka polietylenowego.

W niniejszej normie zastosowano następujący sprzęt i odczynniki.

  • Chłonna bawełna.
  • Worki polietylenowe (150 x 230 mm).
  • Urządzenie spawalnicze.
  • Przechowywanie (w warunkach temperatury 23 stopni plus/minus 2 stopnie Celsjusza i wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent).
  • Piekarnik (suchy, wentylowany i regulowany).
  • Szafka chłodnicza (regulowana).
  • Płyny (takie jak woda, olej, olej napędowy, zgodnie ze specyfikacją podaną w dokumentach).

Podczas przygotowywania próbek do badań pobiera się próbki materiału izolacji akustycznej o wymiarach od 120 x 200 mm do plus/minus 1 mm. Liczba próbek do badań zależy od ilości badanych cieczy.

Metodologia tego testu jest następująca:

  • Badanie wykonuje się na powierzchni niemającej kontaktu z blachą komory silnika.
  • Aby stworzyć próbkę testową, na wybranej powierzchni umieszczany jest pasek chłonnej bawełny.
  • Chłonny wacik zanurza się w wybranym płynie.
  • Próbkę kompozytową umieszcza się w woreczku polietylenowym, a woreczek zgrzewa się za pomocą urządzenia.
  • Zespół poddawany jest procesowi starzenia opisanemu w dokumentacji, tj.
  • A: Czas przechowywania: 7 dni plus/minus 10 minut.
  • B: Piec w temperaturze 70 stopni plus/minus 2 stopnie przez 7 dni plus/minus 10 minut.
  • C: Piec w temperaturze 100 stopni plus/minus 2 stopnie przez 4 godziny plus/minus 5 minut.
  • D: Cykle gorąco-zimno zgodnie z wymaganiami, które zostaną określone w raporcie z testów.
  • Po zakończeniu testu worek jest otwierany, usuwana jest chłonna wata, a powierzchnia materiału jest badana.

Odnotowuje się wszelkie zmiany w wyglądzie wybranej do badania powierzchni: rozpuszczenie, pęcznienie, pękanie, odbarwienia itp. Nie bierze się pod uwagę ewentualnych uszkodzeń innych elementów, które mogą powstać na krawędziach materiałów mających kontakt z cieczą.

W dynamicznym świecie produkcji motoryzacyjnej, zapewnienie trwałości i jakości wnętrz pojazdów jest kwestią priorytetową. Materiały używane w fotelach samochodowych, deskach rozdzielczych i tapicerce muszą być odporne na codzienne zużycie, czynniki środowiskowe i działanie substancji chemicznych, nie ulegając zniszczeniu ani nie tworząc plam. Właśnie tutaj pojawia się norma PSA D47 5099, która koncentruje się na ocenie odporności materiałów na plamy spowodowane określonymi płynami, w szczególności pochodzącymi z chemicznych podkładek grzewczych. Norma ta odgrywa kluczową rolę w zachowaniu integralności estetycznej i funkcjonalnej podzespołów samochodowych oraz pomaga producentom spełniać rygorystyczne kryteria jakości.

Norma PSA D47 5099 dotyczy w szczególności scenariuszy, w których podgrzane pierwiastki chemiczne, powszechnie spotykane w podgrzewaczach siedzeń lub przenośnych urządzeniach grzewczych, mogą wchodzić w interakcje z tapicerką lub tworzywami sztucznymi, powodując odbarwienia lub degradację materiału.

Seria norm PSA D47 powstała z potrzeby ujednoliconych protokołów testowych w branży motoryzacyjnej. Wraz z ewolucją pojazdów z podstawowych środków transportu w zaawansowane przestrzenie mieszkalne, materiały wykończeniowe stały się przedmiotem coraz większej kontroli. Ciecze, takie jak te zawarte w poduszkach grzewczych (które często zawierają glikol lub inne substancje chemiczne), mogą przenikać przez tkaniny lub powłoki pod wpływem ciepła, powodując powstawanie nieestetycznych plam lub osłabianie konstrukcji.

Norma PSA D47 5099 opiera się na normach takich jak ASTM D47 1020 (odporność kolorów na działanie wody, wody morskiej i potu) i D47 1924 (sporadyczny kontakt z płynami samochodowymi).

W dobie zaawansowanych rozwiązań poprawiających komfort, takich jak pojazdy elektryczne i zintegrowane podgrzewanie foteli, norma ta pozostaje aktualna. Gwarantuje ona niezawodną pracę nawet w przypadku innowacyjnych materiałów, takich jak ekologiczne tworzywa sztuczne czy tkaniny antybakteryjne.

Norma PSA D47 5099 ma zasadniczo na celu symulację ekspozycji na czynniki plamiące w kontrolowanym środowisku. Test ocenia odporność materiału na odbarwienia i degradację w kontakcie z płynami z chemicznych podkładek grzewczych. Podkładki te, stosowane dla zapewnienia komfortu, uwalniają opary lub płyny, które mogą przenikać przez porowate powierzchnie.

Główne cele są następujące:

  • Ocena integralności wizualnej: pomiar różnic w kolorach w skali szarości (zwykle od 1 do 5, gdzie 5 oznacza brak różnic).
  • Ocena integralności strukturalnej: sprawdzenie, czy na powierzchni nie występują pęknięcia, pęcznienie lub utrata przyczepności po narażeniu na działanie czynników zewnętrznych.
  • Zapewnienie bezpieczeństwa i komfortu: Zapobieganie problemom, które mogą mieć wpływ na zdrowie pasażerów lub wartość odsprzedaży pojazdu.

Norma ta ma zastosowanie do szerokiej gamy materiałów:

  • Tekstylia i tapicerka.
  • Elementy plastikowe i wykończenia w przedziale pasażerskim.
  • Gumy i elastomery w miejscach bliskiego kontaktu.

Jest to szczególnie istotne w przypadku mebli luksusowych, gdzie spójność estetyczna jest głównym argumentem sprzedaży.

Metoda standardowa PSA D47 5099 to metodyczne i powtarzalne podejście opracowane z myślą o dokładności laboratoryjnej. Jej podstawowe kroki obejmują:

  • Przygotowanie próbek: Próbki testowe (np. kawałki tkaniny lub panele plastikowe) są cięte na standardowe rozmiary, zazwyczaj 10 x 10 cm. Są one kondycjonowane przez 24 godziny w temperaturze 23 stopni Celsjusza i wilgotności względnej 50%, aby symulować warunki otoczenia.
  • Symulacja ekspozycji: Chemiczna płyta grzewcza, aktywowana w celu uwolnienia cieczy (zazwyczaj roztworu na bazie glikolu), jest umieszczana w bezpośrednim kontakcie z próbką. Zestaw obejmuje komorę grzewczą utrzymywaną w temperaturze 40–60 stopni Celsjusza w celu przyspieszenia interakcji, trwającej 24–48 godzin, w zależności od poziomu intensywności.
  • Kontrolowane środowisko: Test łączy zmienne, takie jak ciśnienie (do symulacji siedzenia) i przepływ powietrza, aby umożliwić przenikanie cieczy bez nadmiernego parowania. Środki bezpieczeństwa zapobiegają gromadzeniu się niebezpiecznych oparów.
  • Analiza po ekspozycji:
  • Kontrola wizualna: Ocena barwienia w oświetleniu standardowym D65, przy użyciu skali szarości do określenia ilości.
  • Kontrole mechaniczne: Obejmują one testy tarcia i pomiary wytrzymałości na rozciąganie w celu wykrycia ukrytych uszkodzeń.
  • Metryki ilościowe: Narzędzia kolorymetryczne mierzą różnicę kolorów przy użyciu progów, takich jak maksymalna różnica kolorów wynosząca 3,0 dla kryterium zaliczenia.
  • Raportowanie: Wyniki są dokumentowane za pomocą zdjęć, ocen liczbowych i decyzji o zgodności. Wady powodują konieczność zmiany receptury materiału lub audytów dostawców.

Nasza organizacja, z kompetentnym i doświadczonym zespołem, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą PSA D47 5099.

WhatsApp