GMW 3347 Właściwości retencji i zbierania kłaczków w materiałach tekstylnych

Norma „GMW 3347 Właściwości włókien tekstylnych w zakresie zatrzymywania i gromadzenia kłaczków”, opracowana przez General Motors Worldwide (GMW), zawiera procedurę testową służącą do oceny tendencji materiałów tekstylnych stosowanych w motoryzacji do przyciągania, gromadzenia i zatrzymywania kłaczków lub luźnych włókien podczas symulowanego użytkowania. Norma ta ma szczególne zastosowanie do tkanin foteli samochodowych, zwłaszcza tkanin drapanych.

Głównym celem normy GMW 3347 jest określenie podatności powierzchni tekstylnej na widoczne zanieczyszczenia kłaczkami oraz skuteczności ich przylegania do materiału. We wnętrzu samochodu włókna z odzieży, koców, dywanów lub innych materiałów tekstylnych mogą zanieczyszczać siedzenia i powierzchnie tapicerki. Nadmierne nagromadzenie kłaczków może sprawić, że materiał będzie wyglądał na brudny, zużyty lub zaniedbany, nawet jeśli sam materiał jest nienaruszony. Niniejsza norma stanowi zatem laboratoryjną metodę porównywania materiałów tekstylnych i oceny ich właściwości estetycznych.

Norma GMW 3347 została opracowana przede wszystkim z myślą o:

• Tkaniny na siedzenia samochodowe
• Chusteczki frotte
• Elementy wnętrza pokryte materiałem tekstylnym
• Inne tekstylia samochodowe po zatwierdzeniu przez General Motors

Opisana metoda badania jest szczególnie istotna w przypadku tkanin, w których włókna powierzchniowe mogą łatwo zatrzymywać obce włókna.

Norma GMW 3347 symuluje zabrudzenie piór poprzez losowe tarcie/ruch toczny. Podstawowa zasada jest następująca:

• Próbki tekstyliów są przygotowywane do badań.
• Trzy próbki umieszczono w cylindrycznej komorze badawczej.
• Dodaje się niewielką ilość włókna bawełnianego.
• Próbki obracają się w zasobniku.
• Zbiornik pokryty jest materiałem o właściwościach ściernych, który pomaga uzyskać efekt tarcia.
• Po przeprowadzeniu testu próbkę ocenia się pod kątem utraty piór.
• Pozostałe dwie próbki są poddawane działaniu odkurzacza i badane pod kątem zatrzymywania piór.

Celem tego projektu jest odtworzenie przypadkowego kontaktu i tarcia, jakich mogą doświadczać materiały w pojazdach samochodowych podczas normalnego użytkowania pojazdu.

Ważną cechą normy GMW 3347 jest to, że rozróżnia ona dwie powiązane ze sobą cechy:

• Usuwanie kłaczków: Usuwanie kłaczków opisuje ilość luźnych włókien widocznie przylegających do powierzchni tkaniny podczas testu. Tkanina o wysokim poziomie usuwania kłaczków zazwyczaj wykazuje więcej widocznych obcych włókien po ekspozycji.
• Retencja kłaczków: Retencja kłaczków opisuje, jaka ilość zebranego pióra pozostała przyczepiona do próbki po odkurzeniu.

To rozróżnienie jest istotne, ponieważ jeden materiał może początkowo przyciągać kłaczki, ale łatwo uwalniać większość z nich. Inny materiał może przyciągać mniej kłaczków, ale silnie zatrzymywać włókna po dotarciu do powierzchni. Dlatego norma GMW 3347 ocenia zarówno początkową tendencję do zanieczyszczania, jak i zdolność materiału do zatrzymywania zanieczyszczeń.

Metoda badawcza wykorzystuje układ zwijania w warunkach laboratoryjnych, zamiast po prostu umieszczać pióra na tkaninie. Trzy próbki i włókna bawełny poddawane są losowemu ruchowi mechanicznemu wewnątrz cylindrycznej komory. Lekko ścierna wyściółka komory wzmacnia interakcję włókna z tkaniną i tworzy powtarzalny mechanizm zanieczyszczania. Po fazie zwijania:

• Próbkę bada się bezpośrednio pod kątem zbioru piór.
• Dwie próbki pakuje się próżniowo.
• Włosy pozostałe po odkurzaniu uważa się za włosy zatrzymane.
• Wyniki są przedstawiane z wykorzystaniem systemu ocen określonego w normie.

Klasyfikacja jest definiowana jako arbitralna skala klasyfikacji, co oznacza, że ​​klasyfikacja numeryczna ma przede wszystkim na celu kontrolowane porównywanie materiałów zgodnie z procedurą GMW, a nie jako uniwersalny fizyczny pomiar masy piór.

Norma GMW 3347 zawiera informacje na temat różnych praktycznych cech:

• Zbieranie kłaczków: wskazuje na tendencję tkaniny do zbierania luźnych włókien.
• Retencja kłaczków: wykazuje tendencję do zatrzymywania włókien po czyszczeniu/odkurzaniu.
• Wygląd powierzchni: wskazuje na możliwość widocznego zanieczyszczenia.
• Wydajność porównawcza: Pokazuje różnice pomiędzy kandydackimi strukturami tekstylnymi.
• Trwałość wyglądu wnętrza: wskazuje na prawdopodobieństwo zachowania akceptowalnego wyglądu.

Wnętrza samochodów mają stały kontakt z pasażerami i innymi materiałami tekstylnymi. Tkaniny siedzeń mogą gromadzić włókna z odzieży i otaczających ją elementów. Materiał o słabej zdolności do zatrzymywania włókien może stosunkowo szybko nabrać widocznego zabrudzenia. Dlatego norma GMW 3347 jest przydatna przy doborze materiałów, kwalifikacji dostawców, rozwoju produktów i kontroli jakości. Metoda ta może pomóc producentowi samochodów określić, czy proponowana tkanina zachowa akceptowalny wygląd w warunkach reprezentatywnych dla użytkowania pojazdu.

Procedura ta ma zastosowanie w szczególności w następujących przypadkach:

• Tapicerka siedzeń
• Wypełnienia siedzisk z tkaniny
• Chusteczki frotte
• Dywaniki samochodowe
• Tapicerka tekstylna wnętrza
• Inne odsłonięte powierzchnie tekstylne

Normy GMW 3347 nie należy mylić z testami pillingu, ścieralności, wytrzymałości szwów ani odporności na rozdarcie. Na przykład:

• Zbieranie/zatrzymywanie kłaczków: Ocena gromadzenia się i zatrzymywania obcych włókien.
• Zużycie: ocena zużycia materiału spowodowanego tarciem.
• Pilling: ocena tworzenia się skupisk włókien na powierzchni tkaniny.
• Odporność na rozplatanie: Ocena odporności na wyciąganie lub rozplatanie nici.
• Badanie wytrzymałości na rozciąganie/rozrywanie: ocena wytrzymałości mechanicznej.

Właściwości te mogą na siebie wpływać, ale mierzą różne mechanizmy uszkodzeń. Norma GMW 3347 dotyczy w szczególności wyglądu i zachowania kłaczków i włókien na powierzchniach tekstylnych.

Dla producentów samochodów wygląd wnętrza jest istotnym elementem postrzeganej jakości pojazdu. Nawet technicznie wytrzymała tkanina może być niepożądana, jeśli łatwo przyciąga i zatrzymuje widoczne włókna. Norma GMW 3347 zapewnia kontrolowaną metodę określania takiego zachowania przed włączeniem materiału do narzędzi produkcyjnych. Dlatego testy są cenne w następujących sytuacjach:

• Rozwój nowych materiałów
• Zatwierdzenie dostawcy
• Porównanie materiałów
• Weryfikacja projektu
• Ocena jakości produkcji
• Badanie zastrzeżeń klientów co do wyglądu.

Podsumowując, norma GMW 3347 to procedura testowa opracowana w celu oceny tendencji tkanin samochodowych do gromadzenia i zatrzymywania włókien. Metoda ta symuluje zanieczyszczenie poprzez losowe rolowanie i pocieranie próbek tekstyliów włóknami bawełny w lekko ściernej cylindrycznej komorze. Następnie proces ocenia zarówno włókna początkowo zebrane, jak i włókna pozostałe po odkurzeniu.

Norma GMW 3347 ma istotne znaczenie dla foteli samochodowych i innych zastosowań tekstylnych we wnętrzach, ponieważ pomaga producentom dobrać tkaniny, które zachowają czysty i atrakcyjny wygląd przez cały okres użytkowania pojazdu. Uzupełnia ona inne testy wytrzymałości tekstyliów, takie jak testy odporności na ścieranie, mechacenie, zużycie i wytrzymałość mechaniczną.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą GMW 3347.