PSA D15 5083 Nieprzezroczyste produkty kolorowe - Punkt koloru (spektrokolorymetria)

Norma „PSA D15 5083 Nieprzezroczyste produkty kolorowe – Punkt barwy (spektrokolorymetria)” opracowana przez grupę PSA Peugeot Citroen opisuje roboczą metodę określania punktu barwy w widocznym obszarze nieprzezroczystych produktów kolorowych. Metodę tę stosuje się głównie do części plastikowych, tekstyliów, tapicerki skórzanej i lakierów matowych (nieprzezroczystych), materiałów luminescencyjnych oraz powłok malarskich metalicznych lub perłowych, które nie są objęte zakresem tej metody.

Parametry wyglądu powierzchni oddziałują z kolorem i są uwzględniane w pomiarach punktu barwnego (takie jak połysk, napięcie, usłojenie części plastikowych, zarysowania tekstyliów, kruszony aksamit).

Za pomocą spektrokolorymetru ze sferą całkującą wyznacza się składowe trójbarwne punktu barwy X, Y, Z na podstawie pomiarów współczynnika odbicia przeprowadzonych według wzorów podanych w normie, w całym widmie widzialnym od co najmniej 400 do 700 nanometrów.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Składniki trójchromatyczne odnoszą się do ilości każdego z trzech bodźców podstawowych lub referencyjnych, które po zmieszaniu tworzą bodziec równoważny.
• Składnik lustrzany odnosi się do promieniowania odbitego symetrycznie do promieniowania padającego pod kątem prostym.
• Oświetlacz jest źródłem światła zalecanym do ogólnej kolorymetrii, gdzie znane są względne rozkłady widmowe energii.
• Odbicie to stosunek jasności pomiędzy powierzchnią nieemitującą a idealnym dyfuzorem pod względem długości fali.
• Obserwator odnosi się do odbiornika promieniowania powiązanego z konkretnym układem trójchromatycznym i którego właściwości kolorymetryczne są określone przez widmowe składowe trójchromatyczne układu.
• Kula integrująca to kula, której wewnętrzna powierzchnia pokryta jest białą powłoką dyfuzora, która umożliwia oświetlenie lub obserwację powierzchni we wszystkich kierunkach.
• Luminancja to koncepcja jasności czerni do bieli.
• Chroma to jakość percepcji koloru, która wyraża proporcję czystego koloru w pełnym odczuciu.
• Barwa to jakość wrażeń wzrokowych, która powoduje powstanie dominujących kolorów, takich jak niebieski, zielony i żółty.

Spektrokoloromer stosowany w tych badaniach umieszcza się w niezapylonym, klimatyzowanym pomieszczeniu i na podłożu wolnym od wibracji. Zasilacz jest zamocowany na stałe, aby zapobiec poślizgowi. Sprzęt ten składa się z następujących elementów:

• Kula całkująca z możliwością dołączenia lub wykluczenia elementu lustrzanego
• Rozproszony system oświetlenia
• Prawie pionowy system obserwacji (kąt od 0 do 8 stopni)
• Iluminanty D65 i A (do pomiaru metameryzmu)
• Standardowy obserwator 10 stopni
• Zakres widma widzialnego od 400 do 700 nm (minimalna rejestracja co 10 nm)
• Lampa halogenowa, którą należy systematycznie wymieniać co 2000 godzin

W testach tych wykorzystuje się również system komputerowy do sterowania spektrokolorymetrem, wyświetlania krzywych odbicia i analizy pomiarów.

Do kalibracji spektrokolorymetru wymagane są następujące wzorce:

• Czarny standard 0 procent: Zawiera pułapkę świetlną.
• Zatwierdzony biały standard: krążek ceramiczny, białej porcelany lub siarczanu baru z grafiką widmową.
• Wzorce pośrednie wykonane z ceramiki w różnych kolorach do sprawdzenia kalibracji.

Do kalibracji wybiera się włączenie lub wyłączenie składnika zwierciadlanego i sprawdza położenie tego składnika na spektrokolorymetrze. W zależności od mierzonych próbek testowych wybiera się największy możliwy otwór. Spektrometr jest kalibrowany zgodnie z procedurą dostawcy na początku każdego półdniowego okresu minimalnego.

Przygotowując próbki do badań, jeśli zajdzie taka potrzeba, próbki do badań przed wykonaniem pomiarów przeciera się za pomocą sprzętu.

Podczas pomiarów wybiera się 10 stopni na oświetlaczu i obserwatorze. Na próbce testowej wybiera się obszar możliwie płaski. Zgodnie z procedurą właściwą dla spektrokolorymetrii dokonuje się co najmniej pięciu pomiarów w różnych miejscach wybranego obszaru i w różnych orientacjach z obrotami kątowymi.

Średnia z pięciu pomiarów określa trójkolorowe składowe punktu barwnego X, Y, Z. System komputerowy umożliwia wyrażenie tych składowych w przestrzeni kolorymetrycznej CIE 1976. Odchylenie standardowe oblicza się dla każdego składnika zgodnie ze wzorem podanym w normie.

Wyniki pomiaru należy zawsze analizować w formie zmian kolorymetrycznych zgodnie z metodą badawczą opisaną w normie „D15 5084 Nieprzezroczyste lub przezroczyste produkty kolorowe – Obliczanie zmian kolorymetrycznych”.

Sprawozdanie z badań powinno zawierać oprócz uzyskanych wyników rodzaj użytego sprzętu, wielkość apertury pomiarowej, informację o uwzględnieniu promieniowania zwierciadlanego, rodzaj oświetlacza, dokładny numer referencyjny badanej próbki, opis pomiaru. obszar (rozmiar, lokalizacja) i podobne informacje.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczy również usługi certyfikacyjne i testowe określone w „Produkty kolorowe PSA D15 5083 Opax - Standard punktu barwnego (spektrokolorymetrii). daje.