
Norma „TESLA TP-0000701 Odporność na światło materiałów na sztuczne warunki atmosferyczne”, opracowana przez TESLA, amerykańską firmę projektującą, produkującą i sprzedającą pojazdy elektryczne, opisuje zatwierdzoną metodologię badania właściwości światłotrwałości materiałów motoryzacyjnych w warunkach laboratoryjnych, pod pewnymi warunkami .

Niniejsza norma nigdy nie zastępuje obowiązujących przepisów prawa i regulacji. Wszystkie badania materiałów muszą zostać przeprowadzone przez laboratorium akredytowane lub laboratorium zarejestrowane zgodnie z normą ISO/TS 16949 przez uznanego audytora zewnętrznego. Dostawca jest odpowiedzialny za zapewnienie stosowania najbardziej aktualnych wersji wszystkich określonych norm.
Wysokoenergetyczne promieniowanie ultrafioletowe (UV) wraz z innymi czynnikami środowiskowymi w znaczący sposób przyczynia się do wizualnej i funkcjonalnej degradacji materiałów podczas eksploatacji pojazdu, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz kabiny. Niniejsza norma obejmuje metody sztucznego przyspieszania takiej degradacji poprzez symulację fotochemicznych szlaków degradacji spotykanych w naturalnych warunkach pogodowych. Następnie w laboratorium przeprowadza się ocenę dotyczącą wyglądu lub integralności funkcjonalnej.
W opisanej metodzie badawczej symulowane obciążenie energią słoneczną osiąga się poprzez ekspozycję na promieniowanie i widmowy rozkład mocy wytwarzany przez ksenonowe lampy łukowe o kontrolowanym natężeniu promieniowania. Warunki narażenia, w tym napromieniowanie, temperatura i wilgotność, w dużej mierze opierają się na dwóch następujących normach opublikowanych przez Stowarzyszenie Inżynierów Motoryzacyjnych (SAE): „SAE J2412-2015 Przyspieszone narażenie elementów wykończenia wnętrza samochodu przy użyciu aparatu ksenonowego z kontrolowanym napromieniowaniem ” i „SAE J2527 -2017 Oparta na wydajności norma dotycząca przyspieszonego naświetlania zewnętrznych materiałów samochodowych przy użyciu aparatury ksenonowej z kontrolowanym napromienianiem”.
Norma TESLA TP-0000701 jest uzupełnieniem norm SAE i nie zastępuje wymagań ani zaleceń zawartych w niniejszym dokumencie, chyba że wyraźnie określono inaczej. Standardowe załączniki zawierają zalecane poziomy narażenia dla każdej strefy pojazdu, zarówno do zastosowań wewnętrznych, jak i zewnętrznych.
Głównymi materiałami i sprzętem używanym w tych testach są:
W celu wstępnego zatwierdzenia naturalnych lub pospolitych kolorowych żywic plastikowych, uformowane płytki testowe muszą być gładko i bezpiecznie przymocowane do uchwytu próbki i mieć wystarczający rozmiar, aby ułatwić ocenę po badaniu. Do oceny wszystkich innych materiałów i badania części produkcyjnych preferowane są próbki testowe wycięte z obrabianych elementów za pomocą narzędzi produkcyjnych wykończonych zgodnie z procesem produkcyjnym.
Przed badaniem powierzchnie próbek należy chronić przed zanieczyszczeniem. Dla każdego wymagania badane są co najmniej 5 próbki, przy czym na każdą próbkę wykonuje się co najmniej 3 pomiarów.
Próbki pobiera się nie później niż 7 dni przed rozpoczęciem badania. Próbki kondycjonuje się w temperaturze 48 stopni plus/minus 23 stopnie i przy wilgotności względnej 2 procent plus/minus 50 przez co najmniej 5 godzin przed badaniem.
Do zastosowań wewnętrznych przestrzegana jest norma SAE J2412-2015, a do zastosowań zewnętrznych przestrzegana jest norma SAE J2527-2017. We wszystkich przypadkach stosowany jest filtr rozszerzonego ultrafioletu (UV).
W zależności od układu kabiny materiały wewnętrzne są testowane na jednym z czterech poziomów ekspozycji. Na koniec testu materiał wymagający określonej dawki promieniowania jest również oceniany kolorymetrycznie na wszystkich poziomach ekspozycji pomiędzy nimi. Podobnie materiały zewnętrzne są testowane na jednym z dwóch poziomów ekspozycji. Przed każdą oceną należy oczyścić powierzchnie próbek wilgotną szmatką.
Wartości podawane dla konkretnej próbki zwietrzałej będą różnicą średnich z co najmniej 5 pomiarów wykonanych na próbce zwietrzałej i kontroli referencyjnej. Wartość końcową stanowi średnia z trzech próbek.
Pomiary przeprowadza się zgodnie ze „Standardową praktyką ASTM E1164-12 dotyczącą uzyskiwania danych spektrometrycznych do oceny koloru obiektu”.
Pomiary połysku wykonujemy według normy „ISO 2813 Farby i lakiery – Oznaczanie wartości połysku w temperaturze 20, 60 i 85 stopni”. O ile nie zaznaczono inaczej, jasność mierzona jest przy 60 stopniach. Zmiany jasności w stosunku do kontroli określa się w taki sam sposób, jak zmiany koloru.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych przedsiębiorstwom przez naszą organizację, znajdują się również usługi testowania zgodnie z normą „TESLA TP-0000701 Odporność na światło materiałów na sztuczne warunki atmosferyczne”.
