EP 84 610.21 Stałe obciążenie podłokietnika

Norma „EP 84 610.21 Stałe obciążenie podłokietnika” opublikowana przez firmę samochodową Volkswagen opisuje metodę testową służącą do określania wytrzymałości zmęczeniowej podłokietników drzwi wśród samochodowych wyrobów z tworzyw sztucznych.

Na wyniki testów zmęczenia podłokietników wpływa wiele czynników. Ustalono bezpośredni związek pomiędzy trzema czynnikami: temperaturą, częstotliwością i kolejnością ładowania testów a wynikami testów. Przede wszystkim wysoka temperatura ma istotny wpływ na wyniki badań. Ponieważ temperatura zwiększa prawdopodobieństwo uszkodzenia próbki, istnieje oczywista liniowa zależność pomiędzy częstotliwością a wynikami testu, to znaczy im mniejsza częstotliwość ładowania, tym łatwiej jest o niepowodzenie testu. Warunki testowe w wysokiej temperaturze i niskiej częstotliwości są najpoważniejszymi warunkami pracy, które spowodują niepowodzenie testu, a najpierw niska temperatura, a następnie wysoka temperatura pogorszą wyniki testu.

Podłokietniki drzwi samochodowych, zwane również podłokietnikami, składają się zwykle z ramy i pokrycia tkaninowego. Są one ważną częścią paneli drzwi samochodowych. Ich konstrukcja i jakość materiałów bezpośrednio wpływają na wrażenia pasażerów i są ważnymi wskaźnikami przy ocenie paneli drzwiowych.

Obecnie test wydajności podłokietników jest obowiązkowym testem dla wszystkich producentów oryginalnego wyposażenia samochodów i producentów części samochodowych. W tym względzie opublikowano odpowiednie normy Volkswagena dotyczące testowania podłokietników EP84610.10, EP84610.21 i EP84610.22, a także normę Mazdy dotyczącą kontroli podłokietników MES PA68420. Spośród licznych norm kontrolnych, badanie wytrzymałości zmęczeniowej podłokietnika uznawane jest za jedyne badanie oceniające komfort i wygląd podłokietnika.

Ponieważ inne metody testowania wymagają jedynie, aby rama podłokietnika spełniała wymagania eksploatacyjne polegające na tym, że nie ulegnie uszkodzeniu, nie utraci funkcji i nie wchodzi w interakcję z otaczającymi ją złączami, ważne jest rozważenie, czy podłokietnik może zapewnić bezpieczeństwo kierowcy i pasażerów oraz utrzymać równowagę ciała pasażera w przypadku wystąpienia dużej, nadmiernej siły lub zderzenia bocznego podczas postojów. Z drugiej strony badanie zmęczeniowe podłokietnika wymaga, aby nie tylko rama spełniała powyższe warunki podczas długotrwałego użytkowania, ale także materiał powłoki ramy, to znaczy materiał powierzchni podłokietnika nie może mieć widocznych odkształcenie lub zmiana konturu.

Dlatego badanie wytrzymałości zmęczeniowej jest kompleksowym badaniem podłokietników. Spełnienie wymagań testów wytrzymałości zmęczeniowej podłokietników jest sposobem na zwiększenie wygody obsługi kierowców i pasażerów, poprawę komfortu jazdy oraz zmniejszenie zmęczenia podczas długotrwałego użytkowania.

Tak zwany test wytrzymałości zmęczeniowej podłokietnika składa się z następujących etapów: panel drzwiowy jest symulowany w różnych warunkach pracy, a poręcz poddawana jest ciągłemu obciążeniu o określonej wielkości zgodnie z określoną zasadą obciążenia, a następnie ciągłe obciążenie cykliczne nałożony na panel drzwi, mierząc w ten sposób trwałość zmęczeniową poręczy.

Istnieje wiele czynników wpływających na wielkość siły obciążającej, częstotliwość siły obciążającej, temperaturę i wilgotność otaczającego środowiska oraz podobne wyniki testów wytrzymałości zmęczeniowej. Obecnie ustawienia stanu różnią się w zależności od warunków pracy. Do czynników mających duży wpływ na wybór wśród producentów oryginalnego sprzętu należą: temperatura, siła i częstotliwość obciążenia oraz kolejność testów warunków pracy. Konkretne wartości również się różnią.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „EP 84 610.21 Stałe obciążenie podłokietnika”, z przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.