KIA MS201-01 Oznakowanie materiałów

KIA MS201-01 Oznakowanie materiałów

Norma „KIA MS201-01 Marking of Materials”, opracowana przez Hyundai-Kia Motors Corporation, najstarszego producenta pojazdów mechanicznych w Korei, opisuje procedurę znakowania części z tworzyw sztucznych o masie przekraczającej 100 g i części gumowych o masie przekraczającej 200 g wykonanych z jednorodnego materiału. Celem niniejszej normy jest uniknięcie stosowania różnych definicji materiałowych dla tych samych materiałów, ułatwienie rozdzielenia materiałów przeznaczonych do recyklingu i utylizacji poprzez rozszerzenie definicji materiałów na etapie przetwarzania pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz zwiększenie wydajności procesu przetwarzania materiałów. Niniejsza specyfikacja definiuje sposób znakowania części produkowanych na potrzeby przemysłu motoryzacyjnego.

KIA MS201-01 Oznakowanie materiałów

W niniejszej normie wymagania ogólne zdefiniowano następująco:

  • Ogólne części i pojemniki przeznaczone do metody znakowania są zawarte w tabeli podanej w normie, w zależności od metody znakowania, próbki i rozmiaru. Minimalna wysokość podana w tej tabeli jest akceptowana wyłącznie w przypadkach, gdy oznakowanie pogarsza jakość części pod względem wyglądu i parametrów użytkowych.
  • Identyfikator należy umieścić w miejscu, w którym będzie można go łatwo odczytać z wyjętej części oraz z oddzielonych materiałów.
  • Oznakowanie powinno być łatwe do zidentyfikowania w momencie, gdy pojazd osiągnie koniec swojego okresu eksploatacji.
  • Należy używać wielkich liter i symboli, nie wolno pozostawiać spacji między literami i symbolami ani między literami i symbolami.
  • Oznaczenia powinny być przede wszystkim wytłoczone w formie (wytłoczone, wyrzeźbione). Jeżeli nie jest to możliwe, można zastąpić je metodą nadruku, brandingu, znakowania laserowego, stemplowania lub podobną.
  • Oznaczenie musi być stosowane łącznie z innymi danymi identyfikacyjnymi części, tj. numerem części, producentem i datą produkcji.

Sposób znakowania każdego typu części przedstawiono w osobnej tabeli zamieszczonej w normie:

  • Rozdzielne części zmontowane: Każda część jest oznaczona. Są to standardowe części plastikowe.
  • Brak części zmontowanych, które można odłączyć:
    • Części klejone, spawane i laminowane: Każda część jest oznaczana poprzez dodanie słowa „materiał” do jej nazwy. Najpierw identyfikuje się główny widoczny materiał, a następnie poszczególne identyfikacje innego materiału, oddzielając je przecinkami. Należą do nich na przykład: podkładka izolacyjna, podkładka pod deskę rozdzielczą, wykładzina bagażnika. Części wykazujące problemy z wyglądem należy oznaczyć inną metodą (np. klaster, zespół lampy itp.).
    • Części powlekane i laminowane oraz części przewodów gumowych: Najpierw identyfikuje się główny widoczny materiał, następnie poszczególne identyfikatory pozostałych materiałów są oddzielane przecinkami, a główny materiał jest podkreślany według masy. Są to węże gumowe, części powlekane PCV i podobne części.
    • Części metalowe całkowicie zatopione w materiale: Skrót nazwy materiału podaje się po symbolu chemicznym metalu w nawiasie.
  • Długie elementy: Materiał jest oznaczony w wielu różnych miejscach. Są to zespoły węży, paski i podobne części.

W niniejszej normie określono metodę znakowania każdego rodzaju materiału na podstawie:

  • Polimer podstawowy (homopolimer, kopolimer, polimer naturalny, guma)
  • mieszać
  • Elastomer termoplastyczny (TPE)
  • Materiały wypełniające lub wzmacniające
  • Plastyfikator
  • Środek zmniejszający palność

W niniejszej normie skrócone terminy i symbole materiałów zdefiniowano w następujący sposób:

  • Skrócone terminy i symbole dla zbiornika i części zbiornika
  • Skrócone terminy dla homopolimerów, kopolimerów i materiałów polimerowych naturalnych
  • Skróty dla mieszanki
  • Skróty dla tekstyliów (włókien syntetycznych)
  • Skróty dla gumy
  • Skróty dla elastomeru termoplastycznego (TPE)
  • Skróty dla wypełniaczy (materiałów wzmacniających)
  • Skróty dla plastyfikatorów
  • Skróty dla środków zmniejszających palność

Krótko mówiąc, technologia kodowania i znakowania polega na przypisywaniu unikalnych kodów i oznaczeń kluczowym komponentom i częściom, co pozwala producentom samochodów śledzić i monitorować pochodzenie, historię i właściwości materiałów wykorzystywanych w procesie produkcyjnym.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych prac badawczych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze wchodzące w zakres normy „KIA MS201-01 Znakowanie materiałów”.

WhatsApp