GMW 16317 Testy Blooma dla części elastomerowych

GMW 16317 Testy Blooma dla części elastomerowych

Norma „GMW 16317 Bloom Tests for Elastomeric Parts” została opracowana przez General Motors Worldwide (GMW) i jest normą testową służącą do oceny tendencji materiałów i części elastomerowych do powstawania wykwitów na ich powierzchniach.

GMW 16317 Testy Blooma dla części elastomerowych

Bloom to widoczne zjawisko powierzchniowe, w którym pewne składniki gumy lub elastomeru migrują w kierunku powierzchni, tworząc powłokę, osad, przebarwienie lub warstwę o wyglądzie krystalicznym. Chociaż leżący pod spodem elastomer może zachować funkcjonalność, nadmierne bloom może wpływać na czystość, przyczepność, tarcie i wydajność współpracujących elementów. Dlatego norma GMW 16317 zawiera metody określania podatności części lub materiałów elastomerowych na to zjawisko.

Formuły elastomerów zawierają różnorodne składniki, w tym:

  • środki wulkanizujące
  • Akceleratory
  • przeciwutleniacze
  • plastyfikatory
  • Środki wspomagające przetwarzanie
  • świece
  • Wypełniacze i inne dodatki

W pewnych warunkach środowiskowych lub w wyniku starzenia, niektóre z tych substancji mogą przenikać przez matrycę gumową i gromadzić się na jej powierzchni. Proces ten znany jest jako wykwit. Wykwitu nie należy mylić ze zwykłym zanieczyszczeniem. Wynika on z samej formuły elastomeru i zależy od takich czynników, jak temperatura, czas, formuła, kompatybilność składników oraz ekspozycja na czynniki środowiskowe.

Głównym celem normy GMW 16317 jest określenie tendencji do wykwitów w elementach/materiałach elastomerowych. Wyniki mogą być wykorzystane do:

  • Porównanie różnych formulacji elastomerów.
  • Aby ocenić stabilność mieszanki gumowej.
  • Aby zidentyfikować formulacje powodujące nadmierne osadzanie się osadów powierzchniowych.
  • Materiały pomocnicze i ocena kwalifikacji dostawców.
  • Badanie wyglądu i zanieczyszczeń wyprodukowanych części.
  • Ocena przydatności elastomerów do zastosowań motoryzacyjnych.

Dotyczy to w szczególności gumowych elementów samochodowych, gdzie wygląd powierzchni i interakcja z sąsiadującymi materiałami mają duże znaczenie.

Norma GMW 16317 została opracowana dla części i materiałów elastomerowych. Poprzednie wersje szczegółowo definiowały zastosowania, takie jak hermetyczne profile wytłaczane, kształtowniki formowane i przewody chłodzące, dla określonych metod badawczych.

Typowe zastosowania elastomerów samochodowych mogą obejmować:

  • Uszczelki do drzwi i okien
  • Profile uszczelniające
  • uszczelki
  • węże
  • Zapięcia gumowe
  • Podkładki
  • Etui ochronne
  • Formowane elementy gumowe

Dokładne zastosowanie i wymagania należy zawsze określać na podstawie odpowiedniej rewizji i specyfikacji technicznej danego komponentu.

Norma GMW 16317 obejmuje różne podejścia do oceny wykwitów elastomerów:

  • Metoda A – test wykwitów w cyklach środowiskowych: Ta metoda ocenia wykwity po wystawieniu próbek elastomerów na działanie kontrolowanego cyklu środowiskowo-temperaturowego. Celem jest przyspieszenie warunków sprzyjających migracji składników formulacji na powierzchnię. Po kondycjonowaniu powierzchnia próbki jest badana pod kątem oznak wykwitów.
  • Metoda B: Ta metoda stanowi kolejne kontrolowane podejście do oceny tendencji elastomeru do tworzenia wykwitów na powierzchni. Dokładne wymagania dotyczące kondycjonowania i oceny są zawarte w normie.
  • Metoda C1 i Metoda C2: Metody te stanowią dodatkowe metody oceny kwitnienia zawarte w niniejszym standardzie. Zapewniają one alternatywne podejścia do kondycjonowania/oceny w celu oceny zachowania kwitnienia powierzchniowego.

Szczegółowe informacje na temat temperatur, czasów trwania, wielkości próbek, ustawień sprzętu i kryteriów akceptacji należy czerpać bezpośrednio z normy GMW 16317, a nie ze źródeł wtórnych.

Ocena kwitnienia zasadniczo przebiega według następujących kroków:

  • Przygotowanie próbek: Wybiera się reprezentatywne próbki elastomerów lub gotowe części i przygotowuje je zgodnie z normą.
  • Kontrola wstępna: Dokumentuje się początkowy stan i wygląd próbki.
  • Kondycjonowanie środowiskowe: Próbki są wystawiane na działanie określonych warunków środowiskowych lub termicznych.
  • Obróbka cykliczna lub starzenie: przeprowadzana jest określona sekwencja ekspozycji, aby ułatwić migrację składników elastomeru.
  • Kontrola powierzchni: Po kondycjonowaniu powierzchnia jest badana pod kątem oznak kwitnienia.
  • Ocena: Obserwowany stan powierzchni ocenia się zgodnie z obowiązującymi wymogami oceny.
  • Raportowanie: Warunki testów i obserwacje są dokumentowane w celu sprawdzenia przydatności materiałów lub komponentów.

Opisane metody badań dotyczą przede wszystkim osadów powierzchniowych powstających w wyniku migracji składników z elastomeru. Możliwe obserwacje mogą obejmować:

  • Białe lub szare osady powierzchniowe
  • Folie woskowe
  • Osady krystaliczne
  • zmiana koloru
  • Utrata oczekiwanego wyglądu powierzchni
  • Widoczna migracja materiału

Powstawanie białych lub szarych osadów na powierzchni nie musi oznaczać uszkodzenia mechanicznego elastomeru. Jego znaczenie zależy od zastosowania i obowiązujących wymagań aprobacyjnych.

Norma GMW 16317 jest istotna, ponieważ elementy elastomerowe są często narażone na zmiany temperatury, wilgoć, chemikalia i długotrwałe starzenie w pojazdach. Elastomer, który wygląda zadowalająco bezpośrednio po wyprodukowaniu, może wytworzyć białe lub szare osady podczas przechowywania lub użytkowania. Może to prowadzić do wielu problemów:

  • Wygląd: Widoczne osady, szczególnie na widocznych paskach uszczelniających i gumowych elementach wykończeniowych, mogą sprawić, że dana część będzie sprawiać wrażenie uszkodzonej lub zanieczyszczonej.
  • Wydajność funkcjonalna: Osady powierzchniowe mogą potencjalnie zmieniać tarcie, właściwości uszczelniające, przyczepność lub interakcję z współpracującymi elementami.
  • Produkcja i montaż: Tworzenie się osadów na powierzchni może utrudniać klejenie, powlekanie, malowanie, drukowanie lub inne późniejsze procesy, w których wymagana jest czysta powierzchnia elastomerowa.
  • Wybór materiałów: Test ten umożliwia inżynierom porównanie formulacji i wybranie elastomerów, które wykazują lepszą odporność na niepożądaną migrację powierzchni.
  • Kontrola jakości: Metoda ta może być również pomocna w dochodzeniach w przypadku nieoczekiwanych osadów w podzespołach produkcyjnych.

Dla dostawców General Motors, badanie osadów powierzchniowych może być częścią szerszego programu walidacji materiałów. Celem nie jest jedynie ustalenie, czy powierzchnia gumy uległa zmianie, ale upewnienie się, czy materiał zachowuje wymagane właściwości przez cały przewidywany cykl życia. To sprawia, że ​​badanie wykwitów jest szczególnie cenne w następujących sytuacjach:

  • Rozwój nowych materiałów
  • Ocena kwalifikacji dostawców
  • Zmiany w formulacji
  • Zmiany w procesie
  • Analiza błędów
  • Rozwiązywanie problemów produkcyjnych
  • Weryfikacja szczelności pasów i plomb.

Podsumowując, norma GMW 16317 została opracowana w celu oceny tendencji materiałów i komponentów elastomerowych do tworzenia niepożądanych osadów powierzchniowych w wyniku migracji składników formulacji. Norma ta oferuje różne metody badawcze, w tym metody uwzględniające warunki środowiskowe, służące do oceny wykwitów.

Opisane metody są uważane za cenne dla producentów i dostawców samochodów, ponieważ nadmierne odblaski mogą wpływać na stan powierzchni, procesy montażu, kompatybilność materiałów i potencjalnie na wydajność komponentów. Prawidłowe wdrożenie tej normy pomaga inżynierom identyfikować nieodpowiednie formulacje elastomerów oraz poprawiać długoterminową jakość i niezawodność elementów gumowych.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą GMW 16317.

WhatsApp