Norma „VW 01137 Obszar transportu płynów – Wymagania dotyczące czyszczenia elementów transportujących płyn chłodzący” , opracowana przez koncern motoryzacyjny Volkswagen , opisuje wymagania dotyczące czyszczenia elementów transportujących płyn chłodzący. Elementy te są klasyfikowane na cztery typy zgodnie z tabelą zawartą w normie:
Jako wymogi ogólne należy przyjąć różne wymagania dotyczące czyszczenia, które należy zaczerpnąć ze specyfikacji wydajnościowych odpowiednich komponentów oraz rysunków. Nie należy przekraczać wymaganych wartości czyszczenia.
Do momentu montażu podzespoły muszą być wolne od zanieczyszczeń po uprzednim wyczyszczeniu przez producenta. Aby to zagwarantować, należy dobrać odpowiednie zabezpieczenie transportowe zgodnie z normą VW 50157.
Pobranie próbek komponentów odbywa się po zakończeniu całego procesu produkcyjnego w celu sprawdzenia, czy zostały spełnione wymagania dotyczące czyszczenia. Kontrola czystości przeprowadzana jest na poszczególnych częściach lub zespołach gotowych do montażu lub dostawy.
Wymagania zostały określone w następujący sposób:
W całym układzie chłodzenia nie należy przekraczać limitu zawartości fluoru wynoszącego 70 mg/l. Jeżeli w wymiennikach ciepła, przez które przepływa czynnik chłodniczy, stosuje się topnik zawierający fluor, należy ograniczyć i monitorować zanieczyszczenie tym topnikiem, aby mieć pewność, że nie zostanie przekroczony limit określony powyżej. Badania stężenia fluorków i pozostałości cząstek dla odpowiedniego wymiennika ciepła przeprowadza się zgodnie z normą PV 3678.
Strona chłodząca nie może przekraczać obowiązujących limitów dopuszczalnego stężenia fluorku w roztworze płuczącym i całkowitej zawartości pozostałości cząstek stałych w roztworze płuczącym, biorąc pod uwagę konstrukcję chłodnicy/radiatora i jego typ.
Stężenie fluoru określa się zgodnie z normą PV 3678, a następnie każdy wymiennik ciepła klasyfikuje się według odpowiedniego typu. Należy stosować specyfikacje najwyższej możliwej kategorii dla danego typu wymiennika ciepła.
Aby uwzględnić lutowanie rur chłodnicy/grzejnika do płyty sitowej, długość spoiny lutowniczej w wymiennikach ciepła z rurami składanymi oblicza się według wzoru lub przykładów obliczeniowych podanych w normie.
W przypadku wymienników ciepła o konstrukcji wielowarstwowej, obliczenie powierzchni po stronie czynnika chłodzącego odbywa się według wzoru lub przykładów obliczeniowych podanych w normie.
Wymienniki ciepła produkowane przy użyciu środków fluidyzujących zawierających chlorki oraz metodą lutowania tlenowo-acetylenowego muszą zostać poddane specjalnej ocenie. Po czyszczeniu wymienników ciepła po zakończeniu produkcji, zawartość chlorków na powierzchniach elementów przewodzących chłodziwo musi być zgodna z właściwościami chemicznymi opisanymi w normie TL 82403. Dodatkowe funkcje muszą odpowiadać wymaganiom systemowym określonym w standardzie TL 52541.
Należy zadbać o to, aby wszystkie powierzchnie podzespołów przewodzące chłodziwo były wolne od pozostałości stosowanych płynów procesowych, np. pasta, smar i olej (węglowodory). Płyny technologiczne, które miały kontakt z powierzchniami podzespołów przenoszącymi chłodziwo, muszą zostać usunięte bez pozostawiania jakichkolwiek pozostałości podczas procesu produkcji lub montażu.
W przypadku części montowanych na silniku należy przestrzegać docelowych wartości czystości, wymagań zgodnie z normą VW 01134 oraz normami specyficznymi dla poszczególnych komponentów, np. dla głównych podzespołów silnika obowiązuje norma PV 3347, dla przewodów, linii i części obwodów norma PV 3336, a dla wymienników ciepła norma PV 3678.
Poniższe terminy służą do ogólnego opisu typów cząstek ocenianych w tabeli wartości docelowych:
Przykłady cząstek ściernych: piasek, korund, pozostałości materiałów ściernych, krzemiany, tlenki, minerały i ceramika, stale, żelazo, twarde materiały powłokowe, takie jak powłoki przeciwzużyciowe, tworzywa poliamidowe (wzmocnione włóknem szklanym), włókna szklane.
Włókna należy mierzyć według ich efektywnej długości. Za włókna uważa się cząstki, w których stosunek ich efektywnej długości do maksymalnego wpisanego okręgu wynosi co najmniej 20. Maksymalna szerokość mierzona jako maksymalny wpisany okrąg nie może przekraczać 50 µm.
Czystość komponentów ocenia się na podstawie wielkości i rodzaju cząstek (morfologii). Liczbę cząstek należy podać w kategoriach wielkości zgodnie z normą ISO 16232. Aby określić morfologię, należy określić i ocenić co najmniej największy wymiar cząstki (długość cząstki) w µm. Jeżeli to możliwe, należy określić szerokość cząstek.
Docelowe wartości czystości poszczególnych podzespołów i zespołów podano w tabeli zamieszczonej w normie. Cząstki niezbędne do prawidłowego funkcjonowania nie mogą mieć wartości większej niż 600 µm.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe są również świadczone przedsiębiorstwom zgodnie z normą „VW 01137 Obszar obsługi cieczy - Wymagania dotyczące czyszczenia elementów obsługujących czynnik chłodniczy”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
