
Opracowany wspólnie przez Society of Automotive Engineers (SAE) i United States Automotive Research Council (USCAR), norma SAE USCAR 5 określa warunki zwiększające ryzyko kruchości wodorowej stali i zapewnia procedury łagodzące niezbędne do zminimalizowania ryzyka powstania wodoru kruchość. Norma ma na celu kontrolę tych procesów.

Kruchość wodorowa stali, która powoduje kruche pęknięcia pod wpływem naprężeń, powstaje w wyniku absorpcji wodoru podczas procesów czyszczenia, fosforanowania i powlekania. Podatność na kruchość wodorową wzrasta wraz z naprężeniem i wytrzymałością materiału.
Odczyty twardości w tym standardzie są w skali Vickersa. Do przeliczania na inne skale wykorzystano normę SAE J417 (testy twardości SAE J417 i przeliczanie liczb twardości).
Kruchość wodorowa (kruchość) powstaje w wyniku wnikania i dyfuzji wodoru do materiału. Na stopień kruchości ma wpływ zarówno ilość wchłoniętego wodoru, jak i mikrostruktura materiału. Mikrostruktury, które zapewniają wysoką wytrzymałość, a następnie zazwyczaj poziom twardości, lub mają określony rozkład cząstek granicznych, powodują zwiększoną podatność na kruchość.
Staje się to ważne, gdy generalnie prowadzi do pękania. Dzieje się tak, gdy na delikatny przedmiot zostanie przyłożony wystarczający nacisk wodorem. Takie stany naprężeń wynikają zarówno z obecności naprężeń szczątkowych, z powiązanych procesów produkcyjnych, takich jak formowanie i spawanie, jak iz zastosowanych naprężeń eksploatacyjnych. Intensywność kruchości wodorowej jest funkcją temperatury. Wiele metali jest odpornych na kruchość wodorową powyżej około 150 stopni Celsjusza.
Wodór może dostać się do metali, które normalnie występują tylko w postaci atomów lub jonów wodoru. Dlatego gazowy wodór nie jest absorbowany przez metale w temperaturze otoczenia, ponieważ ma postać cząsteczkową, w której pary atomów są ze sobą ściśle związane. Jednak wraz ze wzrostem temperatury cząsteczki mają tendencję do dysocjacji na oddzielne atomy, co umożliwia wchłanianie.
W stopionym materiale występują wyższe szybkości wchłaniania. Jony wodorowe są również wytwarzane w reakcjach związanych z procesami takimi jak korozja, galwanizacja i ochrona katodowa. W rezultacie wodór może przedostawać się do metalowych elementów na wiele sposobów.
Pękanie związane z kruchością wodorową przybierało różne nazwy w zależności od sytuacji, w których występuje. Kilka powszechnie używanych wyrażeń to: pękanie na zimno i pękanie opóźnione, pękanie wywołane wodorem lub pękanie wywołane ciśnieniem wodoru, pękanie naprężeniowe wywołane wodorem, pękanie naprężeniowe i pękanie korozyjne naprężeniowe.
Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi badawcze w zakresie zapobiegania kruchości wodorowej stali w zakresie normy SAE USCAR 5, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym wyposażenie technologiczne.
