Norma „VW PV 3930 Zużycie w wilgotnym, gorącym klimacie (na zewnątrz)”, opracowana przez firmę samochodową Volkswagen, opisuje procedurę testowania zachowania się podczas starzenia (np. zmiany koloru i połysku) tworzyw sztucznych, elastomerów, tkanin kabrioletów oraz lakierów i podobnych powłok wystawionych na działanie powietrza i światła słonecznego. Zabieg ten przeprowadza się metodą sztucznego ścierania w wilgotnym i ciepłym klimacie.
W przypadku niektórych zastosowań kryteria starzenia mogą obejmować zmiany właściwości mechanicznych lub pękanie. W związku z tym oprócz oceny wizualnej oraz pomiarów koloru i jasności konieczne mogą być dodatkowe badania. Badania te mogą obejmować na przykład próby rozciągania, oznaczanie udarności, oznaczanie twardości i badania mikroskopowe.
Podczas tej procedury próbki są naświetlane łukiem ksenonowym i okresowo nawilżane. Składowe widmowe promieniowania łuku ksenonowego są dostosowywane do światła ultrafioletowego i widzialnego w promieniowaniu sferycznym za pomocą filtrów. Badania urządzeń przeprowadza się według metody A normy „ISO 4892-2 Tworzywa sztuczne - Metody ekspozycji na laboratoryjne źródła światła - Część 2: Lampy ksenonowe łukowe” lub według metody A normy „ISO 16474-2 Farby i lakiery - Metody ekspozycji na laboratoryjne źródła światła - Część 2: Lampy ksenonowe łukowe”. Każdy z warunków testowych opisuje roczny cykl związany ze średnią dawką promieniowania ultrafioletowego (UV) (300 nm do 400 nm) w wilgotnych i ciepłych regionach klimatycznych.
Urządzenia do naświetlania światłem stosowane w testach muszą być zgodne z normami ISO 4892-2 lub ISO 16474-2 lub zostać przetestowane za pomocą testów porównawczych z istniejącymi systemami opisanymi w tej normie. Aby zapewnić porównywalność wyników testów pomiędzy dostawcą i nabywcą, rodzaj urządzenia, który ma być użyty w każdym konkretnym przypadku, powinien zostać wybrany w porozumieniu z działami rozwoju materiałów i inżynierii materiałowej.
Warunki narażenia na warunki atmosferyczne należy odczytać z tabeli podanej w normie. Aby zapewnić zgodność z temperaturami testowymi, urządzenia testowe należy zainstalować w komorze testowej o ustabilizowanej temperaturze (od 18 stopni do 25 stopni), zgodnie ze specyfikacją producenta. Użycie urządzeń płaskich jest dozwolone wyłącznie do testowania całych części lub podzespołów (np. reflektorów) po uzgodnieniu z działem rozwoju materiałów i inżynierii materiałowej kupującego.
Próbki należy pobrać z reprezentatywnego punktu na gotowym elemencie, który ma zostać poddany testowi, lub z paneli testowych wyprodukowanych w warunkach produkcyjnych o takiej samej powierzchni (np. powłoka, ziarnistość, struktura powłoki) i udokumentować fotograficznie. Próbki powinny być możliwie płaskie i mieć jednakową grubość. Kierunek pobierania próbki odniesienia i próbek towarzyszących należy oznaczyć w sposób odporny na warunki atmosferyczne (np. wykonując nacięcie na górnej stronie próbki). W przypadku próbek powlekanych należy określić i udokumentować grubość powłoki.
Wielkość próbki zależy od maksymalnej powierzchni testowej, jaką można wcisnąć do oryginalnych nośników próbek.
Należy regularnie sprawdzać i czyścić systemy filtracyjne.
Punkt końcowy cyklu starzenia zostaje osiągnięty po upływie czasu badania/dawki promieniowania określonej w tabeli. Aby zapewnić równomierne natężenie promieniowania, należy je regularnie sprawdzać i korygować za pomocą odpowiedniego do tego celu urządzenia pomiarowego. Urządzenie do napromieniowania musi zostać skalibrowane za pomocą radiometru zgodnie ze specyfikacją producenta. Należy przestrzegać maksymalnego czasu pracy lamp podanego przez producenta. Jednakże czas pracy można wydłużyć wykonując pomiary kalibracyjne przy pomocy odpowiednich układów.
Aby uniknąć osadów na próbkach, które mogą utrudnić ocenę, należy używać wody destylowanej lub dejonizowanej, wolnej od krzemianów, o przewodności nie większej niż 0,2 µS i pozostałości po odparowaniu nie większej niż 1 ppm. Wodę do natrysku należy odprowadzać bezpośrednio, a nie kierować ją z powrotem do zbiornika.
Przy danym natężeniu promieniowania ultrafioletowego (UV) i dawce promieniowania koniec cyklu zużycia następuje po upływie określonego czasu testu. Aby zapewnić równomierne natężenie promieniowania, należy je regularnie kontrolować przy pomocy odpowiedniego urządzenia pomiarowego. Urządzenia radiologiczne muszą być kalibrowane za pomocą radiometru zgodnie ze specyfikacją producenta.
Przed oceną próbkę należy zmierzyć zarówno w stanie oczyszczonym, jak i nieoczyszczonym. W przypadku próbek powlekanych należy zarezerwować w oczyszczonym obszarze obszar, w którym zostanie wykonany test nacięć krzyżowych. Około 1/3 próbki należy pozostawić nieoczyszczone w celu późniejszej analizy.
Powierzchnie o wysokim połysku należy czyścić zgodnie z tą normą. Jeśli czyszczenie okaże się niewystarczające, należy wypolerować uprzednio wyczyszczoną powierzchnię bawełnianą pastą polerską i specjalnym środkiem polerującym. Inne powierzchnie, takie jak powierzchnie ziarniste i matowe, również należy czyścić zgodnie z tą normą. Systemy powłok twardych można czyścić wyłącznie w celu usunięcia brudu, nie należy ich jednak polerować.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „VW PV 3930 Zużycie w wilgotnym, gorącym klimacie (na zewnątrz)”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
