KIA MS300-57 Proces pomiarowy służący do określania emisji lotnych związków organicznych (LZO) z części wnętrza pojazdu

Norma „KIA MS300-57 Proces pomiaru służący określaniu emisji lotnych związków organicznych (LZO) z wewnętrznych części pojazdów” opracowana przez Hyundai-Kia Motors Company, najstarszego producenta pojazdów mechanicznych w Korei, opisuje proces pomiaru służący określaniu emisji lotnych związków organicznych (LZO) z wewnętrznych części pojazdów. Zgodnie z tą normą próbką badawczą jest część montażowa, a badania przeprowadza się w komorze badawczej o pojemności 1 m3 do pomiaru emisji lotnych związków organicznych (LZO).

Niniejsza metoda badawcza opisuje w zasadzie sposób określania emisji lotnych związków organicznych (LZO) z części zespołu. Część montażową umieszcza się w komorze testowej emisji lotnych związków organicznych o pojemności 1 m3, w której można regulować temperaturę i wilgotność. Komora testowa jest uruchamiana przez 2 godziny w określonych warunkach testowych (temperatura, wilgotność, wentylacja). Następnie pobierane są próbki powietrza z komory testowej i analizowane przy użyciu sprzętu analitycznego (GC/MSD, HPLC).

Niniejsza metoda badawcza dotyczy elementów montażowych zamontowanych wewnątrz pojazdu. Każda próbka (element montażowy) jest badana w liczbie pojazdów zawierających wszystkie szczegółowe części określone w tabeli „Zespół części do badań” podanej w normie . W przypadku części niewymienionych w tej tabeli lub części dodatkowych należy skonsultować się z odpowiednimi działami. Jeżeli wynik tego badania spełnia kryteria zarządzania zawarte w niniejszej normie, badanie emisji LZO dla podzespołów wchodzących w skład zespołu części (norma KIA MS300-55) może zostać pominięte.

Próbki testowe muszą być w takim samym stanie, jak bezpośrednio przed montażem i muszą zostać przetestowane w ciągu 72 godzin od momentu umieszczenia ich na linii montażowej. Dodatkowe procedury testowe powinny być zakazane. Próbki do badań należy dostarczać w zamkniętych opakowaniach plastikowych lub aluminiowych, aby zapobiec zanieczyszczeniu podczas transportu. Szczegóły dotyczące próbek (data produkcji, data badania, dostawcy, kolory, materiały itp.) powinny być rejestrowane i przechowywane.

Tabela „zestaw części do testowania” obejmuje głównie następujące części: moduł C/PAD, kierownicę, HVAC (ogrzewanie, wentylacja i klimatyzacja), podsufitkę, świetlik, osłonę przeciwsłoneczną, tapicerkę drzwi, moduł drzwi, uszczelkę, siedzenie, pas bezpieczeństwa, konsolę, wykładzinę podłogową, pakiet redukcji hałasu, wibracji i szorstkości, matę samochodową, tylną tackę pakietu, tapicerkę kolumny, tapicerkę bagażnika, okablowanie, okablowanie, poduszkę powietrzną i oponę.

Jeżeli wynik oceny części jest niższy od wartości odniesienia podanej w tabeli zatytułowanej „Wymagania dla każdej części zespołu” podanej w normie, części uznaje się za zaliczone, jeżeli zaś przekraczają tę wartość, zostają odrzucone. W tabeli podano wartości na podstawie: benzenu, toluenu, etylobenzenu, ksylenu, styrenu, formaldehydu, aldehydu octowego i akroleiny.

Na potrzeby niniejszego standardu stosuje się następujące definicje:

• Przepływ powietrza wylotowego to przepływ powietrza opuszczający komorę testową przez określony otwór.
• Obciążenie to stosunek objętości, powierzchni, długości lub masy próbki do objętości komory testowej.
• Emisje to lotne związki organiczne, które uwalniają się z próbki w opisanych warunkach badania.
• Szybkość emisji to emisja lotnych związków organicznych uwalniana z próbki w jednostce czasu (wartość podawana jest jako masa, objętość, powierzchnia, długość lub bezwzględnie na próbkę).
• Idealne mieszanie to całkowite rozproszenie wprowadzonej substancji (hormonalnie w całej komorze, bez opóźnienia czasowego) w idealnie wymieszanej komorze.
• Prędkość powietrza to średnia prędkość przepływu powietrza w komorze testowej wynikająca z cyrkulacji, mierzona w środku komory testowej.
• Komora testowa w określonych warunkach temperatury i wilgotności lotne związki organiczne Hermetyczna, zamykana komora służąca do określania emisji.
• Odzysk to stosunek zmierzonej masy docelowych lotnych związków organicznych w powietrzu opuszczającym komorę testową w określonym czasie do masy docelowych lotnych związków organicznych dodanych do komory testowej w tym samym czasie.
• Próbka powietrza to reprezentatywna, ilościowo określona objętość powietrza pobrana z komory testowej.

Komora testowa to hermetyczne, zamykane pomieszczenie o objętości 1 m3 plus/minus 0,05 m3. Wewnątrz znajduje się mieszacz powietrza oraz półka umożliwiająca przechowywanie próbki bez kontaktu ze ściankami. Należy zapewnić rurę wlotową i wylotową umożliwiającą regulację wymiany powietrza i pobieranie próbek powietrza.

Powierzchnie ścianek komory testowej oraz półka podtrzymująca próbkę powinny być wykonane ze stali nierdzewnej lub szkła. W przypadku instalacji lub części wewnątrz komory testowej, których ze względów technicznych nie można wykonać z żadnego ze wskazanych materiałów, należy wybrać materiały charakteryzujące się bardzo niską emisją i adsorpcją materii organicznej.

Aby zapobiec niekontrolowanej wymianie powietrza, należy zadbać o to, aby przepływy powietrza nieszczelnego, spowodowane brakiem uszczelnienia podczas wymiany powietrza przy nadciśnieniu 1.000 Pa, nie przekraczały 0,1 procenta objętości komory testowej i 1 procenta przepływu powietrza napływającego na minutę. Aby zapobiec przepływowi powietrza z zewnątrz, testerzy wykonujący testy emisji powinni zawsze pracować przy niewielkim nadciśnieniu i/lub nadmiarze objętości powietrza w komorze testowej w porównaniu do ciśnienia atmosferycznego w laboratorium. Jest to szczególnie istotne podczas pobierania próbek powietrza.

Podstawową zasadą tej procedury jest zapewnienie idealnego wymieszania w komorze testowej. Należy to osiągnąć za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania powietrza, które może spełnić ten wymóg również w przypadku dużych próbek testowych. Prędkość przepływu powinna być większa niż 0,1 m/s w środku pustej komory testowej.

Należy zadbać o dokładne czyszczenie komory pomiędzy testami, stosując odpowiedni proces czyszczenia, np. desorpcję termiczną w podwyższonej temperaturze.

Ze względu na ścisły związek między zachowaniem emisji a temperaturą badania, jednostka sterowania temperaturą w komorze badawczej musi spełniać surowe wymagania. W razie potrzeby powinno być możliwe pokrycie szerokiego zakresu temperatur, zależnie od warunków badania. Odchylenia temperatury przestrzennej i czasowej nie powinny przekraczać plus/minus 0,5 stopnia.

Powietrze dostarczane do komory testowej powinno być nawilżane, aby zapobiegać tworzeniu się pary wodnej i aerozoli.

Testy obejmujące wymianę powietrza i usuwanie próbek powietrza sprawiają, że niezbędny jest czysty przepływ gazu. Przed wykonaniem badania całkowite stężenie lotnych związków węglowodorów organicznych w powietrzu dolotowym nie może przekraczać 50 μg/m3 łącznie i 5 μg/m3 dla poszczególnych substancji. Aby zapobiec adsorpcji analiz, zawartość drobnego pyłu powinna zostać zmniejszona poprzez zastosowanie filtra cząstek 7 μm.

Niniejsza metoda badawcza umożliwia szeroki przegląd widma emisyjnego próbek w rozwiniętych warunkach klimatycznych.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe zgodne z normą „KIA MS300-57 Proces pomiarowy w celu określenia emisji lotnych związków organicznych (LZO) z wewnętrznych części pojazdów”.