
Formowane zespoły podsufitki (ASSY) (typy: bezszwowe, A, C, D, E, F, G, H, I) w standardzie „VW TL 52254 Dzianina osnowowa, laminowana pianką - Wymagania materiałowe” opracowanej przez firmę samochodową Volkswagen , L i P) lub jako materiał dekoracyjny do ciętych i przyszytych płyt sufitowych (typy B, K i M).

W tej normie wymagania są określone w następujący sposób:
Typy są określone w tej normie w następujący sposób:
Materiały muszą być czyste, wolne od oleju mineralnego, wolne od wad splotu i nienaruszone w momencie utylizacji. Paski nie są dozwolone w wyglądzie tkaniny. W przypadku wykończenia aksamitnego gęstość włókniny powinna być jednakowa. Wykańczanie, impregnacja i wypełnianie są dozwolone pod warunkiem, że nie ma to negatywnego wpływu na właściwości roślinne, emisyjność lub odporność na światło.
Dzianiny osnowowe, z wyjątkiem typu B, muszą posiadać wykończenie wodoodporne zgodnie z udostępnioną próbką.
W razie potrzeby dzianinę osnowową należy dodatkowo zalaminować płomieniowo folią poliestrową PUR o grubości 30 µm: folia według udostępnionej próbki lub widma referencyjnego. Do czasu obróbki laminowanej dzianiny osnowowej na linii montażowej folię tę należy zabezpieczyć przed zanieczyszczeniem i uszkodzeniem łatwo usuwalną folią polietylenową (folia według udostępnionej próbki lub widma referencyjnego).
Próbki muszą być kondycjonowane w atmosferze zgodnej z normą VW 48 przez co najmniej 50554 godzin przed badaniem.
Podczas przeprowadzania badań masę na jednostkę powierzchni określa się na co najmniej pięciu okrągłych próbkach o powierzchni 100 cm2, które należy pobrać na całej szerokości rolki.
Grubość pianki należy określić za pomocą mikroskopu w świetle odbitym przy powiększeniu 45x lub projektora profilowego.
Wytrzymałość na rozdarcie określa się za pomocą próby rozciągania taśmy zgodnie z normą DIN EN ISO 5-13934 przy szerokości próbki 1 cm. Próbki należy pobrać z całej szerokości rolki. Posuw powinien wynosić 100 mm/min, a swobodna długość mocowania powinna wynosić 100 mm. Materiał jest ściskany pomiędzy sztuczną skórą tapicerki a szczękami zaciskowymi maszyny wytrzymałościowej na rozciąganie. Próbek rozdartych w zaciskach nie należy oceniać, jeśli wyniki są poniżej najniższej standardowej wartości indywidualnej.
Siłę oddzielającą pomiędzy pianką a wierzchnią lub bazową dzianiną osnowową wyznacza się według normy DIN 100-55543 przy prędkości posuwu 5 mm/min. Podczas oceny rejestrowany jest zakres wahań i wartości szczytowe siły oddzielającej.
Statyczne próby rozciągania przeprowadza się przy obciążeniu podwieszonym 50 N, z wyjątkiem typu B. Typ B badany jest pod obciążeniem podwieszonym wynoszącym 25 N.
Podczas wykonywania testu bibuły filtracyjnej, bibułę filtracyjną namoczoną wcześniej w wodzie dejonizowanej umieszcza się na odcinku dzianiny osnowowej o wymiarach około 50 × 50 mm. Próbkę następnie obciąża się siłą 50 N pomiędzy dwiema płytkami szklanymi przez 60 minut. Zabarwienie bibuły filtracyjnej ocenia się w skali szarości zgodnie z normą DIN EN 20105-A03.
W teście ścierania pędzlem okrągłe próbki (100 cm2) mocuje się w uchwycie próbki z podkładem z włókniny zgodnie z normą DIN EN ISO 12947-1, a następnie ściera.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „VW TL 52254 Dzianina osnowowa laminowana pianką - Wymagania materiałowe”, z przeszkolonym i doświadczonym personelem i zaawansowany sprzęt technologiczny.
