Procedura badania korozji nitkowej SAE J2635 dla malowanych felg aluminiowych i powłok malowanych felg aluminiowych

Norma „SAE J2635 Filiform Corrosion Test Procedure for Painted Aluminum Wheels and Painted Aluminum Wheel Coatings”, opracowana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Inżynierów Motoryzacyjnych (SAE), opisuje laboratoryjną procedurę badawczą służącą do oceny korozji warstwowej na lakierowanych felgach aluminiowych i powłokach felg. Chociaż test ten został opracowany specjalnie do badania lakierowanych felg aluminiowych i powłok felg, można go również zastosować do innych komponentów. Właściciel aplikacji powinien ocenić, czy test ten generuje warstwę korozji podobną do tej stosowanej w danym zastosowaniu, aby zapewnić dokładność danych dla danego zastosowania.

Celem jest ustanowienie jednolitej metody badań odporności na korozję komponentów w branży powłok kół i felg. Celem jest również zmniejszenie zmienności procedur badawczych, a tym samym obniżenie kosztów tworzenia i utrzymania unikalnych obiektów badawczych, metod badawczych, metod pomiarowych, akredytacji laboratoryjnych oraz szkoleń operatorów. Procedura nie ustanawia standardów wydajności dla komponentów. Standardy wydajności są ustalane przez użytkowników lub klientów przeprowadzających testy.

Korozja nitkowa występuje, gdy powlekane podłoże jest wystawione na działanie gorącego i wilgotnego środowiska. Ta procedura badania korozji nitkowej wykorzystuje metodę ciągnienia zgodną z normą SAE J2634, aby zapewnić ciągłą ekspozycję badanego podłoża na produkty korozji. Badany element jest zaszczepiany produktami korozji zgodnie z normą ASTM B368, a następnie zanurzany w wodzie dejonizowanej w celu usunięcia nadmiaru produktów korozji. Następnie umieszczany jest w komorze testowej o kontrolowanej temperaturze i wilgotności, aby zainicjować powstawanie korozji nitkowej. Po badaniu można ocenić długość, gęstość i obszar grubości powłoki, aby ocenić odporność elementu na korozję.

W branży motoryzacyjnej, gdzie estetyka i trwałość są priorytetem, integralność elementów pojazdu, takich jak koła, ma kluczowe znaczenie. Lakierowane felgi aluminiowe i powłoki są szczególnie podatne na podstępny rodzaj korozji znany jako korozja nitkowa. Korozja nitkowa to proces niszczenia powierzchni, który może prowadzić do jej degradacji, pogarszając zarówno wygląd, jak i integralność strukturalną. Aby rozwiązać ten problem, opracowano normę SAE J2635, która symuluje i ocenia korozję nitkową tych elementów. Norma ta jest niezbędnym narzędziem kontroli jakości w produkcji felg i ma zastosowanie nie tylko do felg aluminiowych, ale także do innych lakierowanych powierzchni metalowych podatnych na podobne mechanizmy korozji.

Często określana jako korozja nitkowata lub robakowata, korozja nitkowata to rodzaj korozji atmosferycznej, która występuje pod cienkimi powłokami organicznymi, takimi jak farba lub lakier. Zazwyczaj rozpoczyna się w ubytkach powłoki, takich jak rysy lub pęknięcia, i rozprzestrzenia się pod powłoką w postaci cienkich włókien produktów korozji, unosząc powłokę w charakterystyczny, spiralny wzór. Ten rodzaj korozji jest szczególnie problematyczny w przypadku lakierowanych felg aluminiowych, ponieważ:

• Naturalna warstwa tlenku aluminium zapewnia pewną ochronę, jednak pęknięcia powodują, że jony chlorkowe (z soli drogowej lub czynników środowiskowych) powodują rozpuszczanie anodowe.
• Duża powierzchnia felg naraża je na zmienne warunki wilgotności, wahania temperatury i zanieczyszczenia podczas eksploatacji pojazdu.
• Uszkodzenia estetyczne spowodowane przez delikatne zdobienia mogą prowadzić do niezadowolenia klientów, roszczeń gwarancyjnych i kosztownych wycofań produktów z rynku.

Obserwacje terenowe wykazały, że nitkowatość jest częstym rodzajem uszkodzeń obręczy. Dlatego też, aby przewidzieć rzeczywistą wydajność, konieczne było przeprowadzenie powtarzalnego testu laboratoryjnego.

Głównym celem normy SAE J2635 jest ustanowienie jednolitej i powtarzalnej metody laboratoryjnej do wykrywania i pomiaru korozji nitkowej w lakierowanych felgach aluminiowych i powłokach felg. Niniejsza metoda badawcza standaryzuje proces,

• Umożliwia producentom obiektywne porównywanie systemów powłokowych i metod wstępnej obróbki.
• Wspomaga kontrolę jakości w trakcie produkcji.
• Pomaga w kwalifikacji dostawców i zapewnianiu zgodności z przepisami prawnymi.
• Minimalizuje liczbę fałszywie dodatnich i fałszywie ujemnych wyników poprzez redukcję zmienności wyników testów pomiędzy laboratoriami.

Zasady tej metody, opracowanej specjalnie dla kół, można zastosować w przypadku innych powlekanych elementów aluminiowych, takich jak panele nadwozia lub okładziny.

Norma SAE J2635 obejmuje kontrolowaną metodę symulacji stresorów środowiskowych. Podstawowe kroki tej metody są następujące:

• Przygotowanie próbki: Wybiera się reprezentatywne, malowane felgi aluminiowe lub elementy ozdobne. Za pomocą standardowego narzędzia wykonuje się kontrolowane defekty (zadrapania), zazwyczaj o szerokości 1-2 mm, symulując wady produkcyjne lub zużycie. Próbki są czyszczone i suszone w celu usunięcia zanieczyszczeń.
• Początkowa ekspozycja (faza aktywacji): Próbki zanurza się w 0,1% roztworze kwasu solnego na 24 godziny lub wystawia na działanie środowiska bogatego w chlorki, takiego jak komora solna. Ten etap aktywuje strefy korozyjne, umożliwiając jonom chlorkowym penetrację powłoki.
• Ekspozycja na wilgoć (faza rozprzestrzeniania): Próbki przenosi się do komory o kontrolowanej wilgotności, w której panuje wilgotność względna 95–100% i temperatura 40 stopni Celsjusza. Ekspozycja trwa 1.000 godzin lub do momentu pojawienia się widocznych śladów nitkowatych (zwykle 500–1.000 godzin). Należy unikać bezpośredniej kondensacji; wysoka wilgotność sprzyja wzrostowi włókien, nie powodując nadmiernego gromadzenia się wody.
• Ocena i pomiar: Pobiera się próbki i mierzy cechy nitkowate za pomocą mikroskopu lub oprogramowania do obrazowania. Podstawowe pomiary obejmują:
• Długość śladu: Maksymalna odległość między poszczególnymi włóknami (np. akceptowalna jest odległość maksymalnie 5 mm).
• Częstotliwość zarysowań: liczba zarysowań na jednostkę długości zarysowania.
• Obszar pokrycia: Procent powierzchni objętej działaniem środka.

Do określenia kryteriów zaliczenia/niezaliczenia stosuje się skale ocen (np. od 0 do 10 stopni ciężkości) lub wzory ilościowe.

Krótko mówiąc, norma SAE J2635 stanowi podstawę badań korozyjnych w przemyśle motoryzacyjnym, zapewniając solidne ramy do walki z korozją nitkową i gwarantując, że malowane felgi aluminiowe spełniają rygorystyczne normy.

Nasza organizacja, z kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla firm zgodnie z normą „SAE J2635 Procedury badania odporności na korozję nitkową lakierowanych felg aluminiowych i powłok lakierowanych felg aluminiowych”.