GMW 14162 Odporność kolorów na sztuczne warunki atmosferyczne

GMW 14162 Odporność kolorów na sztuczne warunki atmosferyczne

Norma „GMW 14162 Trwałość kolorów w warunkach atmosferycznych” opracowana przez General Motors Worldwide (GMW) opisuje metodę badawczą służącą do oceny odporności materiałów stosowanych we wnętrzach samochodów na sztuczne warunki atmosferyczne.

GMW 14162 Odporność kolorów na sztuczne warunki atmosferyczne

Norma ta wykorzystuje ksenonowe źródło światła łukowego do symulacji wpływu światła słonecznego, ciepła i wilgoci, na jakie mogą być narażone materiały samochodowe wewnątrz pojazdu. Oprócz trwałości koloru, metoda ta służy również do oceny degradacji materiału spowodowanej długotrwałym działaniem symulowanego światła słonecznego.

Materiały wnętrza pojazdów są stale narażone na promieniowanie słoneczne przez przednią szybę i okna. Z czasem ta ekspozycja może powodować:

  • Blaknięcie kolorów
  • zażółcenie
  • Przyciemnienie lub przebarwienie
  • Utrata jasności
  • Degradacja powierzchni
  • Pękanie lub kruchość
  • Zmiany w wyglądzie
  • Degradacja powłok i polimerów

Norma GMW 14162 opisuje kontrolowaną metodę laboratoryjną przyspieszającą te efekty.

Sztuczne ścieranie to przyspieszona ekspozycja materiału na kontrolowane warunki środowiskowe, mająca na celu odtworzenie kluczowych aspektów naturalnego zużycia. W normie GMW 14162 głównym źródłem promieniowania jest lampa ksenonowa. Środowisko testowe może również obejmować wysoką temperaturę, wilgotność oraz naprzemienne okresy światła i ciemności. Celem nie jest jedynie wystawienie materiału na działanie promieniowania ultrafioletowego. Test ma na celu odtworzenie kombinacji obciążeń środowiskowych, które mogą występować wewnątrz pojazdu. Jest to szczególnie ważne w przypadku elementów wewnętrznych, ponieważ temperatury powierzchni wystawionych na działanie promieni słonecznych mogą być znacznie wyższe niż temperatura otoczenia w kabinie.

Norma GMW 14162 definiuje cztery możliwe metody ekspozycji. Metody te różnią się przede wszystkim długością fali promieniowania, temperaturą oraz tym, czy próbki są narażane na naprzemienne okresy światła i ciemności:

  • Metoda A – ekspozycja na światło i ciemność: Metoda ta wykorzystuje naprzemienną ekspozycję na światło i ciemność z określoną temperaturą standardową czerni wynoszącą około 100 stopni i punktem kontrolnym 420 nm. Metoda ta opiera się na warunkach ekspozycji nr 3 określonych w normie ISO 105-B06. To podejście jest przydatne, gdy istotne jest zachowanie się materiału zarówno pod wpływem promieniowania, jak i wysokiej temperatury.
  • Metoda B – Tylko ekspozycja na światło: Ta metoda wykorzystuje ciągłą ekspozycję na światło o temperaturze około 100 stopni, z kontrolowanym promieniowaniem w zakresie 300–400 nm. To podejście jest również oparte na warunkach ekspozycji nr 3 określonych w normie ISO 105-B06. Brak okresu ciemności sprawia, że ​​metoda ta jest szczególnie przydatna w sytuacjach, w których wymagana jest ciągła ekspozycja na promieniowanie.
  • Metoda C: Wyłącznie ekspozycja na światło o wysokiej temperaturze: Ta metoda podnosi określoną temperaturę do około 115 stopni, utrzymując promieniowanie w zakresie 300–400 nm. To podejście odpowiada warunkowi ekspozycji nr 1 określonemu w normie ISO 105-B06. Ze względu na wyższą temperaturę, metoda C wiąże się z bardziej intensywnym narażeniem termicznym/radiacyjnym niż metoda B i może mieć znaczenie w przypadku materiałów, które będą narażone na wysokie obciążenia słoneczne.
  • Metoda D – ekspozycja na światło i ciemność: Metoda ta wykorzystuje naprzemienną ekspozycję na światło i ciemność o temperaturze około 89 stopni, z kontrolowanym promieniowaniem o długości fali 340 nm. Metoda ta jest oparta na warunkach ekspozycji nr 5 normy ISO 105-B06 i jest powiązana z rodziną norm SAE J1885/SAE J2412, a norma SAE J2413 jest normą uzupełniającą. Metoda D jest szczególnie ważna w programach badania odporności na warunki atmosferyczne wnętrz samochodów i nadal znajduje się w akredytowanych laboratoriach General Motors.

Odporna na warunki atmosferyczne komora łukowa z ksenonem wytwarza promieniowanie mające na celu odtworzenie charakterystyki widmowej naturalnego światła słonecznego. Urządzenie monitoruje następujące parametry:

  • Intensywność promieniowania
  • Rozkład widmowy
  • Temperatura ekspozycji
  • Wilgotność względna lub warunki wilgotnościowe w określonych lokalizacjach.
  • Sekwencja światła/ciemności
  • Czas ekspozycji

Komercyjne systemy ksenonowe odporne na warunki atmosferyczne, w tym łukowe, wymieniają normę GMW 14162 wśród metod testowania pojazdów. Dlatego sprzęt laboratoryjny musi być odpowiednio skonfigurowany do konkretnej metody.

Norma GMW 14162 ma zastosowanie w szczególności do materiałów stosowanych we wnętrzach pojazdów. Akredytowane laboratoria motoryzacyjne wymieniają normę dla następujących materiałów:

  • Tekstylia powlekane
  • Produkty w rolkach z tworzyw sztucznych
  • skórzany
  • Arkusze z włókien skórzanych
  • Tworzywa sztuczne
  • elastomery
  • Folie
  • tekstylia
  • Przędze

Typowe zastosowania w motoryzacji obejmują:

  • Listwy wykończeniowe deski rozdzielczej
  • Materiały wykończeniowe drzwi
  • Materiały tapicerskie
  • Tkaniny sufitowe
  • Pokrowce na podłokietniki
  • Folie dekoracyjne
  • Plastiki wewnętrzne
  • Tkaniny powlekane
  • Sentetik deri
  • Składniki polimerowe

Dokładny materiał, metoda ekspozycji, czas trwania i kryteria akceptacji zależą na ogół od odpowiednich specyfikacji materiału lub wymagań dotyczących komponentu.

Jednym z głównych celów normy GMW 14162 jest określenie, czy materiał zachowuje swój kolor i wygląd po przyspieszonej ekspozycji. Typowe oceny obejmują:

  • Zmiana koloru: Naświetlona próbka jest porównywana z nienaświetloną próbką odniesienia. Do oceny zmian można użyć instrumentalnego pomiaru koloru.
  • Wygląd wizualny: Próbkę bada się pod kątem następujących elementów:
    • blaknięcie
    • zażółcenie
    • Barwiący
    • Odbarwienie
    • Zmiany powierzchni
    • Degradacja materiału
  • Test może również wykryć takie upośledzenia fizyczne, jak wymienione poniżej:
    • Pękanie
    • Kruchość
    • Degradacja powierzchni
    • Utrata integralności powłoki
    • Inne widoczne oznaki starzenia

Podsumowując, norma GMW 14162 to coś więcej niż tylko prosty test blaknięcia kolorów. Może również służyć do oceny sztucznego starzenia/pogorszenia jakości.

Norma GMW 14162 jest istotna, ponieważ materiały użyte do wykończenia wnętrza samochodu muszą zachować swój wygląd i integralność funkcjonalną przez cały okres użytkowania pojazdu. Materiał, który wygląda idealnie, gdy jest nowy, może znacznie stracić na jakości po długotrwałym narażeniu na działanie promieni słonecznych. Na przykład materiał deski rozdzielczej może początkowo mieć akceptowalny, ciemny kolor. Jednak po dłuższym narażeniu na działanie promieni słonecznych może stać się jaśniejszy, przybrać brązowawy lub żółtawy odcień lub ulec degradacji powierzchni.

Testy przeprowadzane zgodnie z normą GMW 14162 pozwalają producentom zidentyfikować te problemy przed wprowadzeniem pojazdów produkcyjnych na rynek. Główne korzyści płynące z tych testów to:

  • Wybór materiałów: Pomaga inżynierom porównywać alternatywne materiały i powłoki.
  • Kwalifikacja dostawców: Dostawcy materiałów mogą wykazać zgodność z wymogami General Motors.
  • Ocena trwałości: Przyspieszona odporność na warunki atmosferyczne dostarcza informacji na temat odporności na starzenie się pod wpływem czynników środowiskowych.
  • Kontrola wyglądu: pomaga zapobiegać niepożądanemu blaknięciu i odbarwianiu.
  • Rozwój produktu: Słabe formuły można zidentyfikować i udoskonalić w trakcie rozwoju.
  • Zapewnienie jakości: Materiały produkcyjne mogą być okresowo testowane w celu sprawdzenia ich stałej jakości.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą GMW 14162.

WhatsApp