Materiały do ​​kabiny pasażerskiej Renault D45 1601E – płynność dodatków na jednej powierzchni

Norma „Materiały wnętrza samochodu Renault D45 1601E – Lotność dodatków na pojedynczej powierzchni”, opracowana przez francuską firmę motoryzacyjną Renault, opisuje metodę badania ubytków dodatków w elementach z tkaniny lub tworzywa sztucznego. Metoda ta ma zastosowanie do wszystkich materiałów wnętrza samochodu.

Zasadniczo metoda ta polega na pomiarze masy utraconego dodatku w próbce o powierzchni 1 dm2, która ma kontakt z węglem aktywnym w określonej temperaturze i przez określony czas.

Z analizowanego materiału lub z płaskiego fragmentu analizowanej próbki wycina się trzy próbki o średnicy 122 mm. Próbki są kondycjonowane w komorze przez co najmniej 24 godziny. W przypadku materiałów hydrofilowych (np. filców, postrzępionej skóry, podszewek bawełnianych TEP, pianki poliuretanowej) próbki są kondycjonowane w komorze przez co najmniej 72 godziny. Świeży węgiel aktywny jest reaktywowany w temperaturze 105°C przez co najmniej 2 godziny.

Zważ każdą próbkę z dokładnością do miligrama (w gramach). Umieść każdą próbkę na urządzeniu i jednocześnie delikatnie ją ugniataj. Przykryj próbkę 20 g świeżego, reaktywowanego węgla aktywnego, pokrywając całą powierzchnię. Załóż pokrywkę.

Aby uniknąć zmiany rozkładu węgla, należy unikać przechylania i potrząsania osprzętem. Sonda temperatury jest umieszczana w kontakcie z pokrywą. Temperatura jest monitorowana przez cały okres trwania testu.

W piecu umieszczane są następujące urządzenia:

• W przypadku Renault, 72 godziny plus/minus 30 minut w warunkach testowych 85 stopni
• W przypadku PSA Peugeot Citroën: 24 godziny plus/minus 15 minut w warunkach testowych przy temperaturze 100 stopni.

Osprzęt wyjmuje się z pieca, a następnie usuwa węgiel aktywny. Próbki wyjmuje się z osprzętu, energicznie wstrząsa, przeciera szmatką lub przedmuchuje. Próbki kondycjonuje się tak samo jak przed ważeniem. Dla każdej próbki określa się masę w gramach.

Przy wyrażaniu wyników lotność dodatków wyraża się w gramach na metr kwadratowy i charakteryzuje się średnią utratą masy (g) trzech próbek w stosunku do powierzchni parowania w m2.

W skrócie, norma Renault D45 1601E dotyczy oceny lotności dodatków w materiałach kabiny pasażerskiej, w szczególności na pojedynczej powierzchni. Test ten jest typowym elementem standardów Renault w zakresie kwalifikacji materiałów motoryzacyjnych, mającym na celu zapewnienie bezpiecznego i komfortowego środowiska w kabinie poprzez ograniczenie emisji substancji lotnych.

Celem niniejszej normy jest ocena tendencji materiałów wnętrza pojazdów, takich jak tworzywa sztuczne, tekstylia i powłoki, do uwalniania substancji lotnych pod wpływem ciepła. Może to powodować zaparowywanie powierzchni szklanych (co stanowi problem z widocznością) oraz nieprzyjemny zapach lub mieć negatywny wpływ na zdrowie pasażerów. Zasadniczo pojedyncza powierzchnia testowa materiału jest podgrzewana w kontrolowanych warunkach, a następnie mierzona jest ilość substancji lotnych uwalnianych i kondensujących się na chłodniejszej powierzchni.

Główne parametry testu obejmują ekspozycję na temperaturę (zwykle od 80°C do 120°C), czas trwania (zwykle od 3 do 16 godzin) oraz pomiar kondensacji (za pomocą płytki szklanej lub metalowej). Kryteria oceny obejmują wagę skondensowanego materiału oraz wizualną zmianę zaparowania lub przezroczystości.

Zgodnie z tą normą szczegółowe limity akceptowalnych poziomów zmienności są definiowane zgodnie z:

• Utrata wagi
• Wskaźnik zamglenia
• Możliwa analiza GC-MS w celu identyfikacji konkretnych związków chemicznych

Test ten jest zazwyczaj stosowany podczas kwalifikacji:

• Plastiki deski rozdzielczej
• Tkaniny obiciowe lub skóra
• Elementy podłogowe
• Kleje i pianki

Celem tych testów jest ograniczenie narażenia użytkownika na lotne związki organiczne (LZO) i zapewnienie, że jakość powietrza we wnętrzu pojazdu spełnia kryteria bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

Norma Renault D45 1601E jest niezbędna z kilku kluczowych powodów związanych z bezpieczeństwem pasażerów, komfortem i ekologicznością. Główne powody, dla których norma ta jest ważna, to:

• Zapewnia jakość powietrza we wnętrzu pojazdu: Nowoczesne pojazdy zawierają wiele materiałów syntetycznych (tworzywa sztuczne, pianki, tekstylia, kleje), które pod wpływem ciepła mogą uwalniać lotne związki organiczne (LZO). Emisje te mogą powodować nieprzyjemne zapachy lub problemy zdrowotne, takie jak bóle głowy, podrażnienia czy reakcje alergiczne. Norma ta promuje zdrowsze środowisko we wnętrzu pojazdu, zapewniając, że materiały spełniają dopuszczalne limity LZO.
• Zapobiega zaparowywaniu szyb samochodowych: Substancje lotne mogą skraplać się na zimnych powierzchniach, takich jak szyby, zwłaszcza przednie. To zaparowanie ogranicza widoczność, zagraża bezpieczeństwu jazdy i jest trudne do usunięcia po zaparowaniu. Test symuluje i określa ilościowo ten efekt, pomagając inżynierom dobrać materiały, które nie będą zaparowywać w rzeczywistych warunkach użytkowania.
• Zgodność z przepisami globalnymi: W wielu krajach i regionach obowiązują surowe przepisy dotyczące emisji lotnych związków organicznych (LZO). Norma ta gwarantuje, że producenci samochodów, tacy jak Renault, przestrzegają przepisów międzynarodowych.
• Utrzymuje jakość marki i zadowolenie klienta: Klienci coraz częściej stawiają na czyste, bezzapachowe wnętrza i materiały przyjazne dla środowiska. Ten standard wspiera wizerunek marki, gwarantując spójną jakość materiałów we wszystkich modelach.
• Wspomaga dobór materiałów i kontrolę dostawców: Dzięki tym testom możliwe jest porównywanie dostawców i osiągnięcie powtarzalnej jakości w produkcji masowej.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „Materiały wnętrza pojazdu Renault D45 1601E – Lotność dodatków na pojedynczej powierzchni”.