Testy korozyjne Fiata 50180

Testy korozyjne Fiata 50180

Norma „Fiat 50180 Corrosion Tests”, opracowana przez Fiat Chrysler Automobiles (FCA) (obecnie Stellantis), włosko-amerykańską firmę motoryzacyjną, opisuje następujące trzy metody:

Testy korozyjne Fiata 50180

  • Metoda Fiata 50180 A3: test w mgle solnej z kwasem octowym przyspieszonym miedzią (test CASS)

Metoda ta jest testem korozyjnym służącym do oceny odporności powłok metalowych i elementów powlekanych na wysoce agresywne środowiska korozyjne. Jest ona przeznaczona przede wszystkim do nieorganicznych powłok chemicznych i powłok elektrolitycznych, takich jak chromowanie, stopy cynku, anodowane aluminium oraz dekoracyjne powłoki samochodowe.

Metodę tę opracowano w celu symulacji ekstremalnych warunków eksploatacyjnych, w których mogą być eksploatowane części samochodowe w trakcie całego okresu eksploatacji pojazdu, w tym:

    • Narażenie na sól drogową
    • Kwaśna wilgotność
    • Atmosfera nadmorska
    • Zanieczyszczenie przemysłowe
    • Cykl kondensacji i wilgoci

Metoda A3 przyspiesza korozję znacznie bardziej agresywnie niż konwencjonalny test w neutralnej mgle solnej. Metoda ta charakteryzuje się około pięciokrotnie wyższym tempem korozji niż metoda A2. To przyspieszenie pozwala inżynierom na szybkie porównanie powłok ochronnych i identyfikację słabej odporności na korozję przed rozpoczęciem produkcji.

Podczas badania próbki są stale wystawione na działanie mgiełki następujących substancji: roztworu chlorku sodu, kwasu octowego i katalizatora w postaci chlorku miedzi. Dodatek jonów miedzi znacząco zwiększa aktywność korozyjną, szczególnie na powierzchniach galwanizowanych. W kontrolowanych warunkach środowiskowych próbki umieszczane są w szczelnej komorze korozyjnej, gdzie rozpylony kwaśny roztwór soli stale osadza się na badanej powierzchni.

Warunki testu są następujące:

    • Rodzaj testu: Mgiełka solna z kwasem octowym przyspieszonym miedzią
    • Temperatura w pomieszczeniu: 50 stopni plus/minus 2 stopnie
    • Wartość pH roztworu: 3,1 - 3,3
    • Szybkość pobierania próbek mgły solnej: 1,0 - 2,0 ml / 80 cm2 / godzinę
    • Wilgotność względna: około 95 procent
    • Czas ekspozycji: Różni się w zależności od specyfikacji.

Metodę tę powszechnie stosuje się do następujących materiałów:

    • Chromowanie dekoracyjne
    • Powłoki cynkowo-niklowe
    • Stal ocynkowana
    • Anodowane aluminium
    • Powłoki galwaniczne
    • Łączniki
    • Wykończenie zewnętrzne samochodu
    • Powłoki metalizowane wytwarzane metodą osadzania próżniowego.

Test zazwyczaj przebiega w następujący sposób:

    • Przygotowanie próbek: Przed badaniem powierzchnie są czyszczone i odtłuszczane, usuwane są oleje i zanieczyszczenia, krawędzie cięcia są uszczelniane, a próbki są montowane pod określonymi kątami.
    • Ekspozycja na mgłę solną: Komora jest stale spryskiwana roztworem soli kwaśnej miedzi. Mgła musi być stała przez cały czas trwania testu (stała temperatura, stałe pH, kontrolowana szybkość sedymentacji i równomierna ekspozycja próbki). Zebrany kondensat musi zachować ten sam skład co roztwór pierwotny.
    • Ocena: Próbki poddaje się oględzinom po ekspozycji. Kryteria oceny obejmują:
      • Liczba punktów korozji
      • Czas, jaki upłynął do momentu wystąpienia pierwszej wady korozyjnej
      • Pęcherze w powłoce
      • Barwienie powierzchni
      • Zużycie metalu bazowego
      • Utrata wagi
      • Pogorszenie właściwości mechanicznych

Ta metoda jest najbardziej niebezpieczna ze wszystkich trzech, ponieważ jony miedzi przyspieszają reakcje korozji elektrochemicznej.

Podsumowując, metoda Fiat 50180 A3 to wysoce przyspieszony test korozyjny stosowany do oceny trwałości metalicznych i galwanizowanych powłok samochodowych. Poprzez wystawienie elementów na działanie wysokotemperaturowej mgły solnej z kwasem miedziowym, metoda ta szybko identyfikuje słabe punkty w systemach ochrony antykorozyjnej.

  • Metoda Fiat 50180 B1: Badanie korozji w podpowierzchniowej mgle solnej na próbkach zarysowanych.

Metoda ta pozwala w szczególności zbadać, w jaki sposób korozja rozprzestrzenia się pod powłoką organiczną, jeśli powierzchnia powłoki zostanie celowo zarysowana i uszkodzona.

W serwisach motoryzacyjnych lakierowane elementy metalowe często ulegają zarysowaniu podczas produkcji, montażu, transportu lub eksploatacji pojazdu. Gdy powłoka ulegnie uszkodzeniu, wilgoć i sól mogą wnikać pod warstwę lakieru, powodując ukrytą korozję, która rozprzestrzenia się pod powłoką.

Metoda B1 została opracowana w celu symulacji tego mechanizmu awarii w przyspieszonym środowisku laboratoryjnym. Ten test pomaga inżynierom ocenić następujące elementy:

    • Wytrzymałość adhezyjna powłok
    • Korozja rozprzestrzenia się w uszkodzonych miejscach.
    • Jakość systemów wstępnego przygotowania lakieru
    • Skuteczność podkładów i galwanizacji.
    • Długoterminowa trwałość elementów nadwozia i wykończenia samochodów.

W przeciwieństwie do standardowego testu w mgle solnej, który ocenia przede wszystkim korozję powierzchniową, metoda B1 koncentruje się na rozprzestrzenianiu się korozji podpowłokowej. Metoda ta jest stosowana głównie do:

    • Panele ze stali malowanej
    • Konstrukcje nadwozia samochodowego
    • Wewnętrzne wzmocnienia metalowe
    • Powlekane wsporniki i podpory
    • Elementy galwanizowane
    • Części malowane proszkowo
    • Stal ocynkowana z systemem malarskim.
    • Wielowarstwowe systemy powłok samochodowych

Przed badaniem próbki są dokładnie odtłuszczane, czyszczone detergentem, płukane wodą i przygotowywane w sposób zapobiegający zanieczyszczeniom. Specjalnie dla tej metody powłoka jest celowo uszkadzana za pomocą skrobaka. Zadrapanie symuluje uszkodzenia mechaniczne, które mogą wystąpić podczas rzeczywistego użytkowania pojazdu.

Metoda B1 wykorzystuje środowisko mgły solnej podobne do metody A1, w której stosuje się neutralną mgłę solną. Komora wytwarza ciągłą mgiełkę roztworu chlorku sodu. Typowe warunki badania są następujące:

    • Roztwór soli: Roztwór chlorku sodu
    • Temperatura w pomieszczeniu: około 35 stopni
    • Rodzaj rozpylania: Ciągła pośrednia mgiełka
    • Czas ekspozycji: Różni się w zależności od specyfikacji.
    • Zakres pH: bliski neutralnemu
    • Czas trwania testu: Może wynosić od kilkudziesięciu do kilkuset godzin, w zależności od wymagań materiałowych i specyfikacji komponentów Fiata.

Po naświetleniu powłoka jest poddawana kontroli wizualnej i pomiarom. Typowe obserwacje obejmują: pęcherze lakiernicze, ścieranie podkładu, rozwarstwienie, powstawanie rdzy, utratę przyczepności i korozję krawędzi.

Metoda B1 jest ważna, ponieważ powłoki samochodowe rzadko ulegają uszkodzeniu na idealnie nienaruszonych powierzchniach. Rzeczywiste uszkodzenia zaczynają się w uszkodzonych obszarach, gdzie woda i jony chlorkowe wnikają pod powłokę. Ten test pomaga producentom w następujących obszarach:

    • Aby zwiększyć trwałość powłoki malarskiej.
    • Wybór lepszych środków chemicznych do wstępnego oczyszczania
    • Weryfikacja systemów ochrony antykorozyjnej.
    • Aby zmniejszyć liczbę roszczeń gwarancyjnych.
    • Aby przedłużyć żywotność konstrukcji.
    • Zapewnienie zachowania wyglądu pojazdu.

Podsumowując, metoda Fiat 50180 B1 to specjalistyczny test przyspieszonej korozji, stosowany do oceny odporności lakierowanych elementów samochodowych na korozję podpowłokową po uszkodzeniu powłoki. Łącząc celowe zarysowania i ekspozycję na mgłę solną, metoda ta symuluje rzeczywiste uszkodzenia powłoki wynikające z zarysowań i zużycia mechanicznego.

  • Fiat 50180 A1 Metoda: Test w mgle solnej.

Metoda ta jest jedną z podstawowych przyspieszonych metod badań korozyjnych stosowanych w przemyśle motoryzacyjnym do weryfikacji powłok, procesów galwanicznych, powłok konwersyjnych i systemów malowanych.

Komponenty samochodowe są stale narażone na agresywne warunki środowiskowe: sól drogową, wilgoć, kondensację, atmosferę przybrzeżną, zanieczyszczenia przemysłowe i wahania temperatury. Metodę tę opracowano w celu odtworzenia tych korozyjnych warunków w kontrolowanym środowisku laboratoryjnym. Przyspieszając procesy korozyjne, test ten pozwala inżynierom ocenić długoterminową wydajność materiału w stosunkowo krótkim czasie.

Metodę tę stosuje się przede wszystkim do oceny następujących elementów:

    • Odporność na korozję części metalowych
    • Jakość ochronna powłok
    • Integralność powierzchni galwanicznych
    • Trwałość systemu malarskiego
    • Efektywność obróbki powierzchni
    • Spójność produkcji

Metoda A1 wykorzystuje obojętny roztwór chlorku sodu, który jest stale rozpylany w kontrolowanej komorze korozyjnej. Zasada badania opiera się na poddaniu próbek następującym czynnikom:

    • Cienka mgła solna
    • Wysoka temperatura
    • Wysoka wilgotność
    • Ciągła wilgoć i warunki korozyjne

Metoda Fiat 50180 A1 jest technicznie bardzo podobna do norm ASTM B117 i ISO 9227 oraz do zastosowań w zakresie korozji samochodowej SAE International. Fiat definiuje jednak własne parametry, aby spełnić wymagania dotyczące trwałości pojazdu:

Metodę A1 powszechnie stosuje się do testowania następujących parametrów:

    • Stal ocynkowana
    • Części ocynkowane elektrolitycznie
    • Malowane panele nadwozia
    • Łączniki
    • Powłoka dekoracyjna
    • Alüminyum bileşenler
    • Konstrukcje samochodowe pokryte powłoką elektroforetyczną
    • Części malowane proszkowo
    • Powierzchnie fosforanowe
    • Elementy chromowane

Metoda ta jest szczególnie ważna w przypadku komponentów montowanych w następujących miejscach:

    • Rozstawy osi
    • Dolne partie ciała
    • Komory silnika
    • Powierzchnie okładzin zewnętrznych
    • Obszary narażone na rozpryskiwanie

Utrzymanie odpowiedniej czystości roztworu jest kluczowe, ponieważ zanieczyszczenia metaliczne mogą znacząco wpłynąć na proces korozji. Aby zapewnić powtarzalność, mgiełka musi być równomiernie rozprowadzona po wszystkich próbkach.

Po ekspozycji próbki poddaje się oględzinom pod kątem uszkodzeń korozyjnych. Typowe parametry oceny obejmują:

    • Powstawanie rdzy czerwonej
    • Produkty białej korozji
    • Tworzenie się pęcherzyków
    • Łuszczenie się powłoki
    • Barwienie powierzchni
    • Korozja wżerowa
    • Zużycie krawędzi

Podsumowując, metoda Fiat 50180 A1 to neutralny test korozyjny w mgle solnej, stosowany do oceny trwałości materiałów metalowych i powłok ochronnych w warunkach przyspieszonej ekspozycji na słoną wodę. Metoda ta stanowi znormalizowane podejście laboratoryjne do oceny odporności na korozję w zastosowaniach motoryzacyjnych.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą Fiat 50180.

WhatsApp