Ford FLTM BN 108 Odporność na zużycie

Norma Ford FLTM BN 108, opracowana przez Ford Motor Company (Ford), to seria metod badawczych służących do oceny trwałości i właściwości powierzchniowych materiałów stosowanych we wnętrzach i tapicerce samochodowej. Ta rodzina norm koncentruje się przede wszystkim na odporności na zużycie mechaniczne, takie jak ścieranie, tarcie, zarysowania i degradacja powierzchni.

Testy te są powszechnie stosowane do następujących materiałów:

• Tkaniny tapicerskie tekstylne
• Tkaniny powlekane i winyl
• Dywaniki i maty
• Elementy wykończenia wnętrza z tworzyw sztucznych i powierzchnie malowane

Seria norm Ford FLTM BN 108 gwarantuje, że materiały użyte we wnętrzu pojazdów zachowają swój wygląd i funkcjonalność przez długi czas użytkowania. Norma ta jest podzielona na kilka podsekcji, z których każda dotyczy określonego rodzaju uszkodzeń mechanicznych:

• Ford FLTM BN 108-01 Odporność na ścieranie tkanin tekstylnych (metoda nadmuchanej membrany): Niniejsza norma definiuje metodę badawczą stosowaną do oceny odporności na ścieranie materiałów tekstylnych stosowanych w motoryzacji, takich jak tkaniny siedzeń, tapicerki i tkaniny wykończeniowe. W szczególności mierzy ona odporność tkaniny na ścieranie mechaniczne spowodowane tarciem pod kontrolowanym ciśnieniem i ruchem, symulując rzeczywiste użytkowanie pojazdu.

Głównym celem niniejszej normy jest przewidzenie, jak materiały tekstylne będą zachowywać się podczas długotrwałego użytkowania w pojeździe, zwłaszcza w obszarach narażonych na działanie następujących czynników:

• Tarcie przy wchodzeniu i wychodzeniu z siedzenia
• Powtarzający się kontakt fizyczny
• Zużycie i uszkodzenie odzieży (np. dżinsów, zamków błyskawicznych)
• Ruch pasażerów w czasie

Norma ta zapewnia, że ​​tkaniny wewnętrzne chronią przed następującymi czynnikami:

• Integralność powierzchni
• Jakość wyglądu
• Trwałość konstrukcji

Metoda ta symuluje trójwymiarowy ruch zginania i tarcia, który jest bliższy rzeczywistemu użytkowaniu siedzenia niż testy zużycia płaskiego.

Po przeprowadzeniu badań materiał oceniany jest według następujących kryteriów:

• Stopień zużycia wizualnego
• Uszkodzenie lub pęknięcie włókna
• Rozmycie powierzchni
• Utrata koloru lub tekstury
• Czas, który upłynął do awarii lub liczba cykli

Tę metodę powszechnie stosuje się w następujących przypadkach:

• Tkaniny tapicerskie tkane
• Dzianinowe tkaniny tapicerskie
• Tekstylia powlekane
• Tkaniny dekoracyjne do wnętrz
• Niektóre kompozytowe laminaty tekstylne

Niniejsza norma ocenia odporność materiałów tekstylnych na zużycie ścierne w warunkach rozciągania i ściskania. Symuluje ona rzeczywiste tarcie na powierzchniach tapicerki i mebli.

• Ford FLTM BN 108-02 Odporność na zużycie (metoda ścierania Tabera): Niniejsza norma definiuje metodę badawczą służącą do oceny odporności na zużycie materiałów samochodowych z wykorzystaniem metody ścierania Tabera. Metoda ta ma na celu pomiar odporności różnych materiałów na zużycie rotacyjne spowodowane przez tarcze ścierne w kontrolowanych warunkach obciążenia.

Metodę tę stosuje się powszechnie do materiałów wewnętrznych i zewnętrznych, takich jak:

• Tkaniny tekstylne
• Tkaniny powlekane
• Prawdziwa skóra
• Tworzywa sztuczne
• Powierzchnie malowane
• Wycieraczki i dywaniki
• Materiały gumowe i podłogowe

Głównym celem niniejszej normy jest symulacja długotrwałego zużycia i uszkodzeń spowodowanych następującymi czynnikami:

• Tarcie spowodowane ruchem pasażerów.
• Kontakt z odzieżą i przedmiotami.
• Zużycie ślizgowe na powierzchniach wewnętrznych
• Zużycie powierzchni w miejscach często dotykanych (siedzenia, konsole, tapicerka).

Metoda ta pozwala określić, czy materiał zachowa swój wygląd i funkcjonalną integralność powierzchni w miarę upływu czasu.

Po przeprowadzeniu badań materiały są oceniane według następujących kryteriów:

• Widoczne ślady zużycia (zarysowania, zmatowienie, utrata powłoki)
• Utrata masy lub redukcja grubości (jeśli to konieczne)
• Odkrywanie podstawowych warstw
• Przebarwienia lub degradacja tekstury powierzchni
• Liczba cykli do awarii lub przekroczenia limitu specyfikacji.

Kryteria akceptacji są na ogół definiowane w specyfikacjach technicznych firmy Ford lub umowach z dostawcami.

Niniejsza norma ma zastosowanie do szerokiej gamy materiałów stosowanych w motoryzacji:

• Tapicerka tekstylna siedzeń
• Powierzchnie wewnętrzne winylowe i powlekane
• Tapicerka skórzana
• Plastiki deski rozdzielczej i konsoli
• Wycieraczki i dywaniki
• Malowane elementy wewnętrzne/zewnętrzne

Ford FLTM BN 108-03 Odporność na pilling (materiały tapicerskie tekstylne): Niniejsza norma definiuje metodę badawczą służącą do oceny odporności na pilling materiałów tekstylnych stosowanych w motoryzacji, w szczególności tych stosowanych w tapicerce wnętrz, takich jak tkaniny siedzeń i wykończenia. Norma ta określa, jak łatwo tkanina tworzy kłaczki (małe skupiska włókien) pod wpływem powtarzającego się tarcia mechanicznego.

Norma ta ma na celu symulację rzeczywistych warunków, na jakie narażone są tkaniny, w tym:

• Ciągłe tarcie o odzież (szczególnie dżinsową)
• Ruch pasażerów na siedzeniach
• Powierzchnie siedziska składają się i wyginają.
• Długotrwałe zużycie mechaniczne w miejscach o dużym natężeniu kontaktu.

Celem jest ocena, czy materiał z czasem zachowuje czysty i gładki wygląd.

Pilling to zjawisko polegające na tworzeniu się małych węzłów włókien na powierzchni tkaniny w wyniku tarcia. Do pillingów zalicza się:

• Obniża walory estetyczne.
• Sprawia, że ​​tkanina wygląda na starą i zużytą.
• Może to mieć wpływ na postrzeganą jakość wnętrza pojazdu.

Norma ta określa, w jakim stopniu tkanina jest odporna na to zjawisko.

Po przeprowadzeniu testu wyniki ocenia się zazwyczaj za pomocą następujących metod:

• Skala oceny wizualnej (stopień zbrylenia)
• Wielkość i gęstość utworzonych grudek
• Mechacenie się tkanin i chropowatość powierzchni.
• Porównanie z normami odniesienia lub kartami jakości

Wyższy opór oznacza:

• Mniej zbrylania
• Czystsza powierzchnia
• Lepsze perspektywy długoterminowe

Niniejsza norma ma zastosowanie przede wszystkim do następujących kwestii:

Tkaniny tapicerskie tkane

• Dzianinowe tkaniny tapicerskie
• Mieszanki tekstylne stosowane we wnętrzach samochodowych.
• Tkaniny powlekane lub (w zależności od przeznaczenia) laminowane

Ford FLTM BN 108-04 Odporność na zużycie (test ścieralności tarciowej): Norma ta definiuje metodę badawczą stosowaną do określania odporności materiałów wnętrza pojazdów na zużycie i uszkodzenia powierzchni w wyniku tarcia. Metoda ta ocenia zachowanie materiałów pod wpływem tarcia, ścinania i powtarzającego się tarcia powierzchniowego, które często występują w rzeczywistych warunkach użytkowania pojazdów.

Niniejsza norma ma zastosowanie przede wszystkim do następujących kwestii:

• Malowane elementy wewnętrzne i zewnętrzne
• Materiały podłogowe winylowe i powlekane
• Prawdziwa skóra
• Dywaniki bagażnika i panele wewnętrzne

Niniejsza metoda testowa ma na celu symulację rzeczywistych warunków zużycia, takich jak:

• Buty ocierające się o progi drzwi
• Przemieszczanie ładunków w obszarach bagażowych
• Kontakt pomiędzy ubraniem a wewnętrznymi panelami.
• Przesuwanie obiektów po powierzchniach

Celem jest zapewnienie, że materiały chronią następujące elementy:

• Wygląd powierzchni
• Jednolitość kolorów
• Trwałość powłoki
• Odporność na widoczne ślady tarcia

Po przeprowadzeniu badań materiał jest oceniany pod kątem następujących aspektów:

• Widoczne ślady zużycia lub wybielenia
• Przenoszenie lub blaknięcie kolorów
• Usunięcie powłoki lub zmiana połysku
• Chropowatość lub odkształcenie powierzchni
• Poziom uszkodzeń w porównaniu do dopuszczalnych limitów.

Wyniki ocenia się zazwyczaj wizualnie lub przy użyciu zdefiniowanych skal ocen Forda.

Norma ta jest powszechnie stosowana w następujących obszarach:

• Malowane plastikowe części wewnętrzne
• Powierzchnie winylowe (panele drzwiowe, deski rozdzielcze)
• Skórzane siedzenia i podłokietniki
• Wyściółki bagażnika
• Panele powlekane dekoracyjne

Ford FLTM BN 108-07 Odporność na poślizg materiałów tapicerskich: Niniejsza norma definiuje wewnętrzną metodę badań stosowaną do oceny odporności na poślizg tekstylnych materiałów tapicerskich stosowanych w motoryzacji, takich jak tkaniny siedzeń i elementy wykończenia wnętrza. Metoda ta mierzy, jak łatwo włókna lub przędze ulegają naciągnięciu, zaczepieniu lub rozdarciu pod wpływem kontaktu z szorstką lub ścierną powierzchnią.

Metoda ta symuluje rzeczywiste warunki, w których tkaniny mogą ulec uszkodzeniu z następujących powodów:

• Biżuteria, zamki błyskawiczne i ostre krawędzie ubrań.
• Kontakt z ładunkiem w obszarach siedzeń i bagażu
• Powtarzające się wchodzenie/wychodzenie pasażerów
• Trudne użytkowanie podczas eksploatacji pojazdu

Celem jest zapewnienie, że tkanina pozostanie czysta, o zdrowej powierzchni, bez wystających nitek lub pętelek.

Po przeprowadzeniu badań materiał oceniany jest według następujących kryteriów:

• Liczba pęknięć lub rozdarć
• Stopień uszkodzenia włókien
• Zmiany w wyglądzie powierzchni
• Deformacja przędzy lub tworzenie się pętli
• Ocena wizualna zgodnie ze standardami odniesienia.

Mniej rozdarć oznacza większą trwałość i wyższą jakość wykonania.

Norma ta stosowana jest przede wszystkim w następujących obszarach:

• Tkaniny tapicerskie tkane
• Dzianinowe tkaniny tapicerskie
• Dekoracyjne wyposażenie wnętrz
• Mieszanki materiałów technicznych stosowanych we wnętrzach samochodowych.

Jest to szczególnie ważne w przypadku tkanin o pętelkowej lub teksturowanej powierzchni, które są bardziej podatne na rozdarcia.

• Test ścieralności Ford FLTM BN 108-10 Crockmeter: Norma ta definiuje wewnętrzną metodę badawczą służącą do określania odporności materiałów wykończeniowych wnętrz samochodowych na ścieranie i uszkodzenia tarciowe za pomocą urządzenia Crockmeter. Test ten symuluje rzeczywiste warunki zużycia we wnętrzach pojazdów, oceniając, jak powierzchnie wewnętrzne wytrzymują powtarzający się kontakt cierny pod kontrolowanym naciskiem i ruchem.

Metodę tę stosuje się głównie do następujących celów:

• Tkaniny tapicerskie tekstylne
• Tkaniny powlekane i winyl
• Powierzchnie skórzane
• Panele wykończeniowe i materiały dekoracyjne do wnętrz

Ta metoda testowania ma na celu symulację codziennych sytuacji związanych z tarciem, takich jak:

• Ubrania ocierające się o siedzenia
• Buty dotykające paneli drzwiowych
• Wielokrotne wchodzenie i wychodzenie pasażerów
• Nieznacznie ślizgowy kontakt pomiędzy powierzchniami wewnętrznymi.

Celem jest zapewnienie, że materiały chronią następujące elementy:

• Wygląd powierzchni
• Jednolitość kolorów
• Odporność na widoczne ślady zużycia.
• Trwałość funkcjonalna powłok lub obróbek powierzchniowych

Po przeprowadzeniu testów materiały oceniane są pod kątem następujących aspektów:

• Brak widocznych zarysowań i wybieleń.
• Przenoszenie koloru (szczególnie w tkaninach barwionych)
• Uszkodzenie powłoki lub pogorszenie stanu powierzchni
• Zmiana jasności lub tekstury
• Stopień zużycia zgodnie z normami odniesienia

Wyniki ocenia się zazwyczaj przy użyciu wizualnych skal ocen opracowanych przez Forda lub na podstawie próbek porównawczych.

Norma ta jest powszechnie stosowana w następujących obszarach:

• Tekstylia na siedzenia samochodowe
• Tapicerka skórzana
• Powierzchnie wewnętrzne winylowe i powlekane
• Elementy tapicerki miękkie w dotyku
• Panele dekoracyjne i podłokietniki

Jest to szczególnie ważne w przypadku kolorowych tkanin i powlekanych powierzchni, gdzie widoczne zarysowania mają kluczowe znaczenie.

• Ford FLTM BN 108-13 Odporność na zarysowania (test zarysowania/ścierania): Norma ta definiuje metodę badawczą stosowaną do oceny odporności na zarysowania powierzchni wewnętrznych i zewnętrznych pojazdów samochodowych, w szczególności tworzyw sztucznych, materiałów powlekanych i elementów tapicerki. Metoda ta określa, jak materiał reaguje na kontrolowane siły zarysowania, symulujące uszkodzenia w rzeczywistych warunkach, takie jak uszkodzenia spowodowane kluczami, paznokciami, narzędziami lub ścieraniem.

Metodę tę powszechnie stosuje się w programach kwalifikacji materiałów motoryzacyjnych w następujących obszarach:

• Tworzywa sztuczne tapicerki wewnętrznej
• Powierzchnie malowane
• Elementy powlekane
• Powierzchnie miękkie w dotyku i dekoracyjne.
• Części zewnętrzne na bazie polimerów

Niniejsza norma ma na celu symulację typowych scenariuszy powodujących zarysowania, spotykanych podczas użytkowania pojazdów. Na przykład:

• Kontakt z kluczami, pierścionkami lub przedmiotami metalowymi.
• Ruch ładunku w komorach wewnętrznych
• Czyszczenie lub wycieranie za pomocą materiałów ściernych.
• Przypadkowe zarysowania podczas użytkowania przez pasażerów.

Celem jest zapewnienie, że materiały chronią następujące elementy:

• Integralność powierzchni
• Wygląd estetyczny
• Trwałość powłoki
• Odporność na widoczne, trwałe uszkodzenia.

Po wykonaniu testu wyniki ocenia się w następujący sposób:

• Początkowe widoczne obciążenie zarysowujące (obciążenie krytyczne)
• Głębokość lub ciężkość zadrapania
• Wybielanie powierzchniowe lub początek wybielania (w przypadku tworzyw sztucznych)
• Uszkodzenie lub oddzielenie powłoki
• Trwałe tworzenie rowków

Niniejsza norma ma zastosowanie do następujących kwestii:

• Tworzywa sztuczne do wnętrz samochodowych (mieszanki ABS, PP, PC)
• Malowane elementy wykończeniowe
• Powierzchnie powlekane, miękkie w dotyku
• Zewnętrzne tworzywa dekoracyjne
• Panele sterowania i materiały konsoli

Ford FLTM BN 108-14 Odporność na ścieranie wierzchnich powłok skórzanych: Niniejsza norma definiuje wewnętrzną metodę badań stosowaną do oceny trwałości wierzchnich powłok skórzanych w warunkach ścierania mechanicznego. Metoda ta mierzy, jak odporna na zużycie, rozdarcie i degradację jest powłoka ochronna powierzchni (powłoka wierzchnia) na skórze samochodowej podczas rzeczywistego użytkowania pojazdu.

Ta metoda jest szczególnie ukierunkowana na zastosowania skórzane narażone na duże ścieranie. Na przykład:

• Powierzchnie siedzeń
• Podłokietniki
• Skórzane pokrowce na kierownicę
• Wstawki skórzane w panelach drzwiowych

Metoda ta ma na celu symulację sytuacji, w których skóra jest narażona na długotrwałe działanie warunków rzeczywistych:

• Powtarzające się tarcie podczas siedzenia
• Ubrania (zwłaszcza dżinsy)
• Kontakt dłoni i zużycie uchwytu
• Przesuwanie i ruch na powierzchniach siedzisk.

Celem jest zapewnienie skórze ochrony następujących elementów:

• Integralność powłoki powierzchniowej
• Jakość wyglądu
• Jednorodność kolorów
• Odporność na przedwczesne zużycie

Test ten koncentruje się przede wszystkim na zewnętrznej warstwie skóry, a nie na samej skórze surowej. Ocenia on następujące elementy:

• Odporność na ścieranie powłoki wierzchniej
• Przyleganie do warstwy podskórnej
• Zmiana połysku powierzchni
• Widoczne ślady zużycia (polerowanie, przerzedzenie lub odsłonięcie podłoża)
• Przedwczesna degradacja powłok ochronnych

Po wykonaniu testu wyniki ocenia się według następującego schematu:

• Stopień zużycia lub usunięcia powłoki wierzchniej
• Odsłonięcie skóry podskórnej
• Zmiany w wyglądzie powierzchni (połysk, kolor, faktura)
• Powstawanie jasnych lub łysych plam
• Cykle do momentu awarii lub progu zużycia

Wydajność jest zazwyczaj oceniana na podstawie wewnętrznych limitów akceptacji firmy Ford.

Niniejsza norma ma zastosowanie przede wszystkim do następujących kwestii:

• Skóry samochodowe pigmentowane
• Tapicerka skórzana powlekana
• Materiały tapicerskie premium
• Skórzane pokrowce na kierownicę
• Tapicerka skórzana odporna na zużycie.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie oferujemy również usługi testowe zgodne z normami Ford FL™ BN 108.