
W normie „MAN M 3082 Substancje ochronne do pojazdów użytkowych – Warunki techniczne dostawy” opracowanej przez firmę motoryzacyjną MAN, a lub opisano wymagania dotyczące środków ochronnych stosowanych jako dwuwarstwowa powłoka ochronna.

Niniejsza norma obowiązuje dla wszystkich części serii norm MAN 239. Normy te określają warunki i procedury wydania oraz ogólne warunki dostawy zakupionych części. Dostawca musi sporządzić arkusz danych materiałowych dla materiału w międzynarodowym systemie danych materiałowych i przedłożyć go w ramach procesu zatwierdzania materiału. Dopuszczalne jest wyłącznie po uzgodnieniu z centralnym działem technologii materiałowej lub działem normalizacji.
Inhibitory korozji opisane w tej normie składają się z wosków i innych środków polepszających właściwości rozproszonych w rozpuszczalnikach węglowodorowych i układach wodnych, wosków w 100% stałych i innych środków polepszających właściwości (nie zawierających rozpuszczalników) oraz środków ochronnych na bazie akrylanów i żywic epoksydowych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materiały te nie wymagają oznakowania. Jest również klasyfikowany jako klasa zagrożenia A II (klasa 3, dział 3) zgodnie z dyrektywą dotyczącą cieczy łatwopalnych.
Konserwanty, rozpuszczalniki i woski ochronne nie mogą oddziaływać na metale, tworzywa sztuczne, farby i lakiery ani części gumowe.
Podczas przetwarzania dwuwarstwowych środków konserwujących można stosować wyłącznie produkty od tego samego dostawcy ze względu na kompatybilność i gwarancję. Do oceny ochrony podwozia należy zastosować normę jakości M 3611.
Rodzaje, zastosowanie i objaśnienia terminów wyjaśniono w tabeli zawartej w normie.
Jednowarstwowe środki ochronne to środki antykorozyjne, które nanoszone są jednowarstwowo i po odparowaniu rozpuszczalnika tworzą pozbawioną pęknięć i porów, odporną na dotyk, częściowo woskową powłokę ochronną.
Uszczelniacze dwuwarstwowe to dwuwarstwowe systemy antykorozyjne składające się z dolnego wosku o dużej penetracji (typ P), który pozostaje miękki, oraz górnego wosku uszczelniającego odpornego na pęknięcia, nieporowatego i odpornego na dotyk (typ S).
Ochrona dostawy i konserwacji oznacza dodatkowe dodatkowe środki ochrony stosowane w celu poprawy długoterminowej ochrony antykorozyjnej nowych pojazdów lub dużych zespołów lub prac konserwacyjnych i naprawczych prowadzonych przez warsztat za pomocą systemów antykorozyjnych. Tego typu tymczasowego zabezpieczenia antykorozyjnego nie usuwa się przed oddaniem pojazdu do eksploatacji. Zabezpieczenia transportowe i magazynowe to dodatkowe środki zabezpieczające mające na celu poprawę ochrony antykorozyjnej półproduktów, części surowych, części gotowych, zespołów, dużych zespołów i pojazdów potrzebnych w okresie masowej produkcji i dostaw części zamiennych oraz transportu i magazynowania przez kolejne obróbka substancjami antykorozyjnymi. Te systemy zabezpieczające są zwykle usuwane przed dalszą obróbką, powlekaniem, montażem lub uruchomieniem pojazdu.
Zgodnie z normą DIN EN ISO 1514 płytki testowe powleka się w standardowych warunkach, zgodnie z tabelami podanymi w normie. Powłokę nakłada się na stronę z zadziorami płytek testowych, łącznie z obszarami krawędziowymi. O ile nie zaznaczono inaczej, próbki do badań należy przechowywać w temperaturze pokojowej przez 7 dni po nałożeniu odpowiedniej powłoki i przed rozpoczęciem badań.
Podstawowe cechy i wymagania zawarte są w osobnej tabeli w ramach normy:
W teście przyczepności w temperaturze minus 30 stopni płytkę testową kondycjonuje się przez 72 plus/minus 4 godziny w temperaturze pokojowej i przechowuje w zimnej szafce przez 30 godziny w temperaturze minus 2 stopni plus/minus 4 stopnie. Płytkę testową zgina się o 3 stopni na trzpieniu o średnicy 70 mm w ciągu 180 sekund z folią ochronną na zewnątrz. W ciągu następnych 2 sekund powierzchnię folii ochronnej sprawdza się wizualnie pod kątem pęknięć.
W teście tendencji do płynięcia wosk penetracyjny pozostawia się do wyschnięcia (15 minut) przed nałożeniem wosku uszczelniającego. Po nałożeniu inhibitor korozji suszy się zgodnie z zaleceniami producenta. Badanie przeprowadza się przez 100 godzin (płyta pionowa) w temperaturze 166 stopni.
W teście odporności na rozpylanie pary wodnej, para wodna o temperaturze 10 stopni jest rozpylana przez 60 sekund z odległości 60 cm. Oczekuje się, że w żadnym systemie nie będzie żadnych oznak separacji.
W badaniu odporności na uderzenia kamienia cykl badania wygląda następująco:
Oczekuje się, że nie będzie widocznej penetracji podłoża.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „MAN M 3082 Substancje ochronne do pojazdów użytkowych – Warunki techniczne dostawy”, z przeszkolonym i ekspertem personel i zaawansowany sprzęt technologiczny.
W przypadku testów cyklicznych temperatur badania cyklicznych temperatur i wymagania są zawarte w tabeli w normie.
