VW PV 1015 Korozja bimetaliczna spowodowana elastomerami i tworzywami sztucznymi na bazie metali lekkich - badanie oporu objętościowego

VW PV 1015 Korozja bimetaliczna spowodowana elastomerami i tworzywami sztucznymi na bazie metali lekkich - badanie oporu objętościowego

Norma „VW PV 1015 Korozja bimetaliczna elastomerów i tworzyw sztucznych połączonych z metalami lekkimi - Badanie oporu objętościowego” opracowana przez koncern samochodowy Volkswagen opisuje wymagania dotyczące części elastomerowych, tworzyw sztucznych i klejów do szyb okiennych w białym nadwoziu lub elementach nadwozia mających kontakt z metalami lekkimi (najlepiej aluminium i magnezem). W normie tej określono również wymagania dotyczące części elastomerowych i tworzyw sztucznych znajdujących się na zewnątrz nadwozia i mających kontakt z metalami lekkimi (maksymalna grubość ścianki 1,2 mm), a także dotyczące klejów do szyb okiennych. Niniejsza norma ma zastosowanie do badań próbek i monitorowania produkcji.

VW PV 1015 Korozja bimetaliczna spowodowana elastomerami i tworzywami sztucznymi na bazie metali lekkich - badanie oporu objętościowego

Metale lekkie, takie jak aluminium czy magnez, są bardziej podatne na korozję w obecności elektrolitów wodnych, jeśli wejdą w kontakt z metalami szlachetniejszymi lub ciałami stałymi typu n, takimi jak elastomery lub tworzywa sztuczne. Aby zapobiec temu typowi korozji, elastomery i tworzywa sztuczne muszą mieć odpowiednią właściwą rezystywność objętościową. Dotyczy to również materiałów mających kontakt z malowanymi powierzchniami z lekkich metali, gdyż warstwy farby nie zapewniają pełnej ochrony przed korozją bimetaliczną, która może powstać wskutek uszkodzeń i wad powłoki lakierniczej.

Próbki płytek testowych do badań powinny mieć wymiary 120 mm x 120 mm x 2 mm. Przed starzeniem w atmosferze standardowej powierzchnię płytek testowych należy oczyścić etanolem. Rezystywność objętościową właściwą należy określić zgodnie z normą „IEC 60093 Metody badań rezystywności objętościowej i rezystywności powierzchniowej stałych materiałów elektroizolacyjnych” w atmosferze standardowej. (554 stopnie Celsjusza i 23 procent wilgotności względnej zgodnie z „Normą ISO 50 Standardowe atmosfery do kondycjonowania i/lub testowania – Specyfikacje”).

W przypadku elastomerów i tworzyw sztucznych wymagana właściwa rezystywność objętościowa po 48 godzinach starzenia i wystawienia na działanie atmosfery standardowej powinna wynosić co najmniej 104 Ω cm dla aluminium i co najmniej 106 Ω cm dla magnezu. W przypadku klejów do szyb okiennych wymagana rezystywność objętościowa po 48 godzinach starzenia w atmosferze standardowej musi wynosić co najmniej 106 Ω cm (niezależnie od rodzaju lekkiego metalu).

Części elastomerowe i kleje szklane muszą być łączone z wstępnie obrobionymi i pomalowanymi arkuszami blachy w warunkach produkcyjnych. Czas trwania testu wynosi 1210 cykli zgodnie z normą „VW PV 60 Elementy nadwozia i mocowania / elementy zawieszenia - Badanie korozji”. Po przeprowadzeniu badania nie powinno być widocznych uszkodzeń blachy spowodowanych korozją bimetaliczną.

Korozja bimetaliczna, zwana także korozją galwaniczną, jest procesem elektrochemicznym, w którym metal koroduje przede wszystkim w kontakcie elektrycznym z innym metalem w obecności elektrolitu. Innymi słowy, korozja bimetaliczna występuje, gdy dwa różne metale wchodzą ze sobą w kontakt w obecności elektrolitu, np. wody. Interakcja między dwoma metalami, zwana elektrolizą, powoduje korozję.

Mówiąc w skrócie, korozja bimetaliczna powstaje w wyniku zdarzenia elektrochemicznego, do którego dochodzi, gdy dwa metale wchodzą ze sobą w kontakt w obecności elektrolitu, takiego jak deszcz, gleba lub woda morska, powodując reakcję elektryczną. Ta reakcja elektryczna powoduje, że jeden metal staje się anodą (naładowany ujemnie), a drugi, szlachetniejszy (mniej żrący) metal staje się katodą (naładowany dodatnio). Prąd elektryczny przepływa od anody do katody, powodując przyspieszoną erozję anody. Korozja osłabia strukturę chemiczną metalu i może spowodować uszkodzenie elementów konstrukcyjnych w ciągu zaledwie kilku lat. W takiej sytuacji może dojść do osłabienia całej konstrukcji, narażenia ludzi na niebezpieczeństwo i spowodowania katastrof. Aby zapobiec korozji bimetalicznej i zminimalizować ryzyko wystąpienia korozji bimetalicznej elementów złącznych, element złączny musi być dobrany do metalu, do którego będzie mocowany.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze wchodzące w zakres normy „VW PV 1015 Korozja bimetaliczna elastomerów i tworzyw sztucznych na metalach lekkich - Badanie oporu objętościowego właściwego”.

WhatsApp