Renault D44 1900 Tworzywa sztuczne - Odporność na znakowanie (odporność na zarysowania w wyniku polerowania)

Norma „Renault D44 1900 Plastics – Odporność na znakowanie (odporność na zarysowania w wyniku polerowania)” opracowana przez francuską firmę samochodową Renault wymaga, aby tworzywa sztuczne stosowane w zewnętrznych częściach nadwozia (zderzaki) i elementach wykończenia wnętrza (panele deski rozdzielczej, tylne półki i podobne obszary) są odporne na znakowanie, ma na celu scharakteryzowanie ich odporności;

Opisana metoda odtwarza efekty uzyskane przy pocieraniu o siebie plastikowych części, kontakcie z twardymi przedmiotami lub częstym kontaktem z pasażerami (np. akcesoriami deski rozdzielczej). Kontakt ten powoduje lokalny wzrost jasności. Części takie mogą mieć gładkie lub ziarniste wykończenie powierzchni. W razie potrzeby mogą posiadać powłokę dekoracyjną np. farbę.

Zasadniczo ta metoda badania polega na pocieraniu powierzchni płaskiej próbki o metalowy drut przymocowany do narzędzia znakującego. Oznaczenie próbki powoduje zmianę jasności badanego obszaru. Próbkę pobiera się z bardzo płaskiej powierzchni części lub z płytki reprezentatywnej dla wyglądu i materiału, który ma być analizowany. Narzędzie porusza się równolegle do powierzchni próbki i prostopadle do jej długości.

Urządzenie znakujące wykorzystywane w badaniach składa się z następujących części:

• Jarzmo
• Uchylny uchwyt na drut
• Drut metalowy używany do pocierania próbki w badaniu odporności na znakowanie (o średnicy 0,45 mm i SH zdefiniowany zgodnie z francuską normą „NF EN 10270-1 Drut stalowy do sprężyn mechanicznych – Część 1: Opatentowany drut ze stali sprężynowej ciągnionej na zimno” lub Drut stalowy klasy DH, drut ten wymienia się co najmniej co 50 przebiegów)

W testach wykorzystywana jest również maszyna wytrzymałościowa. Przykładową maszynę pokazano na schematach i fotografiach zawartych w załączniku standardowym. Maszyna musi mieć możliwość poruszania się do przodu i do tyłu na podłożu próbki z amplitudą ruchu 40 mm i prędkością 0,02 m/s. Musi być w stanie przyłożyć do narzędzia znakującego ciężar 4000 g plus/minus 5 g. Całkowita masa jest funkcją szerokości próbki.

W badaniach wykorzystuje się także następujący sprzęt:

• Taśma dwustronna z grubym klejem (np. podkład z pianki akrylowej)
• maszyna do przycinania
• Klimatyzowane pomieszczenie (ustawione na 23 stopnie plus/minus 2 stopnie i 50 procent plus/minus 5 procent wilgotności względnej)
• Suwmiarki ślizgowe (z dokładnością do dziesiątych części milimetra)
• Miernik połysku (wg normy Renault D25 1413 Powłoki lakiernicze, tworzywa sztuczne i gumy - Pomiar połysku (20 stopni, 60 stopni, 85 stopni))

Przygotowując próbki, wycina się próbki płaskie o długości co najmniej 70 mm i szerokości 20 mm plus/minus 1 mm, mierzonej za pomocą suwmiarki. Po przycięciu za pomocą trymera lub innego narzędzia próbki są dokładnie przycinane. Krawędzie powierzchni przeznaczonej do znakowania muszą mieć przekrój zgodny z rysunkiem podanym w normie. Za pomocą krawędzi linijki sprawdza się płaskość próbki w kierunku szerokości. Próbki kondycjonuje się w pomieszczeniu przez co najmniej 16 godzin. Szerokość narzędzia musi być większa niż szerokość próbki.

Badania przeprowadza się na pięciu próbkach oznaczonych numerami 1, 2, 3, 4, 5. Szósta próbka jest przechowywana w celach informacyjnych.

Podczas wykonywania badań mierzona jest początkowa jasność próbek według normy Renault D25 1413 (kąt pomiaru 60 stopni). Zakłada się, że te jasności to odpowiednio B01, B02, B03, B04, B05 i B0t.

Na tylną część próbki nakłada się taśmę klejącą, a próbkę przykleja się do uchwytu pokazanego na rysunku:

• Położenie próbki względem urządzenia znakującego musi być zgodne ze schematem zawartym w załączniku 2.
• Znakowanie należy rozpocząć w odległości około 25 mm od jednego z końców próbki.

Przygotowuje się narzędzie do znakowania, wycina się 120 mm drutu, zagina w rowku uchwytu drutu i mocuje za pomocą śrub mimośrodowych. Część cierna drutu metalowego powinna być idealnie liniowa.

Narzędzie do znakowania jest przymocowane do końca ramienia. Masę ramienia w gramach rejestruje się jako M0. Ramię z narzędziem do znakowania i odważnikami powoli przesuwa się nad próbkę. Oś narzędzia znakującego powinna być prostopadła do długości próbki. Napęd elektryczny zostaje uruchomiony w taki sposób, że narzędzie znakujące przejeżdża po powierzchni próbki tylko raz.

W próbkach oznaczonych liczbami od 1 do 5, które przeszły test znakowania oraz próbce referencyjnej, mierzony jest połysk zgodnie z metodą badawczą Renault D25 1413. Za uzyskane wartości przyjmuje się odpowiednio B1, B2, B3, B4, B5 i Bt.

Pomiary B0t i Bt nie służą do wyrażania wyników, służą jedynie zapewnieniu powtarzalności pomiarów w badaniu połysku. Po oznakowaniu próbki o niejednorodnej powierzchni są odrzucane. W razie potrzeby badanie powtarza się do uzyskania co najmniej 3 próbek użytkowych.

Bezwzględne zmiany jasności próbki wyrażone w jednostkach połysku oblicza się ze wzoru podanego w normie. Wynikiem pomiaru jest średnia zmian bezwzględnych.

Względne zmiany jasności każdej próbki można wyrazić jako zmianę względną, korzystając ze wzoru podanego w normie. Wynik pomiaru jest średnią zmian względnych.

Oprócz uzyskanych wyników raport z badań powinien zawierać odniesienie do tej metody badania, metodę pobierania próbek, dokładne odniesienia do badanego materiału, strukturę ziarna, kolor, obróbkę powierzchni, jeśli występuje, oraz szczegóły proceduralne nie określone w tej metodzie badawczej .

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczymy usługi testowe określone w dokumencie „Renault D44 1900 Plastics - Odporność na znakowanie (odporność do zarysowania poprzez polerowanie)” standard. Daje również.