GMW 16953 Test ścieralności tkaniny dla pasków uszczelniających powietrze

GMW 16953 Test ścieralności tkaniny dla pasków uszczelniających powietrze

Norma „GMW 16953 Badanie odporności na ścieranie tkanin pasków uszczelniających karoserię” opracowana przez General Motors Worldwide (GMW) opisuje laboratoryjną metodę oceny odporności powlekanych pasków uszczelniających karoserię na ścieranie i tarcie w kontakcie z powierzchniami tkanin lub materiałów tekstylnych.

GMW 16953 Test ścieralności tkaniny dla pasków uszczelniających powietrze

Uszczelnienia powietrzne karoserii samochodowej to elementy uszczelniające montowane wokół drzwi, okien i innych otworów w nadwoziu. Pomagają one zapobiegać przedostawaniu się wody, pyłu, powietrza i hałasu, a jednocześnie zapewniają kontrolowany kontakt między ruchomymi lub zamykającymi się elementami nadwozia.

Podczas użytkowania pojazdu paski uszczelniające mogą wielokrotnie ocierać się o powierzchnie pokryte tekstyliami lub innymi materiałami. Tarcie to może stopniowo uszkadzać powłokę powierzchni, powodując widoczne zadrapania lub odbarwienia paska uszczelniającego.

Norma GMW 16953 przewiduje kontrolowany test zużycia/ścieralności w celu oceny tego zachowania. Celem tej normy jest określenie odporności powlekanego paska uszczelniającego na zużycie i ścieranie.

Uszczelnienie powietrzne nadwozia to elastyczny element uszczelniający stosowany w nadwoziach pojazdów. Typowe zastosowania obejmują:

  • Otwory drzwiowe
  • Ościeżnice
  • Parapety okienne
  • Otwory bagażnika i tylnych drzwi
  • Inne interfejsy uszczelniające typu „ciało do ciała”

Paski uszczelniające mogą zawierać gumę lub inne elastyczne materiały i mogą mieć specjalne powłoki powierzchniowe, powłoki lub warstwy tekstylne/flock. Powierzchnia jest szczególnie ważna, ponieważ może być narażona na wielokrotny kontakt ślizgowy podczas jazdy pojazdu.

Norma GMW 16953 to zasadniczo test ścieralności tkaniny i pasa powietrznego. Reprezentatywny materiał ścierny tkaniny jest poddawany kontrolowanemu kontaktowi z powierzchnią pasa powietrznego i poddawany wielokrotnemu tarciu. Celem testu jest odtworzenie rodzaju zużycia mechanicznego, jakie mogłoby wystąpić w przypadku wielokrotnego kontaktu powlekanego pasa powietrznego z powierzchnią tkaniny lub materiału. Dlatego test ocenia nie tylko wytrzymałość materiału. Koncentruje się on na trwałości powierzchni i odporności na zużycie widoczne lub funkcjonalne.

Aby zapewnić kontrolowane tarcie między próbką a określoną tkaniną, wymagane jest odpowiednie urządzenie do badania ścieralności. Sprzęt zgodny z normą GMW 16953 obejmuje specjalistyczne urządzenia do badania ścieralności tkanin metodą pasków powietrznych. Jako przykład można podać system APG1000, który jest przeznaczony do badania ścieralności tkanin/flocku oraz do badania ścieralności tkanin metodą pasków powietrznych zgodnie z normą GMW 16953.

Sprzęt powinien generalnie sprawdzać następujące parametry:

  • Kontakt tkaniny z próbką.
  • Zastosowane obciążenie
  • ruch zużycia
  • Liczba cykli tarcia
  • obszar testowy
  • Pozycjonowanie próbki
  • środowisko testowe

Dokładną konfigurację sprzętu, obciążeń, wymiarów skoku, liczby cykli i kryteriów oceny należy zaczerpnąć z odpowiedniej kontrolowanej wersji normy GMW 16953, a nie wywodzić z ogólnego sprzętu do badań zużycia.

Próbka testowa zazwyczaj reprezentuje gotowy, hermetyczny pasek karoserii, łącznie z obróbką powierzchniową lub powłoką, która będzie stosowana w produkcji. Jest to istotne, ponieważ test ma na celu ocenę właściwości rzeczywistego układu powierzchni, a nie tylko elastomeru objętościowego. W zależności od zastosowania, ocena może uwzględniać następujące aspekty:

  • Integralność powłoki
  • Wygląd powierzchni
  • Obróbka powierzchni tekstylnych lub flokowych
  • Ślady tarcia
  • ślady zużycia
  • Odsłonięcie materiału bazowego.
  • Zmiany wynikające z powtarzającego się tarcia.

Głównym celem testu jest określenie, czy powierzchnia pasa powietrznego pozostaje w akceptowalnym stanie po określonym czasie narażenia na ścieranie. Możliwe obserwacje mogą obejmować:

  • Przed przeprowadzeniem testu dokumentowany jest początkowy stan powierzchni.
  • Podczas badania tkanina jest wielokrotnie poddawana kontaktowi z pasem powietrza.
  • Po przeprowadzeniu testu próbkę sprawdza się pod kątem zużycia, śladów tarcia, uszkodzeń powierzchni lub innych niedopuszczalnych oznak pogorszenia jakości.

Kryteria akceptacji zależą od konkretnego zastosowania i powinny wynikać z odpowiednich specyfikacji technicznych General Motors lub wymagań dotyczących materiałów/komponentów związanych z testem.

Badanie zgodnie z normą GMW 16953 jest istotne, ponieważ uszczelki powietrzne są wielokrotnie poddawane kontaktowi mechanicznemu podczas eksploatacji pojazdu. Nowa uszczelka powietrzna może wydawać się akceptowalna, ale po wielokrotnym kontakcie może dojść do uszkodzenia powierzchni. Takie uszkodzenia mogą prowadzić do:

  • Słaby wygląd wizualny
  • Utrata powłoki powierzchniowej
  • Zniszczenie warstwy aksamitnej
  • Zwiększone tarcie
  • Zmiany w zachowaniu uszczelniającym
  • Wczesna degradacja komponentów
  • Skargi klientów

Norma GMW 16953 pomaga zidentyfikować te problemy na etapie weryfikacji materiałów i komponentów przed wprowadzeniem narzędzi produkcyjnych na rynek.

Normy GMW 16953 nie należy traktować jako ogólnego testu ścieralności, takiego jak tradycyjny test ścieralności tekstyliów metodą Martindale'a. Chociaż jako materiał ścierny można użyć określonej tkaniny/wełny, zastosowanie jest ukierunkowane szczególnie na okładziny karoserii samochodowych. Dostawcy materiałów testowych wymieniają materiał ścierny SM 25 z wełny dla obu ogólnych metod ścierania tekstyliów, jak i dla normy GMW 16953, a także wskazują związek między materiałami używanymi w tych systemach testowych. Kluczowa różnica leży w danym komponencie/zastosowaniu motoryzacyjnym oraz w zalecanej konfiguracji testu i wymaganiach dotyczących oceny.

W rozwoju motoryzacji norma GMW 16953 może być przydatna w następujących sytuacjach:

  • Wybór materiału pasa powietrznego
  • Rozwój powłok
  • Ulepszenia obróbki powierzchni
  • Kwalifikacja dostawcy
  • Weryfikacja prototypu
  • Weryfikacja części produktu
  • Weryfikacja projektu
  • Rozwiązywanie problemów
  • Działania kontroli jakości

Jest to szczególnie ważne, jeśli pas powietrza ma powierzchnię, która musi zachować swój wygląd i funkcjonalność pomimo wielokrotnego tarcia.

Zastosowanie normy GMW 16953 zapewnia producentom i dostawcom ujednolicony sposób porównywania różnych konstrukcji pasów startowych i metod obróbki powierzchni. Na przykład, zespół inżynierów może zlecić ocenę odporności na ścieranie i stanu powierzchni dla różnych materiałów. Ułatwia to identyfikację systemu powierzchni o lepszej trwałości i określenie, czy materiał nowego dostawcy spełnia wymagania zatwierdzonego projektu.

W związku z tym norma GMW 16953 obejmuje metodę badania trwałości pojazdów, koncentrującą się na odporności powlekanych pasków uszczelniających na ścieranie i tarcie wywołane przez tkaninę. Test ten jest szczególnie cenny, ponieważ paski uszczelniające są poddawane wielokrotnemu kontaktowi mechanicznemu przez cały okres eksploatacji pojazdu.

Poddając szczelny pasek kontrolowanemu ścieraniu tkaniny, inżynierowie mogą ocenić trwałość powierzchni i zidentyfikować niedopuszczalne oznaki degradacji, zanim element trafi do produkcji.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą GMW 16953.

WhatsApp