PSA D15 1343 Materiały kolorowe – wizualne porównanie obrazów w jasnym pomieszczeniu

Norma „PSA D15 1343 Materiały kolorowe – wizualne porównanie obrazów w programie Lightroom”, opracowana przez francuskiego producenta samochodów PSA Group, obecnie część Stellantis, opisuje metodę definiującą warunki, które muszą zostać spełnione, aby wizualnie porównać wygląd materiału kolorowego ze standardem (lub oryginalną próbką materiału). Norma ta ma zastosowanie do wszystkich materiałów kolorowych. W szczególności:

• Wszystkie farby nawierzchniowe nakładane na nadwozie, zarówno do celów normalnych, jak i specjalnych.
• Materiały przygotowawcze (tekstylia)
• Części plastikowe malowane lub powlekane, luzem, z powłoką malarską lub zdobieniem.

Obszary zastosowania tej normy są następujące:

• Sprawdzenie, czy pomalowana część jest zgodna z odpowiednią normą kolorystyczną.
• Aby określić, czy kolorowy element zmienia kolor podczas starzenia lub w wyniku innego testu, który może spowodować zmianę jego koloru (np. wystawienie na działanie światła lub test rozładowania).

Metoda ta polega na wizualnym porównaniu wrażeń kolorystycznych uzyskanych poprzez umieszczenie obok siebie próbki tego samego koloru, wystawionej na działanie określonego źródła światła, oraz próbki wzorcowej (lub referencyjnej). Aby wykryć metameryzm, porównanie to należy również przeprowadzić w świetle sztucznym, w różnych warunkach oświetleniowych (światło dzienne, świetlówka, lampa żarowa). Porównanie można również przeprowadzić w świetle ultrafioletowym (lub czarnym), aby uwydatnić fluorescencję.

Norma PSA D15 1343 określa metodę wizualnego porównywania kolorów materiałów kolorowych w komorze świetlnej (kabinie świetlnej lub kabinie do oceny koloru). Norma ta definiuje kontrolowane warunki wizualnego porównywania koloru próbki testowej (materiału lub części) z wzorcem odniesienia. Zapewnia ona spójną i rzetelną ocenę koloru w przemyśle motoryzacyjnym, gdzie dokładne dopasowanie kolorów ma kluczowe znaczenie w przypadku elementów wewnętrznych i zewnętrznych, lakierów, powłok, tworzyw sztucznych, tekstyliów i elementów dekoracyjnych.

Norma ta koncentruje się na subiektywnej ocenie wizualnej w warunkach znormalizowanego oświetlenia, aby wykryć wszelkie różnice, przesunięcia lub rozbieżności w kolorze, które mogą nie być widoczne w normalnym oświetleniu pomieszczenia. Test ten często uzupełnia metody instrumentalne, takie jak pomiar koloru (np. norma PSA D15 5084 z wykorzystaniem CIELAB).

Podstawowe warunki testu są następujące:

• Wymagania dotyczące programu Lightroom: Ocenę przeprowadza się w specjalistycznej kabinie do oceny kolorów lub w programie Lightroom, zgodnie z normami takimi jak „ISO 3668 Wizualne porównanie kolorów farb i lakierów” i „DIN 5033-1 Podstawowe terminy dotyczące pomiaru koloru”.
• Oświetlacze: Przede wszystkim używany jest model D65 (symulator światła dziennego, który w przybliżeniu odzwierciedla średnie światło dzienne nieba północnego o temperaturze barwowej około 6500 K). Niektóre konfiguracje zawierają również inne oświetlacze, takie jak TL84, do dodatkowych warunków obserwacji. Rozkład widmowy jest zgodny z określonymi wymaganiami (zazwyczaj 300–780 nm).
• Poziom oświetlenia: Od 1000 do 4000 luksów, przy czym w szafach laboratoryjnych zazwyczaj wynosi on około 2000 luksów. Pomieszczenie zazwyczaj umożliwia regulację jasności.

Metoda ta zazwyczaj przebiega następująco:

• Próbkę testową i wzorzec koloru (odniesienie) umieszcza się obok siebie w komorze świetlnej.
• Badanie wykonuje się z określonej odległości i pod określonym kątem w określonych warunkach oświetleniowych (zwykle światło białe D65/światło dzienne).
• Różnice w odcieniu, nasyceniu, jasności lub ogólnym wyglądzie oceniane są wizualnie.
• W niektórych zastosowaniach (na przykład po testach starzenia lub ekspozycji) postarzoną próbkę porównuje się z niestarzoną próbką odniesienia, aby sprawdzić, czy kolor nie zmienił się lub nie wyblakł.
• Ocena ma charakter jakościowy/subiektywny i zazwyczaj wskazuje, czy nastąpiła wizualna zmiana koloru lub ocenia różnicę (czasami w odniesieniu do metod skali szarości, takich jak NF EN 20105-A02/A03).

Norma ta określa powtarzalne warunki obrazowania, w tym kontrolę oświetlenia otoczenia i pozycję obserwatora, w celu zminimalizowania metameryzmu (zjawiska, w którym kolory są takie same w jednym świetle, ale różnią się w innym).

Do typowych zastosowań normy PSA D15 1343 należą:

• Części samochodowe: tworzywa sztuczne do wnętrz i nadwozi, farby, powłoki, elementy metalizowane, tekstylia i skóra.
• Jest ona powszechnie stosowana do oceny stabilności koloru po innych testach trwałości (np. po wystawieniu na działanie promieni UV, starzeniu cieplnym, korozji lub warunków atmosferycznych).
• Firmy dostarczające produkty dla PSA/Stalantis (i czasami Renault) muszą przejść ten test, aby uzyskać zatwierdzenie koloru.

Krótko mówiąc, norma PSA D15 1343 obejmuje badanie materiałowe opracowane w celu wizualnej oceny materiałów kolorowych w kontrolowanych warunkach oświetleniowych.

Główne cele normy PSA D15 1343 są następujące:

• Aby zapewnić spójny wygląd kolorów.
• Wykrywanie (wizualne) różnic w kolorach.
• Ocena właściwości powierzchni, takich jak połysk, tekstura i jednolitość.

Norma ta jest szczególnie istotna w przypadku:

• Elementy wykończenia wnętrza (tworzywo sztuczne, tkanina, skóra)
• Powierzchnie malowane
• Elementy powlekane

W produkcji samochodów nawet niewielkie różnice w kolorze poszczególnych części mogą być przyczyną reklamacji klientów i odrzucenia produktu.

Metoda ta opiera się nie tylko na pomiarach instrumentalnych, ale również na ocenie wzrokowej człowieka. Próbki porównuje się ze sobą w standardowej kabinie oświetleniowej. Ocena obejmuje:

• Różnice w odcieniach kolorów
• Zmiany jasności
• Wygląd powierzchni (matowy lub błyszczący)

To wizualne porównanie uzupełnia metody instrumentalne, takie jak spektrofotometria (np. norma PSA D15 5084).

Warunki testu zdefiniowano następująco:

• Szafa oświetleniowa (element krytyczny): Zapewnia kontrolowane środowisko oświetleniowe. Zazwyczaj symuluje światło dzienne (D65 około 6500 K). Eliminuje zewnętrzne zakłócenia świetlne. Niniejsza norma szczegółowo określa warunki panujące w szafie oświetleniowej, aby zapewnić powtarzalność.
• Warunki obserwacji:
  • Konkretny punkt widzenia
  • Stała odległość między obserwatorem i próbkami.
  • Neutralne tło (zwykle szare)
• Ocena przez człowieka: Przeprowadzana przez przeszkolonych operatorów, z wykorzystaniem skali szarości i paneli referencyjnych. Wyniki są zazwyczaj oceniane (akceptowalne/nieakceptowalne lub oparte na skali).

Norma PSA D15 1343 jest stosowana w wielu etapach weryfikacji w branży motoryzacyjnej:

• Materiały wewnętrzne:
  • Plastiki deski rozdzielczej
  • Tkaniny tapicerskie
  • Dywany
• Komponenty zewnętrzne:
  • Malowane części nadwozia
  • Elementy wykończeniowe
• Test wytrzymałości:
  • Po narażeniu na działanie ciepła
  • Po narażeniu na działanie promieni UV
  • Po wystawieniu substancji chemicznych na działanie ciepła

Norma ta jest często wykorzystywana w innych testach PSA do oceny zmian w wyglądzie skóry zachodzących wraz z wiekiem.

Norma PSA D15 1343 jest powszechnie stosowana w następujących przypadkach:

• PSA D15 5084: Instrumentalny pomiar koloru (CIE LAB)
• ISO 3668 i DIN EN ISO 3668: Wizualne porównanie kolorów.
• ISO 105-A02: Skala szarości dla zróżnicowania kolorów.

Ludzkie postrzeganie kolorów jest subiektywne i zależne od oświetlenia. Norma PSA D15 1343 standaryzuje proces, aby zapewnić spójność decyzji dotyczących kolorów między dostawcami, laboratoriami i zakładami produkcyjnymi. Pomaga zapobiegać widocznym rozbieżnościom w pojazdach (np. między sąsiadującymi częściami) i zapewnia długotrwałą trwałość kolorów.

Nasza organizacja, z kompetentnym i doświadczonym zespołem, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą PSA D15 1343.