Nissan NES M0133 Metody badania odporności chemicznej części plastikowych

Norma „Nissan NES M0133 Metody badania odporności chemicznej części z tworzyw sztucznych”, opracowana przez Nissan Automobiles, opisuje metody badań odporności chemicznej części z tworzyw sztucznych stosowanych w podzespołach samochodowych. Celem tych badań jest określenie, czy substancje chemiczne stosowane w salonach dealerskich oraz podczas montażu pojazdów i podzespołów powodują nieprawidłowości w częściach z tworzyw sztucznych stosowanych w samochodach. Do nieprawidłowości tych należą: rozpuszczanie, zmętnienie, plamienie, odbarwienie, deformacja, pęknięcia, złamanie, rozcieńczenie, zmiękczenie, stwardnienie i podobne zjawiska spowodowane bezpośrednim kontaktem części z substancjami chemicznymi lub substancjami chemicznymi w sąsiednich częściach. W przypadku tworzyw sztucznych stosowanych w podzespołach samochodowych norma ta zawiera również metodę oceny pogorszenia jakości w wyniku starzenia się, spowodowanego zmianami chemicznymi wynikającymi z ciągłego kontaktu z substancjami chemicznymi.

Metody badawcze dzielą się na sześć typów, jak pokazano w tabeli zawartej w normie, w zależności od lokalizacji i rodzaju ekspozycji elementu. W zależności od lokalizacji elementu, w razie potrzeby należy zastosować więcej niż jedną metodę badawczą. Wybór substancji chemicznych do badania powinien w pełni uwzględniać warunki środowiskowe, w których będzie używany każdy element (nie ma konieczności badania wszystkich substancji chemicznych określonych w niniejszej normie).

Metody testowe klasyfikuje się następująco:

• Metoda 1 Typ 1 Pojemniki lub części używane jako ciecze. Test zanurzeniowy. Wymagane substancje chemiczne, wszystkie substancje chemiczne używane w pojemnikach.
• Metoda 1 Typ 2 Części normalnie narażone na działanie substancji chemicznych. Test zanurzeniowy. Wymagane substancje chemiczne, wszystkie substancje chemiczne mające kontakt z częścią.
• Metoda 2: Części wewnętrzne. Test przetarcia. Wymagane substancje chemiczne: sztuczny pot, detergent, środek odstraszający owady, balsam do opalania, krem ​​z filtrem przeciwsłonecznym, parafina ciekła i inne.
• Metoda 3: Części zewnętrzne. Test kapania. Wymagane substancje chemiczne to benzyna, olej napędowy, nafta, olej silnikowy, kwas, środek polerujący, płyn do spryskiwaczy, detergent, podkład itp.
• Metoda 4: Części wewnątrz komory silnika. Test kapania. Wymagane substancje chemiczne to benzyna, olej napędowy, olej silnikowy, nafta, kwas, płyn hamulcowy, płyn niezamarzający, płyn do spryskiwaczy, inhibitor korozji, chlorek wapnia i tym podobne.
• Metoda 5: Części wewnętrzne, części zewnętrzne oraz części wykonane z materiałów ABS, PMMA, PC, PPE i PAT. Typowe zastosowanie w prawdziwym pojeździe. Wymagane substancje chemiczne obejmują wszystkie substancje chemiczne używane w procesie montażu części, montażu pojazdu lub transportu w salonie samochodowym, takie jak smar, olej smarowy, olej do obróbki metali, olej do pras, środki antykorozyjne, olej silikonowy (w tym emulsje), środek do ochrony lakieru, zmywacz do lakieru, środek antyadhezyjny, detergent i sztuczny pot. Wymagane substancje chemiczne dla części sąsiadujących z komponentami zawierającymi plastyfikatory obejmują plastyfikatory (chlorek winylu, materiały gumowe).
• Metoda 6: Metoda badania obciążenia środowiskowego. Osobno dla części mających kontakt z substancjami chemicznymi lub mogących mieć z nimi kontakt. Badanie aplikacyjne lub zanurzeniowe. Wymagane substancje chemiczne, substancje chemiczne z częściami mającymi kontakt z substancjami chemicznymi lub mogącymi mieć z nimi kontakt.

Warunki na stanowisku testowym określono następująco:

• Warunki temperatury pokojowej: Temperatura i wilgotność pomieszczenia, w którym przeprowadzane są testy, powinny być utrzymywane zgodnie z normą „Standardowe warunki atmosferyczne do przeprowadzania testów JIS Z 8703”, odpowiednio Klasa 5 (temperatura 20 stopni plus/minus 5 stopni) i Klasa 20 (wilgotność względna 65 procent plus/minus 20 procent).
• Warunki standardowe: Standardowe warunki temperatury i wilgotności w miejscu przeprowadzania testu powinny być zgodne z normą „Standardowe warunki atmosferyczne do przeprowadzania testów JIS Z 8703”, odpowiednio Klasa 2 (temperatura 20 stopni plus/minus 2 stopnie) i Klasa 10 (wilgotność względna 65 procent plus/minus 10 procent).

Głównym sprzętem używanym w testach jest:

• Komora z kontrolowaną temperaturą: kontrolowana temperatura w zakresie plus/minus 2 stopni
• Butelka z szerokim otworem: Wykonana z materiału odpornego na działanie chemikaliów
• Kondensator zwrotny
• Waga chemiczna: dokładność do 0,1 mg
• Strzykawka: Wykonana z materiału odpornego na działanie substancji chemicznych
• Gaza: Materiał przeznaczony do użytku medycznego (gęstość 34,3 g/m2)
• Urządzenie do badania wytrzymałości na rozciąganie: Jednostki określone w normie NES M8020.

Komora z kontrolowaną temperaturą służy do badań wysokotemperaturowych i suszenia badanej próbki. Chłodnica zwrotna służy wyłącznie do badań wysokotemperaturowych.

Próbki do badań w ramach metod od 1 do 5 określono w następujący sposób:

• Zasadniczo próbka musi być wykonana z gotowych produktów. Musi być wolna od pyłu i podobnych substancji, które mogłyby wpłynąć na wyniki testu. O ile nie określono inaczej, próbka musi być przechowywana przez co najmniej 24 godziny w rzeczywistych warunkach montażu, w standardowej temperaturze określonej w niniejszej normie. Dalsze szczegóły podlegają uzgodnieniom między stronami.
• Gotowy produkt to w pełni uformowana część, którą można poddać obróbce wtórnej (takiej jak galwanizacja, tłoczenie na gorąco) lub zmontować z innymi częściami. Jeśli kształt lub rozmiar nie nadają się do badań, próbkę można wyciąć. (Należy zwrócić uwagę na obszar cięcia i warunki montażu. Jeśli podczas rzeczywistego montażu pojazdu wystąpią naprężenia, do badań należy zastosować obciążenie równoważne).

Próbkę w Metodzie 6 określono w następujący sposób:

• Próbki występują w trzech następujących typach, różniących się kształtem i rozmiarem. Grubości próbek 1, 2 i 3 podane w tabeli są wartościami preferowanymi.
• Jeśli chodzi o metodę produkcji, tworzywa termoutwardzalne lub płaskie elementy formowane powinny być cięte maszynowo, a cięcia należy raportować. Elementy termoplastyczne można wytwarzać za pomocą wtryskarki. Wytrzymałość mechaniczna może się jednak różnić w zależności od warunków formowania. Dlatego warunki formowania należy starannie dostosować i raportować.
• Jeśli próbka zostanie nacięta dookoła, wystąpi efekt nacisku i normalne wartości testowe mogą nie zostać wyświetlone. Dlatego konieczne jest gładkie wykończenie obszaru wokół próbki drobnym papierem ściernym.
• Z reguły dla danego warunku używa się pięciu próbek. Podczas badania materiału płyty o właściwościach anizotropowych, pięć próbek stosuje się dla wzajemnie prostopadłych kierunków płyty.

Substancja chemiczna i jej stężenie stosowane w testach powinny być zgodne z tabelą podaną w normie:

• Metoda 1 Typ 1 Temperatura pokojowa i temperatury maksymalne (normy NES M0131 i NES M0132). Czas ekspozycji 168 godzin. Jeśli przewiduje się parowanie substancji chemicznej, stosuje się chłodnicę zwrotną.
• Metoda 1 Typ 2 Temperatura pokojowa i temperatury maksymalne (normy NES M0131 i NES M0132). Czas ekspozycji 24 godziny. 2-3 Przetrzeć w przód i w tył 3 razy.
• Metoda 3: Temperatura pokojowa i temperatura maksymalna (normy NES M0131 i NES M0132). Czas ekspozycji 24 godziny. Objętość kropli 0,3–0,5 ml.
• Metoda 4: Temperatura pokojowa i temperatura maksymalna (normy NES M0131 i NES M0132). Czas ekspozycji 24 godziny. Objętość kropli 0,3–0,5 ml.
• Metoda 5: Temperatura pokojowa i 60 stopni Celsjusza. Czas ekspozycji: 168 godzin. Powierzchnie i objętość nakładania środków chemicznych powinny być zbliżone do warunków montażu w pojeździe. Szczegóły podlegają uzgodnieniom między stronami. Jeśli część rzeczywista styka się z sąsiednią częścią zawierającą plastyfikatory lub substancje chemiczne na powierzchni styku, obie części należy zmontować w takich samych warunkach, jak w prawdziwym pojeździe.
• Metoda 6 Warunki określone przez każdą normę oceny dla każdego tworzywa sztucznego.

Gaza używana do testu chusteczkowego powinna wchłonąć od 2 do 2,5 g substancji chemicznej na gram gazy.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodne z normą Nissan NES M0133 „Metody badań odporności chemicznej części z tworzyw sztucznych”.