Norma „VW TL 52132 Środki smarne do złączy gwintowanych – Wymagania”, opracowana przez koncern motoryzacyjny Volkswagen , opisuje wymagania dotyczące środków smarnych stosowanych w złączach gwintowanych. Zgodnie z tą normą, rodzaje ochrony powierzchni za pomocą środków smarnych wymieniono w normie „VW 13750 Ochrona powierzchni części metalowych – Rodzaje ochrony powierzchni, kody”. Norma VW TL 52502 ma zastosowanie do aluminiowych złączy gwintowanych.
Wymagania normy VW TL 52132 wyjaśniono w następujących nagłówkach:
Pierwsza dostawa i zatwierdzenie modyfikacji muszą być zgodne z normą VW 01155.
Ocena bezpieczeństwa chemicznego musi być zgodna z normą VW 50156.
Przydatność materiału musi być zgodna z normą VW 91101.
W przypadku zastosowania elementu złącznego z zabezpieczeniem powierzchni określonym w określonej normie i elementu złącznego pokrytego smarem zgodnie z normą VW TL 52132, należy przestrzegać współczynników tarcia wymaganych przez normę określającą zabezpieczenie powierzchni.
Dla wszystkich elementów złącznych bez dodatkowej powłoki powierzchniowej lub nieokreślonych w normie VW 13750 i stosujących powłokę smarną zgodnie z normą VW TL 52132, obowiązują współczynniki tarcia wymagane zgodnie z normą VW 01129.
Części pokryte smarem zgodnie z tą normą muszą spełniać wymagania czystości S01134 normy VW 3, jeśli ma to zastosowanie.
Właściwości produktów są różne i należy je przetestować dla danego przypadku zastosowania pod kątem osiąganych współczynników tarcia. Należy wziąć pod uwagę pewne efekty, takie jak prędkość połączeń lub powierzchnie współpracujące w połączeniach gwintowych.
Klasa wskazuje rozproszone w wodzie polimery syntetyczne, które po nałożeniu i wyschnięciu dają w dotyku suchy film/warstwę smaru i nie zawierają substancji niebezpiecznych. Materiał powłokowy nie może zawierać silikonu.
Wymagania dotyczące procesu aplikacji smaru:
Należy upewnić się, że kwas chromowy, roztwory chromu lub inne pozostałości kwasów nie przedostaną się do kąpieli pokrywającej smar. Aby uniknąć ryzyka kondensacji, części należy pakować w stanie suchym i dopiero po osiągnięciu temperatury otoczenia. W porozumieniu z odbiorcą należy sprawdzić skuteczność powłoki smarnej pod względem współczynników tarcia elementów przekładni. Jeśli gwintowane elementy złączne, które wcześniej zostały pokryte smarem, zostaną ponownie powlekane, może to spowodować uzyskanie innych współczynników tarcia niż w przypadku powłoki początkowej.
Uwagi dotyczące procesu aplikacji smaru:
Wybrany proces musi gwarantować niezawodne i równomierne zwilżenie powierzchni środkiem smarnym. Przed nałożeniem smaru malowane części muszą być suche i lekko podgrzane (temperatura obiektu powinna wynosić około 40 stopni do 50 stopni, nie przekraczając 75 stopni). Temperatura materiału powłokowego w trakcie malowania nie powinna spaść poniżej 20 stopni (optymalnie powinna wynosić od 25 stopni do 35 stopni i nie przekraczać 45 stopni).
Środek powłokowy jest zwykle dostarczany w postaci koncentratu. Proporcje mieszania koncentratu środka powłokowego i korzystnie wody demineralizowanej muszą być tak dobrane, aby uzyskać i utrzymać pożądane współczynniki tarcia na całej strukturze warstwy.
Należy sprawdzić i udokumentować stężenie kąpieli poprzez oznaczenie suchej pozostałości lub za pomocą refraktometru.
Należy sprawdzić wartość pH kąpieli zgodnie z zaleceniami producenta środka powłokowego (przynajmniej raz dziennie, na zmianę, z uwzględnieniem podanych wartości granicznych).
Powlekane części przekładni najlepiej suszy się w systemie tunelowym, chociaż możliwy jest również system odśrodkowy. Suszenie powinno odbywać się z prędkością odpowiednią do spektrum części i poprzez zastosowanie ciepła. Dokładne parametry ustawienia (prędkość obrotowa, temperatura, ilość wypełnienia) muszą zostać określone i udokumentowane przez firmę malującą we współpracy z producentem materiału powłokowego. Należy wziąć pod uwagę maksymalną dopuszczalną temperaturę systemu powłokowego, na przykład maksymalnie 90 stopni w przypadku procesów pasywacji bez sześciowartościowego chromu.
Przyczyną dosmarowania mogą być połączenia gwintowe, które nie są niezawodnie pokryte. Ponowna obróbka niewłaściwie nasmarowanych części, które nie osiągają wymaganych współczynników tarcia dla danego przypadku zastosowania zgodnie z normą VW 01129, jest dozwolona po dopuszczeniu na podstawie odpowiedniego przypadku użycia.
Części przeznaczone do pokrycia muszą być wolne od oleju i smaru, a rozpuszczalnik musi zostać odparowany przed dalszą obróbką. Należy również wziąć pod uwagę czystość, unikanie zanieczyszczeń, odpowiednie zwilżanie i skuteczność powłoki smarnej. W tej procedurze pominięte są procesy podgrzewania i suszenia.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „VW TL 52132 Smary do elementów złącznych gwintowanych - Wymagania”, z wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowaną technologią sprzęt.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
