Europejska norma „EN 1496 Indywidualny sprzęt zabezpieczający przed upadkiem z wysokości – Ratownicze urządzenia podnoszące” opisuje wymagania, metody badań i informacje dotyczące oznakowania dostarczone przez producenta dla ratowniczych urządzeń podnoszących. Ratownicze urządzenia dźwigowe zgodne z tą normą stosowane są jako elementy lub podzespoły systemów ratowniczych.
Ratownicze urządzenia podnoszące zgodne z tą normą europejską można łączyć z innymi komponentami lub podsystemami, na przykład urządzeniami do opuszczania do celów ratowniczych (norma EN 341) i urządzeniami zatrzymującymi upadek typu chowanego (norma EN 360).
Wypadki będące następstwem upadków należą do najniebezpieczniejszych zdarzeń w pracy. Obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie podjęcia odpowiednich środków ostrożności w celu zapobiegania upadkom podczas pracy na wysokości. Może to obejmować instalację rusztowań i poręczy lub użycie windy lub osobistego sprzętu zabezpieczającego przed upadkiem. Osobisty sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości można stosować w przypadku zadań krótkoterminowych, gdy w inny sposób nie można bezpiecznie wykonać tej pracy. Ogólnie rzecz biorąc, osobiste środki ochrony przed upadkiem dzielą się na trzy główne typy:
Norma EN 1496 szczegółowo opisuje wymagania i metody badań ratowniczych urządzeń dźwigowych. Urządzenia te służą do podnoszenia użytkowników z miejsca spoczynku w bezpieczne miejsce po upadku i zazwyczaj występują w dwóch typach:
Zamiast być przeznaczonym do opuszczania użytkowników na ziemię, urządzenia typu b służą do podnoszenia i opuszczania ofiar na odległość mniejszą niż 2 metry w celu usuwania przeszkód.
Niniejsza norma zawiera wymagania projektowe i materiałowe dotyczące urządzenia, w tym wszelkich lin i drutów używanych z urządzeniem. Zawiera także wymagania dotyczące wytrzymałości urządzenia, określonej jako co najmniej dziesięciokrotność maksymalnego obciążenia znamionowego przy sile próbnej co najmniej 12 kN (masa użytkownika 120 kg). Jest to powiązane z wymaganiami dotyczącymi urządzeń do przenoszenia ludzi w normalnych warunkach podnoszenia i opuszczania.
Norma EN 1496 zawiera również metodę badania działania urządzenia w warunkach przeciążenia. Zgodnie z tą normą urządzenie musi być w stanie unieść i utrzymać masę równą 1,5-krotności maksymalnego obciążenia znamionowego urządzenia. Norma ta obejmuje również test ergonomii. Urządzenie należy eksploatować pod maksymalnym przyłożonym obciążeniem 250 N (np. ramię podnoszące).
Dynamiczne testy wydajności przeprowadzane są na urządzeniach typu B. Urządzenie musi być w stanie zatrzymać masę równą maksymalnemu obciążeniu znamionowemu po swobodnym spadku wynoszącym 600 mm, przy maksymalnej sile przyłożonej do masy wynoszącej 6 kN. Jest to uwzględnione jako środek ostrożności na wypadek, gdyby urządzenie utknęło w trakcie użytkowania, powodując niewielki swobodny spadek po uwolnieniu ofiary. Maksymalna dopuszczalna siła wynosząca 6 kN gwarantuje, że użytkownik nie zostanie narażony w takich sytuacjach na działanie nadmiernych sił. W praktyce oznacza to zazwyczaj, że urządzenie do podnoszenia i opuszczania musi zawierać system pochłaniania energii lub wykorzystywać linę o pewnym naturalnym rozciągnięciu (np. linę dynamiczną).
Przy wielu pracach na wysokości powszechnie stosuje się środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem. Podstawową zasadą działania tego typu sprzętu jest zapobieganie uderzeniu użytkownika w obiekt powodujący kontuzję poprzez złapanie go na wcześniejszym etapie, czyli zanim energia związana z upadkiem osiągnie poziom końcowy.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „EN 1496 Indywidualny sprzęt zabezpieczający przed upadkiem – Ratownicze urządzenia podnoszące”, z przeszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanymi wyposażenie technologiczne.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
