VW 2.8.1 Elastomery – Wymagania materiałowe i badania

Norma „VW 2.8.1 Elastomery – Wymagania materiałowe i badania” opracowana przez firmę samochodową Volkswagen opisuje wymagania materiałowe i metody badań materiałów elastomerowych stosowanych w komponentach i technicznych częściach formowanych pojazdów silnikowych. Niniejsza norma nie ma zastosowania do opon pojazdów.

W tej normie wymagania są określone w następujący sposób:

• Początkowe zatwierdzenie dostawy i modyfikacje muszą być zgodne z normą VW 01155.
• Unikanie substancji niebezpiecznych musi być zgodne z normą VW 91101.
• Nie powinien zawierać DOTG (di-o-toliloguanidyny) i produktu jej rozkładu o-toluidyny.
• Jakość elastomerów sprawdzana jest na komponentach, przekrojach komponentów lub, w wyjątkowych przypadkach, na płytkach testowych.
• Zasadniczo próbki należy przesyłać z podanym opisem jakości producenta.
• Liczbę części wymaganych do oceny laboratoryjnej należy uzgodnić z odpowiedzialnym laboratorium materiałowym.
• Odchylenia od tej normy należy odnotować na rysunkach i raportach z testów.
• Części, których nie można sklasyfikować według tej normy, wymagają odrębnej specyfikacji technicznej dostawy.
• W przypadku recyklingu pojazdów i układów napędowych komponenty są oznaczane zgodnie z normą VDA 260. W tym celu należy stosować kody zgodne z normą „DIN ISO 1629 Kauczuk i lateksy – Nazewnictwo”.

Kody wymienione w normie reprezentują po prostu niekompletny wybór. Zasadniczo surowce polimerowe na komponenty muszą być określone zgodnie z normą DIN ISO 1629.

• Kopolimery ACM składające się z akrylanu etylu (lub innych akrylanów (zwykle nazywanych kauczukiem akrylowym)) z niewielką frakcją monomerów ułatwiających wulkanizację
• Kopolimer AEM składający się z akrylanu etylu (lub innych akrylanów) i etylenu
• BR Kauczuk butadienowy
• CM Chlorowany polietylen
• CO Polichlorometan oksiran (zwykle nazywany kauczukiem epichlorohydrynowym)
• CR Kauczuk chlorofenowy
• CSM Chlorosulfonowana guma polietylenowa
• Kopolimer ECO składający się z tlenku etylenu (oksiran) i chlorometylooksiran (zwany także kopolimerem epichlorohydryny lub kauczukiem epichlorohydrynowym)
• Terpolimer EPDM składający się z etylenu, propylenu i dienu z nienasyconą częścią dienu w łańcuchu bocznym
• EPM Kopolimer etylenowo-propylenowy
• FKM Kauczuk fluorowęglowy z grupami fluorowymi, perfluoroalkilowymi lub perfluoroalkoksylowymi w łańcuchu polimeru
• FVMQ Kauczuk silikonowy z grupami metylowymi, winylowymi i fluorowymi w łańcuchu polimerowym
• IIR Kauczuk izobutenowo-izoprenowy (zwykle nazywany kauczukiem butylowym)
• NBR Elastomer akrylonitrylowo-butadienowy
• NR Kauczuk naturalny
• SBR Kauczuk butadienowo-styrenowy
• VMQ Kauczuk silikonowy z grupami metylowymi i winylowymi w łańcuchu polimerowym

W momencie dostawy komponenty muszą mieć nieskazitelną fakturę powierzchni. Niedopuszczalne jest lepkość, wtrącenia, puste przestrzenie, pęknięcia, uszkodzenia i podobne wady.

Charakterystyki i wartości znamionowe zawarte są w tabelach podanych w normie.

W przypadku starzenia paliw, olejów lub smarów objętość powinna być równa 80 plus/minus 5-krotność objętości badanej próbki. Należy stosować naczynia badawcze (a także uchwyty na próbki w przypadku starzenia w cieczach) zgodne z normą PV 3323. Dla podanych okresów starzenia obowiązują tolerancje określone w normie VDA 674 002. O ile nie zaznaczono inaczej, pomiarów należy dokonać 30 minut po wyjęciu próbki ze środowiska testowego. Próbki należy oczyścić niestrzępiącą się szmatką natychmiast po pobraniu. Warunki badań odbiegające od niniejszej normy należy podać na rysunkach i raportach z badań.

Badania przeprowadzane są na próbkach hantli S53505A zgodnie z normą DIN 3. Próbki te należy pobrać z gotowych części. W przypadku niektórych wymiarów gotowych części (np. promieniowego uszczelnienia wału) alternatywnie można zastosować standardowe próbki testowe S3. W wyjątkowych przypadkach, gdy nie można usunąć standardowych próbek do badań z gotowych części, np. za pomocą maszyny sortującej z nożami taśmowymi, można zastosować płytki testowe (grubość 2 mm).

W przypadku konieczności zastosowania innej twardości niż preferowana, wybraną twardość należy podać po opisie klasy. W takich przypadkach tolerancja wynosi zawsze plus/minus 5 Shore A.

Starzenie w wysokiej temperaturze odbywa się przez 53508 godziny w piecu z wymuszonym obiegiem powietrza zgodnie z normą DIN 94. W uzasadnionych przypadkach możliwe jest uzgodnienie innych okresów dojrzewania. Pomiary przeprowadza się w temperaturze pokojowej (23 stopnie plus/minus 2 stopnie).

Norma obejmuje również wymagania dotyczące starzenia w kontakcie z substancjami takimi jak benzyna, olej napędowy, ester metylowy kwasów tłuszczowych (FAME), ropa naftowa, oleje, smary i dodatki do płynów chłodzących.

Próbki są wstępnie suszone przez 2 do 4 godzin w temperaturze pokojowej, a następnie suszone przez 53508 godziny w temperaturze 85 stopni w piecu z konwekcją naturalną zgodnie z normą DIN 22. Próbki powinny być starzone przy pełnej cyrkulacji powietrza wokół nich.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „VW 2.8.1 Elastomery - Wymagania materiałowe i testowanie”, z wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanymi wyposażenie technologiczne.