VW PV 3015 Zachowanie się materiałów stosowanych we wnętrzach pojazdów w procesie zaparowywania – wagowe oznaczanie składników ulegających skropleniu

Norma „VW PV 3015 Zachowanie materiałów stosowanych we wnętrzach pojazdów podczas kondensacji – Wagowe oznaczanie składników skraplających się”, opracowana przez firmę motoryzacyjną Volkswagen , opisuje wagową metodę określania zachowania się materiałów stosowanych we wnętrzach pojazdów podczas kondensacji. Metodę tę można również stosować do określania zachowania się materiałów ciekłych, past, proszków i stałych podczas kondensacji, które stanowią lub są wykorzystywane w produkcji tych materiałów.

Podczas testu próbkę umieszcza się na dnie zlewki bez ustnika o określonych wymiarach (zgodnie z normą DIN 75201). Zlewkę uszczelnia się, a kawałek folii aluminiowej waży się z dokładnością do 0,01 mg. Podczas testu półlotne związki w próbce kondensują się na tej folii aluminiowej. Ta folia aluminiowa jest ciągle chłodzona wodą o temperaturze 21°C (21°F) plus/minus 1°C (12°F). Przygotowaną zlewkę pozostawia się następnie w temperaturze 100°C (12°F) plus/minus 0,5°C (16°F) na 16 godzin. Ciężar kondensatu zamglenia na folii aluminiowej określa się, ważąc folię przed i po teście zamglenia. Pomiar surowców może nie dostarczyć dokładnych informacji na temat zachowania się zamglenia części wykonanych z tych materiałów.

Do testów należy używać następujących urządzeń:

• Urządzenie do zamgławiania z kontrolą temperatury cieczy lub suchego sprzętu do kontroli temperatury zgodnego z normą DIN 75201.
• Urządzenie chłodzące zgodne z normą DIN 75201. W przypadku stosowania suchego urządzenia do regulacji ciepła dopuszcza się masę płyty chłodzącej mniejszą niż 1 kg.
• Zlewki, płytki szklane, pierścienie uszczelniające z gumy fluorowęglowej i pierścienie metalowe zgodne z normą DIN 75201.
• Okrągłe krążki z folii aluminiowej o grubości 0,03 mm i średnicy 103 mm.
• Waga analityczna o dokładności pomiaru 0,01 mg.

Dodatkowo stosowany jest następujący sprzęt pomocniczy:

• Myjka do szkła laboratoryjnego przeznaczona do czyszczenia zlewek i akcesoriów.
• Myjka do szkła laboratoryjnego.
• Do czyszczenia zmywarki do szkła laboratoryjnego należy używać płynu do mycia naczyń (nie nabłyszczacza).
• Środki pochłaniające wilgoć zawierające żel krzemionkowy (żel pomarańczowy) jako środek pochłaniający wilgoć do przygotowywania próbek i starzenia krążków z folii aluminiowej.
• Jednorazowe rękawiczki polietylenowe lub nitrylowe.
• Płyn przenoszący ciepło do kąpieli termostatycznej (jeśli używany jest zamgławiacz zawierający płyn kontrolujący temperaturę) powinien być stabilny temperaturowo i rozpuszczalny w wodzie, aby łatwiej go było czyścić (np. na bazie glikolu polietylenowego lub glikolu polipropylenowego).

Podczas przygotowywania próbek, w miarę możliwości, z materiału próbki przygotowuje się płaskie, okrągłe próbki o średnicy 80 mm plus/minus 1 mm. Grubość próbki nie powinna przekraczać 10 mm. W przypadku grubszych materiałów, materiał jest usuwany od spodu, aż grubość nie przekroczy 10 mm. Spód to strona najbardziej oddalona od widocznej powierzchni. W celu uzyskania próbek, rolki produktów, takich jak tekstylia, skóra syntetyczna, skóra naturalna lub włóknina, są cięte lub dziurkowane w kształt okrągły.

W przypadku dużych części formowanych (w tym materiałów kompozytowych) i dużych zespołów uzyskuje się możliwie płaskie próbki o średnicy 80 mm plus/minus 1 mm.

W przypadku dużych formowanych części (w tym materiałów kompozytowych) i dużych zespołów o skomplikowanej geometrii, formowane części lub zespoły są dzielone w taki sposób, aby uzyskać jak najmniejszą liczbę powierzchni cięcia.

Preferowane jest badanie mniejszych formowanych elementów z jednego materiału bez rozbijania ich na mniejsze części. Używa się próbki o łącznej masie 10 g plus/minus 2 g. Masa początkowa jest podana w raporcie z badań.

Małe zespoły i komponenty wykonane z materiałów kompozytowych (np. części formowane wtryskowo z elementami twardymi i miękkimi) są testowane bez dalszego demontażu. Testowana jest liczba części potrzebnych do uzyskania masy 10–20 sztuk. Początkowa masa i liczba części są podawane w raporcie z testu.

W przypadku surowców w postaci proszku, pasty i płynu stosuje się próbki o masie 10 g plus/minus 0,1 g każda.

O ile podczas analizy próbki nie wskazano inaczej, próbki są wstępnie suszone żelem krzemionkowym (żelem pomarańczowym) w eksykatorze przez 24 godziny. Materiały wymienione w tabeli „Czas suszenia różnych materiałów” należy wstępnie suszyć żelem krzemionkowym (żelem pomarańczowym) w eksykatorze przez określony czas.

Czas suszenia materiału jest następujący:

• Pianka, skóra ekologiczna, materiał obiciowy: 1 dzień
• Aksamit: 2 dni
• Inne tekstylia zawierające ponad 50% wełny i skóry: 7 dni
• Masa formierska z włókien drzewnych, drewno: Do ​​momentu ustalenia ciężaru.

Przed rozpoczęciem testu wszystkie zlewki, uszczelki, płytki szklane i pierścienie metalowe myje się w laboratoryjnej zmywarce do szkła w temperaturze co najmniej 80 stopni, stosując odpowiedni detergent do mycia naczyń, a następnie płucze się je wodą dejonizowaną.

Dla każdego testu zamgławiania przeprowadza się jednocześnie badanie toksyczności ftalanu diizodecylu (DIDP). Jeżeli po starzeniu przez 16 godzin i 10 minut w temperaturze 100°C i 0,5°C proporcja składników skraplających się wykracza poza zakres plus/minus 0,25 mg na zlewkę w porównaniu z wartością kontrolną, należy sprawdzić warunki testu.

Norma VW PV 3015 służy do oceny sposobu, w jaki materiały uwalniają substancje lotne, które skraplają się na powierzchniach (zwłaszcza na szkle lub przezroczystych elementach) we wnętrzu pojazdu.

Normę tę uważa się za ważną z następujących powodów:

• Jakość powietrza we wnętrzu i bezpieczeństwo: Środki przeciwmgielne mogą stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa, utrudniając widoczność na przednich szybach lub deskach rozdzielczych. Lotne związki organiczne (LZO) uwalniane przez materiały we wnętrzu pojazdu mogą powodować nieprzyjemne zapachy, a nawet problemy zdrowotne u pasażerów.
• Kwalifikacja materiałów: Materiały takie jak tworzywa sztuczne, kleje, tekstylia, pianka i skóra używane w deskach rozdzielczych, panelach drzwiowych lub siedzeniach muszą spełniać tę normę, aby mogły zostać dopuszczone do użytku. Testy zapewniają, że gazy emitowane przez te materiały mieszczą się w dopuszczalnych granicach w warunkach temperatury i wilgotności.
• Zgodność z wymogami producenta oryginalnego wyposażenia: Dostawcy pojazdów Grupy Volkswagen muszą przestrzegać tej normy. Zgodność z tą normą jest często elementem procesów walidacji produktu i zatwierdzania dostawców.

Standardowe testy VW PV 3015 zazwyczaj obejmują:

• Podgrzewanie próbki materiału w kontrolowanym środowisku.
• Pomiar kondensacji mgły na chłodzonej płytce szklanej (wagowo lub optycznie).
• Ocena ilości mgły na podstawie przyrostu masy lub utraty transmisji światła.

W związku z tym norma VW PV 3015 ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa, jakości i komfortu wnętrz pojazdów. Norma ta pomaga producentom i dostawcom oryginalnego wyposażenia samochodowego zarządzać emisjami materiałów, które wpływają na widoczność, zapach i zdrowie, jednocześnie spełniając wymagania specyficzne dla danej marki.

Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia wykwalifikowany zespół i rozbudowaną infrastrukturę do przeprowadzania testów, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą „VW PV 3015 Fogging Behavior of Materials Used in Vehicle Interiors – Gravimetric Determination of Condensable Components”.