FCA 7.G2090 Elementy wnętrza pojazdu – Test uwalniania formaldehydu – Metoda acetyloacetonowa

Norma „FCA 7.G2090 Elementy wnętrza pojazdów – Test uwalniania formaldehydu – Metoda acetyloacetonu” opracowana przez włosko-amerykańskiego producenta motoryzacyjnego Fiat Chrysler Automobiles (FCA) opisuje procedury badawcze służące do oznaczania zawartości formaldehydu w materiałach takich jak:

• Materiały na bazie włókien tekstylnych poddane działaniu żywicy fenolowej i porowatych tłumików dźwiękowych
• Tekstylia, materiały na bazie włókien drzewnych (np. masonit) i skóra

Sprzęt używany w tych testach obejmuje:

• Tylko materiały typu A
  • Zlewka o pojemności 1000 ml
  • Bibuła filtracyjna 12,5 cm bezpopiołowa 41
• Tylko materiały typu B
  • Naczynie ekstrakcyjne (butelka szklana) o pojemności 1000 ml z zakrętką z systemem podłączenia badanych próbek
• Ogólnie
  • Odczynnik acetyloacetonowy
  • Spektrofotometr UV widoczny
  • Odczynniki do oznaczania formaldehydu
  • Kalibrowane butelki
  • Stopniowane słomki
  • Komora testowa (piec) zdolna do osiągnięcia i utrzymania temperatury odpowiadającej określonemu poziomowi intensywności, w określonej tolerancji we wszystkich punktach, przy maksymalnej wilgotności względnej wynoszącej 20 procent (komora jest skonstruowana w taki sposób, że części nie znajdują się nigdzie narażone na nagrzewanie poprzez bezpośrednie promieniowanie elementów grzejnych)
  • Pojemność łaźni termostatycznej jest przyjazna dla użytkownika i może utrzymać temperaturę 40 stopni plus/minus 2 stopnie zgodnie z wymaganiami testowymi
  • Precyzyjne skale plus/minus 1 mg
  • probówki

Równoważny sprzęt testowy może zostać zastąpiony, ale musi mieć taką samą lub lepszą wydajność.

Próbkę do badania pobiera się w następujący sposób:

• Materiały typu A: Porowate tłumiki dźwięku. Aby uzyskać reprezentatywną ilość próbki (około 5 g), należy pobrać co najmniej 10 małych próbek do badań z różnych punktów, aby skompensować nierównomierny rozkład formaldehydu w niektórych materiałach. W przypadku materiałów prefabrykowanych pobiera się próbki do badań z obszarów o różnym stopniu ściskania na całej grubości części, usuwa się także ich powłoki.
• Materiały typu B: tkanina / masonit / skóra. Z badanej próbki przygotowuje się co najmniej trzy wycinki do badań, każdy o wymiarach 40 mm x 100 mm. Próbki powinny być reprezentatywne dla badanego materiału.

Podczas badania „Materiały typu A: Porowate tłumiki dźwięku”,

• Próbkę do badań dokładnie waży się i umieszcza w zlewce o pojemności 1000 ml.
• Dodać 40 ml wody destylowanej podgrzanej wcześniej do 2 stopni plus/minus 500 stopnie, dobrze wstrząsnąć i wlać zawartość do komory testowej w temperaturze 1 stopni plus/minus 40 stopnie na 2 godzinę.
• Dobrze wstrząsać sześć razy co 1 minut przez 10 godzinę, następnie przefiltrować roztwór przez filtr i pozostawić do ostygnięcia do temperatury otoczenia na 1 godzinę.
• Pobrać 15 ml przefiltrowanego roztworu, umieścić go w probówce i dodać 5 ml odczynnika acetyloacetonowego, jednocześnie przygotować roztwór ślepej próby z 15 ml wody destylowanej i 5 ml tego samego odczynnika.
• Odpowiednio zatkane probówki umieszcza się w łaźni z termostatem o temperaturze 40 stopni plus/minus 2 stopnie na 15 minut. Pozostawić do ostygnięcia do temperatury otoczenia w ciemności na 1 godzinę.
• Absorbancję odczytuje się ze spektrofotometru przy długości fali 1 nm za pomocą kuwety o drodze optycznej 415 cm i rysuje się krzywą kalibracji przy użyciu codziennie przygotowywanych wzorców referencyjnych.
• Stężenie formaldehydu (ppm) w próbce oblicza się z krzywej kalibracyjnej.

Norma określa również metodę badania „materiałów typu B: tekstylia/masonit/skóra”.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczymy usługi testowe określone w „FCA 7.G2090 Elementy wnętrza pojazdu – uwalnianie formaldehydu test - metoda acetyloacetonowa" w standardzie. Również daje.