Norma „GMW 14126 Odporność na pękanie w niskich temperaturach materiałów składanych” opracowana przez General Motors Worldwide (GMW) obejmuje procedurę testową służącą do oceny odporności elastycznych materiałów samochodowych na pękanie podczas składania lub zginania w niskich temperaturach.
Niniejsza norma dotyczy w szczególności materiałów stosowanych do wykończenia wnętrz samochodów, w tym folii z tworzyw sztucznych, materiałów z tworzyw sztucznych w rolkach, tekstyliów powlekanych, skóry i podobnych elastycznych materiałów.
Materiały wykończeniowe do wnętrz samochodowych mogą stać się znacznie mniej elastyczne w niskich temperaturach. Materiał, który dobrze zachowuje się w temperaturze pokojowej, może stać się kruchy pod wpływem warunków zimowych. Gdy zimny materiał jest składany, zginany, rozciągany lub w inny sposób odkształcany, na jego powierzchni lub powłoce mogą wystąpić następujące zjawiska:
Norma GMW 14126 określa znormalizowaną metodę oceny odporności na pękanie w niskich temperaturach. Dlatego głównym celem jest określenie, czy elastyczny materiał może wytrzymać zginanie w niskich temperaturach bez niedopuszczalnych pęknięć.
Ta procedura jest przeznaczona do elastycznych materiałów stosowanych we wnętrzach samochodowych. Przykłady obejmują:
Laboratoria badawcze stosują normę GMW 14126, szczególnie w przypadku skóry, płyt z włókien skórzanych, tekstyliów powlekanych i materiałów z tworzyw sztucznych w rolkach. To sprawia, że norma ta jest szczególnie ważna w przypadku materiałów stosowanych w takich komponentach jak:
Podstawowa zasada opisywanego testu jest stosunkowo prosta. Próbkę materiału poddaje się obróbce w określonej niskiej temperaturze, a następnie zgina lub w inny sposób odkształca, zgodnie z procedurą. Następnie materiał bada się pod kątem pęknięć lub innych uszkodzeń. Ta metoda zasadniczo odpowiada na pytanie: czy materiał pozostanie nienaruszony po złożeniu na zimno?
Dokładne wymiary próbki, temperatura przetwarzania, konfiguracja składania, czas ekspozycji i kryteria oceny powinny być zaczerpnięte z odpowiedniej, kontrolowanej wersji normy GMW 14126, a nie z ogólnych definicji. To rozróżnienie jest istotne, ponieważ gdy norma GMW 14126 jest wymagana w specyfikacjach materiałowych General Motors, sama procedura testowa stanowi odniesienie umowne.
Wnętrza pojazdów są narażone na duże wahania temperatury przez cały okres ich eksploatacji. Elementy wnętrza mogą być narażone na bardzo niskie temperatury, szczególnie w klimacie zimowym. W niskich temperaturach polimery i powłoki mogą tracić elastyczność. Na przykład materiał, który jest wystarczająco elastyczny w temperaturze 23 stopni Celsjusza, może stać się znacznie bardziej kruchy w znacznie niższych temperaturach. Może to prowadzić do problemów w następujących sytuacjach:
Pęknięcia na powierzchni spowodowane mrozem mogą później przekształcić się w poważniejsze defekty kosmetyczne lub funkcjonalne.
Norma GMW 14126 ocenia przede wszystkim integralność fizyczną materiału po fałdowaniu w niskiej temperaturze. W zależności od materiału, ocena może wykryć wady, takie jak:
Wymagania dotyczące akceptacji są zazwyczaj ustalane nie tylko na podstawie normy GMW 14126, ale także na podstawie odpowiednich specyfikacji materiałowych lub komponentowych General Motors.
Norma GMW 14126 jest szczególnie ważna, ponieważ materiały użyte we wnętrzu pojazdu są bardzo widoczne dla pasażerów. Materiał może ulec niedopuszczalnej wadzie kosmetycznej, zachowując jednocześnie funkcjonalność mechaniczną. Na przykład element pokryty winylem może nie ulec całkowitemu pęknięciu, ale widoczne pęknięcia w powłoce powierzchniowej mogą skutkować odrzuceniem. W związku z tym badanie pęknięć na zimno dotyczy dwóch kwestii: trwałości funkcjonalnej i jakości wyglądu. To jeden z powodów, dla których norma GMW 14126 jest stosowana do materiałów takich jak skóra, tkaniny powlekane i produkty w rolkach z tworzyw sztucznych we wnętrzach samochodowych.
Istnieje znacząca różnica między normami GMW 14126 i GMW 14127. Obie normy dotyczą uszkodzeń niskotemperaturowych, ale oceniają różne formy naprężeń mechanicznych. Norma GMW 14126 koncentruje się na pękaniu związanym z fałdowaniem, podczas gdy norma GMW 14127 dotyczy pękania spowodowanego uderzeniem w niskich temperaturach. Laboratoria wymieniają te dwie normy oddzielnie w odniesieniu do badań materiałów motoryzacyjnych. To rozróżnienie jest istotne przy wyborze metody badawczej. Materiał może potencjalnie dobrze zdać test fałdowania, ale inaczej zareagować na nagłe uderzenie.
Na odporność materiału na pękanie na zimno może mieć wpływ kilka jego właściwości:
Norma GMW 14126 jest przydatna nie tylko do końcowej kontroli jakości, ale także podczas doboru i rozwoju materiałów. Na przykład, dostawca może porównać różne formulacje, aby określić, która z nich zapewnia najlepszą równowagę:
Formuła, która pomyślnie przeszła testy mechaniczne w temperaturze pokojowej, ale nie przeszła testów pękania na zimno, może wymagać modyfikacji, zanim zostanie uznana za odpowiednią do zastosowań w motoryzacji.
Norma GMW 14126 jest ważna, ponieważ pomaga zagwarantować, że elastyczne materiały do wnętrz samochodowych nie ulegną widocznym ani strukturalnym uszkodzeniom pod wpływem niskich temperatur. Jej główne zalety to:
W konsekwencji niskie temperatury mogą znacząco zmienić zachowanie polimerów i powłok. Materiał, który w normalnych warunkach laboratoryjnych wydaje się trwały, może stać się kruchy i popękać podczas składania w niskiej temperaturze. Norma GMW 14126 określa znormalizowaną metodę określania tej wrażliwości przed użyciem materiału w produkcji.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą GMW 14126.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
