Opracowana przez Hyundai-Kia Motors, najstarszego producenta pojazdów mechanicznych w Korei, norma „KIA ES05227-00 Standard Torque for Tightening Bolts and Nuts” to norma techniczna określająca standardowy moment dokręcania śrub i nakrętek. Specyfikacja ta zawiera wskazówki dotyczące dokręcania śrub i nakrętek oraz podejmowania decyzji dotyczących momentu dokręcania, z wyłączeniem dokręcania części specjalnych. Metody dokręcania różnią się, w tym dokręcanie momentem obrotowym, dokręcanie kątowe, dokręcanie momentem kątowym, dokręcanie z uwzględnieniem granicy plastyczności oraz dokręcanie w strefie plastycznej, ale norma ta określa jedynie moment dokręcania.
Dokręcanie śruby polega na połączeniu gwintu zewnętrznego, takiego jak śruba i śruba maszynowa, z gwintem wewnętrznym utworzonym w nakrętce lub elemencie zaciskowym, a także połączeniu dwóch lub więcej elementów zaciskowych o ustalonej wytrzymałości. W rezultacie część osiowa śruby przechodząca przez część zaciskową rozszerza się, a część zaciskowa kurczy się, a równowaga pomiędzy siłą rozciągającą i siłą dociskającą zostaje osiągnięta.
Podczas montażu śrub siłę nacisku nazywa się siłą rozciągającą lub siłą ściskającą część zaciskową. Siłę zacisku ustala się zazwyczaj w zakresie od 70 do 90 procent normalnej granicy plastyczności śruby w zakresie sprężystym. Podany w normie wykres przedstawia zależność siły dokręcania od wydłużenia śruby w kierunku osiowym. Definicje pojęć i symboli związanych z dokręcaniem śrub podano w tabelach zamieszczonych w normie.
Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:
Kształty gwintów odniesienia oraz wymiary formalne i odniesienia powszechnie stosowanych gwintów metrycznych zwykłych i gwintów metrycznych drobnozwojnych są zawarte w tabelach podanych w normie. Podobnie, wytrzymałość powszechnie stosowanej śruby podana jest w tabeli zatytułowanej „Klasyfikacja wytrzymałości śruby (KS B 0233)”, a minimalne wartości długości połączenia śruby w zależności od powszechnie stosowanego materiału podane są w tabeli zatytułowanej „Minimalna długość połączenia śruby”.
Śruba o mniejszej średnicy korzenia niż nakrętka jest słabsza od naprężeń ścinających i zginających, dlatego nakrętka i śruba powinny mieć podobną wytrzymałość lub śruba powinna być mocniejsza od nakrętki. Aby śruba miała docelową siłę zacisku, należy wziąć pod uwagę obciążenie próbne dopasowanej nakrętki i dla każdego przypadku określić szczegółowe specyfikacje. Zalecana kombinacja w zależności od wytrzymałości śruby podana jest w tabeli w części zatytułowanej „Zalecana kombinacja w zależności od wytrzymałości śruby”.
Współczynnik tarcia zęba i współczynnik tarcia powierzchni nośnej to ważne zmienne przy obliczaniu momentu dokręcania; współczynnik tarcia w zależności od obróbki powierzchni podano w tabeli podanej w normie.
Moment dokręcania dzieli się na cztery typy w zależności od dopuszczalnego zakresu momentu obrotowego, jak pokazano w tabeli. Zakres momentu dokręcania reguluje się poprzez dokręcanie istotnej części i całego dokręcania; w zależności od dopuszczalnego zakresu momentu obrotowego potrzebne są odpowiednie narzędzia.
Moment dokręcania oblicza się zgodnie z tą normą następującą metodą:
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych przedsiębiorstwom z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe wchodzące w zakres normy „KIA ES05227-00 Standardowy moment dokręcania śrub/nakrętek”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
