ISO 16750-2 Pojazdy drogowe – Warunki środowiskowe i badania urządzeń elektrycznych i elektronicznych – Część 2: Obciążenia elektryczne

Norma „ISO 16750-2 Pojazdy drogowe – Warunki środowiskowe i badania urządzeń elektrycznych i elektronicznych – Część 2: Obciążenia elektryczne”, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), określa wymagania dotyczące układów lub podzespołów elektrycznych i elektronicznych w pojazdach drogowych. Norma ta opisuje potencjalne obciążenia środowiskowe oraz zawiera testy i wymagania dotyczące konkretnych miejsc instalacji na lub wewnątrz pojazdu drogowego. Norma ta definiuje obciążenia elektryczne.

Norma ta nie ma jednak zastosowania do wymagań środowiskowych ani badań systemów i podzespołów motocykli i motorowerów. Ponadto kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) nie jest objęta zakresem niniejszej normy.

Obciążenia elektryczne nie zależą od miejsca instalacji, ale mogą się zmieniać w zależności od impedancji elektrycznej, obejmującej zarówno rezystancję, jak i indukcyjność, w wiązce przewodów pojazdu i systemie połączeń.

Norma ISO 16750-2 to kluczowa norma międzynarodowa. Ma ona zastosowanie do układów i podzespołów elektrycznych i elektronicznych stosowanych w pojazdach drogowych, opisując obciążenia środowiskowe, na jakie mogą być narażone te układy, oraz określając testy i wymagania niezbędne do zapewnienia ich niezawodności i wydajności w różnych warunkach obciążenia elektrycznego. Norma ta koncentruje się na obciążeniach elektrycznych oddziałujących na układy elektryczne i elektroniczne w pojazdach drogowych, z wyłączeniem motocykli i motorowerów. Dotyczy ona potencjalnych obciążeń środowiskowych związanych z warunkami elektrycznymi oraz definiuje standardowe metody badań i wymagania dostosowane do konkretnych miejsc montażu podzespołów w pojeździe.

Norma ta nie obejmuje w szczególności kompatybilności elektromagnetycznej (EMC), ponieważ temat ten jest poruszany w innych normach, takich jak IEC CISPR 12 i 25. Rozpatrywane obciążenia elektryczne nie zależą od miejsca instalacji, ale mogą się różnić w zależności od takich czynników, jak impedancja elektryczna wiązki przewodów pojazdu i układu połączeń.

Norma ISO 16750-2 zawiera kompleksowy zestaw testów symulujących obciążenia elektryczne, na jakie mogą być narażone podzespoły pojazdu podczas eksploatacji. Testy te zapewniają, że systemy mogą wytrzymać różne warunki elektryczne bez awarii. Główne kategorie testów objęte tą normą i ich szczegóły są następujące:

• Napięcie zasilania prądem stałym (DC): Celem tego testu jest sprawdzenie, czy podzespoły działają prawidłowo przy różnych napięciach zasilania. Podczas testu podzespoły są poddawane działaniu różnych poziomów napięcia stałego określonych w predefiniowanych tabelach, aby symulować normalne i ekstremalne warunki pracy. Wszystkie testowane funkcje urządzenia muszą pozostać w pełni sprawne w określonych zakresach napięcia (klasa A, zgodnie z definicją w normie ISO 16750-1).
• Przepięcie:
  • Długotrwałe przepięcie: testuje zdolność podzespołu do wytrzymania długotrwałego wysokiego napięcia, na przykład podczas uruchamiania pojazdu.
  • Przejściowe przepięcia: Ocena odporności na krótkotrwałe wzrosty napięcia, które mogą wystąpić z powodu przejściowych stanów elektrycznych w układzie pojazdu.
• Napięcie przemienne nałożone: Celem tego testu jest ocena działania po przyłożeniu napięcia przemiennego do źródła zasilania prądem stałym. Test polega na przyłożeniu napięcia przemiennego (do 200 kHz) do źródła zasilania prądem stałym w celu symulacji szumów elektrycznych lub efektów tętnienia. Komponenty muszą zachować funkcjonalność bez degradacji.
• Powolne zmniejszanie i zwiększanie napięcia zasilania: Celem tego testu jest symulacja stopniowych zmian napięcia zasilania, takich jak te zachodzące podczas rozładowywania lub ładowania akumulatora. Podczas testu napięcie jest powoli zmniejszane i zwiększane, aby sprawdzić reakcję podzespołu na te zmiany. Podzespoły muszą działać niezawodnie i bezawaryjnie.
• Przerwy w napięciu zasilania:
  • Spadki i przerwy: Testy wykrywające krótkie spadki lub przerwy napięcia poprzez symulację problemów, np. luźnych połączeń.
  • Zachowanie resetu po spadku napięcia: ocenia, w jaki sposób komponenty odzyskują sprawność po spadku napięcia.
  • Profil startowy: Symuluje profil napięcia podczas uruchamiania pojazdu.
  • Zrzut obciążenia: testuje odporność na przepięcia wysokiego napięcia powstające na skutek nagłego odłączenia obciążenia, np. akumulatora.
• Napięcie wsteczne: Celem tego testu jest sprawdzenie, czy komponenty są w stanie wytrzymać warunki odwrotnej polaryzacji, które mogą wystąpić w wyniku nieprawidłowego okablowania. Podczas testu do komponentu przykładane jest napięcie wsteczne. Komponenty muszą albo działać prawidłowo, albo bezpiecznie przetrwać ten stan bez uszkodzeń.
• Odniesienie do masy i przesunięcie zasilania: Celem tego testu jest sprawdzenie działania w przypadku przesunięcia między odniesieniami do masy lub napięciami zasilania. Ta metoda symuluje różnice w potencjale masy lub przesunięciach zasilania w układzie elektrycznym pojazdu. Podzespoły muszą zachować funkcjonalność w tych warunkach.
• Testy obwodu otwartego:
  • Awaria pojedynczej linii: testuje skutki awarii pojedynczego połączenia.
  • Awaria wielu łączy: ocena wydajności w przypadku awarii wielu połączeń.
• Zabezpieczenie przed zwarciem/przeciążeniem: Celem tego testu jest zapewnienie ochrony podzespołów przed zwarciem i przeciążeniem. Testy te obejmują testy zwarciowe w obwodach sygnałowych i obciążeniowych, a także testy przeciążeniowe w obwodach obciążeniowych. Podzespoły muszą wytrzymać obciążenie lub ulec bezpiecznej awarii, nie powodując dalszych uszkodzeń systemu.
• Wytrzymałość napięciowa i rezystancja izolacji:
  • Wytrzymałość napięciowa: testuje zdolność podzespołu do wytrzymywania wysokich napięć bez awarii.
  • Rezystancja izolacji: Mierzy rezystancję izolacji w celu zapobiegania niepożądanemu przepływowi prądu.

W tych testach komponenty muszą spełniać określone progi napięcia i rezystancji.

• Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC): EMC jest wyraźnie wykluczone w tej normie, ale w celu przeprowadzenia kompleksowych testów odwołuje się do odpowiednich norm EMC (np. IEC CISPR 12 i 25).

Norma ISO 16750-2 odgrywa kluczową rolę w zapewnianiu niezawodności i bezpieczeństwa układów elektrycznych i elektronicznych w pojazdach drogowych. Ponieważ pojazdy w coraz większym stopniu opierają się na złożonych systemach elektronicznych, takich jak autonomiczna jazda, systemy informacyjno-rozrywkowe i zarządzanie energią, norma ta gwarantuje, że podzespoły będą w stanie wytrzymać trudne warunki elektryczne, w jakich pracują. Producenci i dostawcy wykorzystują tę normę do walidacji swoich podzespołów i zapewnienia zgodności z międzynarodowymi normami jakości i bezpieczeństwa. Zmniejsza to ryzyko awarii, poprawia bezpieczeństwo pojazdów i wspiera rozwój zaawansowanych technologii motoryzacyjnych.

W rezultacie norma ISO 16750-2 stanowi fundamentalne narzędzie dla przemysłu motoryzacyjnego, zapewniając ustrukturyzowane ramy do testowania podzespołów elektrycznych i elektronicznych w różnych warunkach obciążenia elektrycznego. Jej kompleksowe kategorie testowe i zaktualizowane wymagania odzwierciedlają rosnącą złożoność systemów pojazdów. Przestrzegając tej normy, producenci mogą zapewnić niezawodność, bezpieczeństwo i zdolność swoich podzespołów do pracy w trudnych warunkach współczesnych pojazdów drogowych.

Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia zespół doświadczonych specjalistów i dysponuje szeroką infrastrukturą do przeprowadzania testów, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą ISO 16750-2 Pojazdy drogowe – Warunki środowiskowe i badania urządzeń elektrycznych i elektronicznych – Część 2: Obciążenia elektryczne.