Norma „ VW TL 244 Powłoki ze stopów cynku i niklu – Wymagania dotyczące ochrony powierzchni”, opracowana przez firmę motoryzacyjną Volkswagen, opisuje wymagania dotyczące powłok ze stopów cynku i niklu, nanoszonych elektrolitycznie i poddawanych obróbce końcowej, niezawierających sześciowartościowego chromu, na materiałach żelaznych i częściach stalowych o wytrzymałości na rozciąganie 1000 MPa i wyższej, zgodnie z literą kodu „r” normy VW 13750. Norma ta definiuje również ograniczenia stosowania i wyjątki dla wartości wytrzymałości na rozciąganie przekraczających 1000 MPa.
Powłok stopowych określonych w niniejszej normie nie należy stosować na części stalowe o wytrzymałości na rozciąganie powyżej 1 200 MPa i twardości powierzchni powyżej 370 HV. Wyjątek można zrobić dla komponentów o wytrzymałości na rozciąganie od 1 000 MPa do 1 200 MPa. Jednakże w takich przypadkach wymagana jest obróbka cieplna zgodnie z normą DIN EN ISO 4042.
Stosowane jako wysokowydajna ochrona przed korozją (klasa ochrony 6), powłoki te szczególnie nadają się do elementów i układów połączeń gwintowych, w których spodziewane jest zwiększone obciążenie korozyjne oraz obciążenie temperaturowe do 150 stopni (komora silnika i obszar hamulców). . Srebrne powłoki Ofl-r642, Ofl-r643 i Ofl-r645 nadają się szczególnie do połączeń elektrycznie przewodzących (połączenia uziemiające). W szczególności powłoki te nadają się do elementów złącznych z wgłębieniami napędowymi, aby zapobiec zatykaniu miejsc przyłożenia siły. Ze względu na kompatybilność elektrochemiczną nadają się również do stosowania w kontakcie z materiałami aluminiowymi, ale nie nadają się do stosowania w bezpośrednim kontakcie z materiałami magnezowymi.
W zależności od klasy ochrony, składu chemicznego, konfiguracji i wyglądu decyduje się na zastosowanie jednego z rodzajów ochrony powierzchni określonych w tabeli w normie dla systemu powłokowego według tej normy. Definicje tych rodzajów ochrony powierzchni zawarte są w „Opisie” normy VW 13750.
Chropowatość powierzchni części ocynkowanych/niklowanych zależy między innymi od właściwości elektrolitu cynkowo-niklowego lub jakości powierzchni elementu. Różnica w chropowatości powierzchni pomiędzy niepowlekanym i powlekanym elementem powinna wynosić 5 µm lub mniej. Należy unikać znacznych brodawek na powierzchni cynku/niklu związanych z poważnymi pęknięciami, ponieważ wpływają one niekorzystnie na właściwości powłoki (np. łuszczenie się, niewystarczająca ochrona przed korozją, niepożądane spawanie elementów na skutek tarcia podczas montażu). W przypadku cynkowania/niklowania należy zapewnić jednorodną strukturę wykazującą drobne pęknięcia od powierzchni do materiału podstawowego.
Wymagania normy VW TL 244 wyjaśniono w następujących nagłówkach:
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „VW TL 244 Powłoki ze stopu cynku/niklu - Wymagania dotyczące ochrony powierzchni”, z przeszkolonym i doświadczonym personelem i zaawansowany sprzęt technologiczny.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
