Jakość KIA MS211-47 Wzmocniony PA66 (Poliamid 66)

Norma „KIA MS211-47 Jakość wzmocnionego PA66 (poliamidu 66)” opracowana przez Hyundai-Kia Motors Company, najstarszą firmę produkującą pojazdy samochodowe w Korei, określa jakość mieszanki PA66 (poliamidu 66) wzmocnionej włóknem szklanym lub proszkiem mineralnym. W tabeli zatytułowanej „Typy i klasyfikacja” podanej w normie, klasyfikacja poliamidu 66 wzmocnionego włóknem szklanym lub proszkiem mineralnym przedstawia się następująco:

• Typ A1: 15-20 procent włókna szklanego (złącze próżniowe, zawór elektromagnetyczny)
• Typ A2-1: 30% włókna szklanego (złączka prowadząca olej, zbiornik wlotowy/wylotowy chłodnicy)
• Typ A2-3: 30 procent wełny szklanej (odporność na płyn montażowy) (dysza montowana na silniku hydrostatycznym)
• Typ A3-1: 45 procent wełny szklanej (podparcie przekładni)
• Typ A3-2: 45 procent wełny szklanej (odporność na płyn montażowy) (dysza montowana na silniku hydrostatycznym)
• Typ A4: 20 procent wełny szklanej (wysoka odporność na uderzenia) (uchwyt korka wlewu paliwa)
• Typ A5: 50 procent wełny szklanej (mocowanie silnika)
• Typ 6: 30 procent (niskie tarcie) (multi-box)
• Typ A7: 35 procent (poprawa izolacji) (osłona czujnika łożyska koła tylnego)
• Typ B1: 40 procent proszku mineralnego (korek wlewu paliwa)
• Typ B2: 40 procent proszku mineralnego (wysoki przepływ) (korek wlewu paliwa)
• Typ C2: 40 procent wełny szklanej i proszku mineralnego (tuleja przekładni napędowej prędkościomierza)
• Typ E: 50 procent wełny szklanej (podkładka amortyzująca)

Metoda znakowania części musi być zgodna z normą „KIA MS 201-01 Znakowanie materiałów na części samochodowe”.

Jeśli chodzi o wymagania ogólne, części wykorzystujące ten materiał muszą spełniać wszystkie wymagania odpowiedniej specyfikacji wydajności zespołu. Nie wolno niewłaściwie zmieniać składu chemicznego i warunków przetwarzania, które mogą mieć wpływ na jakość części. Przed zmianą składu chemicznego materiału część powinna zostać przetestowana pod kątem wydajności, trwałości itp. Należy również uzyskać akceptację działu kontroli materiałów i jakości. Finalne części wykonane z tego materiału muszą być wolne od wad, nierównomiernego połysku, przypaleń, odkształceń, srebrnych smug, pęknięć, nierównomiernego koloru, smug, linii spawania, wgłębień i innych wad.

Aby określić szczegółowe wymagania, materiał ten badany jest metodami określonymi w normie. Wyniki muszą spełniać wymagania określone w tabeli zatytułowanej „Szczegółowe wymagania”.

Ogólnie rzecz biorąc, standardowe warunki laboratoryjne do przeprowadzania testów wynoszą 23 stopnie plus/minus 2 stopnie temperatury i 50 procent plus/minus 5 procent wilgotności względnej. Próbki są badane na próbkach bezpośrednio po okresie kondycjonowania trwającym co najmniej 48 godziny w standardowych warunkach określonych powyżej, co najmniej 24 godzin po uformowaniu.

W przypadku ciężaru właściwego stosuje się następujące normy:

• „ISO 1183-1 Tworzywa sztuczne – Metody oznaczania gęstości tworzyw sztucznych niekomórkowych – Część 1: Metoda zanurzeniowa, metoda piknometru cieczowego i metoda miareczkowania”.
• „ASTM D792-08 Standardowe metody badania gęstości i ciężaru właściwego (gęstości względnej) tworzyw sztucznych metodą wypierania”.

W przypadku wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia stosuje się następujące normy:

• „ISO 527-1 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie właściwości wytrzymałościowych na rozciąganie”.

W przypadku danego typu próbki obowiązują następujące standardy:

• „ISO 3167 Tworzywa sztuczne – Wielofunkcyjne próbki do badań” (typ próbki Typ A, prędkość badania 50 mm/min).
• „ASTM D638-14 Standardowa metoda badania właściwości rozciągających tworzyw sztucznych” (typ próbki: Typ 1, prędkość badania: 50 mm/min).

W przypadku wytrzymałości na zginanie i modułu sprężystości stosuje się następujące normy:

• „ISO 178 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie właściwości zginających” (wymiary próbki 80,0 × 10,0 × 4,0 mm, rozpiętość 64 mm, prędkość badania: 2 mm/min).
• „ASTM D 790 Standardowe metody badań właściwości zginania tworzyw sztucznych i materiałów elektroizolacyjnych wzmacnianych i niewzmocnionych” (wymiary próbki 127,0 × 12,7 × 6,4 mm, prędkość badania: 30 mm/min).

Odporność na uderzenia metodą Izoda spełnia następujące normy:

• „ISO 180 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie udarności metodą Izoda” (typ próbki Typ A, wymiary próbki 80 × 10 × 4,0 mm (z karbem), siła młotka 2,94 J).
• „ASTM D256-23 Standardowe metody badań służące do określania odporności tworzyw sztucznych na uderzenie wahadłem Izoda” (wymiary próbki 63,5 × 12,7 × 6,4 mm (z karbem), siła młotka 2,94 J).

W przypadku temperatury odkształcenia cieplnego obowiązują następujące normy:

• „ISO 75-1 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie temperatury ugięcia pod obciążeniem” wielkość próbki 80 × 10 × 4,0 mm, metoda płaska, obciążenie rozciągające: 0,45 MPa)”.
• „ASTM D648-06 Standardowa metoda badania temperatury ugięcia tworzyw sztucznych pod obciążeniem zginającym w położeniu osiowym”, wymiary próbki 127 × 12,7 × 6,4 mm, obciążenie rozciągające 0,45 MPa”.

Do pomiaru twardości metodą Rockwella stosuje się następujące normy:

• „ISO 2039-2 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie twardości – Część 2: Twardość Rockwella”.
• „ASTM D 785 Standardowa metoda badania twardości Rockwella tworzyw sztucznych i materiałów elektroizolacyjnych” (skala R próbek).

Odporność na starzenie cieplne: Badanie starzenia cieplnego przeprowadza się, stosując się do pozycji testowych i warunków starzenia podanych w tabeli podanej w normie. W przypadku badań wytrzymałości na rozciąganie i udarności IZOD oblicza się zachowanie wytrzymałości.

W przypadku naprężeń pełzania stosuje się następujące normy:

• „ASTM D2990-17 Standardowe metody badań rozciągania, ściskania i zginania oraz pełzania-pękania tworzyw sztucznych”.
• „JIS K7115 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie pełzania – Część 1: Pełzanie przy rozciąganiu”.

W przypadku odporności na uderzenia o dużej częstotliwości przestrzegana jest następująca norma:

• „ASTM D3763-18 Standardowa metoda badania właściwości przebicia tworzyw sztucznych przy dużej prędkości z wykorzystaniem czujników obciążenia i przemieszczenia”.

W przypadku wskaźnika płynięcia stosuje się następujące normy:

• „ISO 1133 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie wskaźnika masowego płynięcia (MFR) i wskaźnika objętościowego płynięcia (MVR) tworzyw termoplastycznych”.
• „ASTM D1238-10 Standardowa metoda badania szybkości płynięcia tworzyw termoplastycznych metodą plastometrii wytłaczania”.

Odporność na starzenie pod wpływem wilgoci: Pomalowany korek wlewu paliwa nie powinien sprawiać żadnych problemów po 80 godzinach w środowisku o temperaturze 95 stopni i wilgotności względnej 72 procent, przy niemal takich samych warunkach montażu. Po 2 godzinach w temperaturze pokojowej mierzona jest różnica w klirensie i wypłukiwaniu między stanem przed i po teście.

Odporność na starzenie w cieczy montażowej: Po starzeniu próbki rozciągalnej opisanej w tej normie w temperaturze 125 stopni plus/minus 2 stopnie przez 1.000 godzin w warunkach cieczy montażowej mierzona jest wytrzymałość w chwili pęknięcia.

W przypadku współczynnika tarcia powierzchniowego obowiązują następujące normy:

• „ISO 8295 Tworzywa sztuczne – Folie i płyty – Oznaczanie współczynników tarcia”.
• „ASTM D1894-24 Standardowa metoda badania współczynników tarcia statycznego i kinetycznego folii i arkuszy z tworzyw sztucznych”.

W zakresie odporności na olej przestrzegane są następujące normy:

• Wytrzymałość na rozciąganie: Próbkę zanurza się w oleju przekładniowym na okres 130 godzin w piecu o temperaturze 720 stopni. Następnie przeprowadza się badanie wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenie.
• Wytrzymałość na zginanie: Warunki badania są takie same jak powyżej. Następnie przeprowadza się badanie wytrzymałości na zginanie i modułu sprężystości.
• Wytrzymałość na uderzenia metodą Izoda: Warunki badania są takie same jak powyżej. Następnie przeprowadza się badanie wytrzymałości na uderzenie metodą Izoda.

W przypadku temperatury topnienia stosuje się następujące normy:

• „ISO 11357 Tworzywa sztuczne – Różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC)”.
• „ASTM D3418-21 Standardowa metoda badania temperatur przejścia i entalpii topnienia i krystalizacji polimerów metodą różnicowej kalorymetrii skaningowej” (szybkość nagrzewania i chłodzenia 20 stopni/min).

W przypadku wskaźnika absorpcji wilgoci obowiązuje następująca norma:

• „ASTM D570-22 Standardowa metoda badania absorpcji wody przez tworzywa sztuczne”.

W przypadku rezystancji skrośnej stosuje się następującą normę:

• „IEC 60093 Metody badań rezystywności skrośnej i rezystywności powierzchniowej stałych materiałów izolacyjnych”.

W zakresie palności przestrzegana jest następująca norma:

• „KIA MS300-08 Standardowa metoda badania odporności na palenie materiałów stosowanych we wnętrzach”.

W przypadku spektroskopii w podczerwieni z transformacją Fouriera (FT-IR) stosuje się następującą normę:

• „Norma testowa KIA MS200-61 – Analiza standardu tworzyw sztucznych”.

W przypadku analizatora termograwimetrycznego (TGA) stosuje się następującą normę:

• „Norma testowa KIA MS200-61 – Analiza standardu tworzyw sztucznych”.

W przypadku różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) stosuje się następującą normę:

• „Norma testowa KIA MS200-61 – Analiza standardu tworzyw sztucznych”.

Nasza organizacja zatrudnia wykwalifikowaną kadrę, która śledzi rozwój nauki i techniki na całym świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych prac testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe zgodne z normą „KIA MS211-47 Jakość wzmocnionego PA66 (poliamidu 66)”.