PSA D25 1413 Powłoki lakiernicze - Pomiar połysku gumy i tworzyw sztucznych

Norma „PSA D25 1413 Powłoki lakiernicze – Pomiar połysku gumy i tworzyw sztucznych” opracowana przez grupę PSA Peugeot Citroen opisuje metodę pomiaru połysku lustrzanego pod kątem padania 20 stopni, 60 stopni lub 85 stopni za pomocą miernika połysku (lub reflektometru). . Metodę tę stosuje się do powłok malarskich nakładanych na blachę, gumę lub tworzywa sztuczne oraz na samobarwne części gumowe lub plastikowe.

Pomiar połysku polega głównie na porównaniu współczynnika odbicia zwierciadlanego badanej próbki ze wzorcem odniesienia dla danego kąta padania.

Na potrzeby niniejszego standardu stosuje się następujące definicje:

• Połysk odnosi się do kierunkowego współczynnika odbicia powierzchni, który powoduje wyświetlanie większych lub mniejszych odbić światła. Luminancja wyrażana jest w jednostkach luminancji (UB). Wartość jasności czarnego polerowanego szkła o współczynniku załamania światła 1.567 jest ustawiona na 100 UB, niezależnie od kąta padania.
• Współczynnik odbicia wyraża stosunek odbitego strumienia świetlnego do padającego strumienia świetlnego.
• Współczynnik odbicia zwierciadlanego odnosi się do zwykłego współczynnika odbicia, który odpowiada ułamkowi padającego strumienia świetlnego odbitego w skali makroskopowej zgodnie z prawem Kartezjusza.

Do tych testów zaleca się użycie połyskomierzy typu Microgloss 20 stopni, Microgloss 60 stopni i Microtrigloss. Połyskomierz składa się z obudowy, która zawiera następujące elementy dla określonego kąta:

• źródło światła
• układ optyczny
• Odbiornik światłoczuły tylko na promieniowanie widzialne, dostarczający informacji proporcjonalnej do strumienia świetlnego

Kąty i otwory układu pomiarowego spełniają warunki geometryczne opisane w załączniku do normy (Załącznik nr 1). W podstawie urządzenia znajduje się okienko pomiarowe o wymiarach niespełna 20 mm x 60 mm (dla kątów 20 stopni i 60 stopni). Najmniejszy rozmiar padającej wiązki światła odczytany z płaszczyzny pomiarowej musi być większy lub równy 5 mm. Ręczne lub automatyczne urządzenie do strojenia musi zapewniać ustawienie wartości 0 UB i wartości wzorca odniesienia.

Oprócz miernika połysku w badaniach tych wykorzystuje się następujący sprzęt: sztuczną skórę lub miękką szmatkę lub szczotkę z miękkim włosiem, papier Joseph, czyste mydło (np. mydło domowe) i wodę mineralizowaną.

Wzorzec kalibracji to nieprzezroczysta, czarna płytka szklana o gładkiej i wypolerowanej powierzchni, która musi mieć grubość co najmniej 5 mm, aby zapobiec odkształceniom na skutek zginania. Norma ta ma własne wartości jasności dla kątów 20 stopni, 60 stopni i 85 stopni, zatwierdzone przez organizacje w Kanadzie i Niemczech. Jego stosowanie ogranicza się do corocznej weryfikacji drugorzędnych standardów i wyposażenia.

Wzorce wtórne składają się z nieprzezroczystych czarnych płytek szklanych o wartościach jasności ocenianych w stosunku do wzorca kalibracyjnego pod różnymi kątami odbicia. Wzorzec kalibracyjny i wzorce wtórne nie mogą mieć widocznych śladów zarysowań w obszarach użytkowania. Można go przetrzeć szmatką i w razie potrzeby wyczyścić niewielką ilością wody z mydłem, a następnie dokładnie wysuszyć, wyściełając go papierem Josepha.

Wymiary pułapki świetlnej (standard 0 UB) są zgodne z wymiarami geometrycznymi opisanymi w załączniku do normy (załącznik 2). Wewnętrzne powierzchnie pułapki świetlnej są matowo czarne (np. farba lub płótno).

Obszary pomiarowe powłoki lub powierzchni części muszą stykać się z okienkiem pomiarowym miernika połysku i muszą spełniać następujące warunki:

• Okienko miernika połysku musi całkowicie zakrywać obszar pomiarowy
• Promień krzywizny musi być większy niż 10-krotność najmniejszego rozmiaru okna pomiarowego

Pomiar połysku jest bardzo wrażliwy na zanieczyszczenie lub uszkodzenie powierzchni. Wygląd mierzonej powierzchni należy sprawdzić wzrokowo i sprawdzić pod kątem obecności śladów kurzu, odcisków palców, osadów itp. Powierzchnię należy czyścić szczotką z miękkim włosiem. Dodatkowo, aby uniknąć odcisków palców i pozostałości należy stosować następujące metody czyszczenia: mycie (wodą z mydłem lub odpowiednim środkiem nie naruszającym powierzchni), płukanie, ewentualne wycieranie i suszenie. Czynności te należy odnotować w protokole z badań. Po tych operacjach należy sprawdzić, czy nie występują jeszcze jakieś wady (zacieki, osady wapienne).

Następnie miernik połysku umieszcza się w miejscu poza zasięgiem bezpośredniego światła (promieni słonecznych, światła rozproszonego itp.). Połyskomierz należy stosować zgodnie z instrukcją producenta. Wybór kąta świecenia zależy od wartości jasności.

Pomiar połysku powłok malarskich jest zwykle wykonywany w następujących celach:

• Wykrywanie trwałości spoiwa
• Określ wpływ stężenia pigmentu
• Aby określić wpływ proporcji pigmentu i wypełniacza
• Określ wpływ rodzaju i jakości pigmentu
• Określanie stabilności zużytych powłok

Różnica wartości bezwzględnej między dwoma oddzielnymi wynikami uzyskanymi w warunkach powtarzalności, których prawdopodobieństwo określono na 95 procent, nie powinna przekraczać 20 UB pod kątem 2 stopni i 60 UB pod kątem 0,5 stopni.

Różnica wartości bezwzględnej między dwoma oddzielnymi wynikami uzyskanymi w warunkach odtwarzalności, których prawdopodobieństwo określono na 95 procent, nie powinna przekraczać 20 UB pod kątem 3,3 stopni i 60 UB pod kątem 0,7 stopni.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi certyfikacyjne i testowe określone w normie „PSA D25 1413 Powłoki malarskie - Pomiar połysku gumy i tworzyw sztucznych”, przy pomocy przeszkolonych i doświadczonych pracowników personel i zaawansowany sprzęt technologiczny.