Hyundai Kia MS 213-69

Norma „Hyundai Kia MS 213-69” opracowana przez Hyundai Motor Company opisuje procedurę określania jakości włókna szklanego i wypełniacza mineralnego oraz masy do tłoczenia polipropylenu wzmocnionego pęcherzykami szklanymi.

Materiał zdefiniowany w tej normie jest używany zgodnie z opisem na formowanej wtryskowo pokrywie silnika, pokrywie środkowej i/lub rysunkach technicznych.

• Materiał typu A można zastosować, gdy temperatura najwyższych rysunków technicznych jest niższa niż 140 stopni
• Materiał typu B można stosować, gdy temperatura najwyższych rysunków technicznych jest niższa niż 150 stopni.

W niniejszej normie wymagania ogólne określono w następujący sposób:

• Części wykorzystujące ten materiał muszą spełniać wszystkie wymagania odpowiedniej specyfikacji wydajności montażu.
• Nie należy w niewłaściwy sposób zmieniać składu chemicznego i warunków przetwarzania, które mogą mieć wpływ na jakość części.
• Przed zmianą składu chemicznego materiału należy sprawdzić działanie części, trwałość i podobne właściwości oraz uzyskać zgodę zespołu ds. badań materiałów polimerowych.
• Końcowe części wykonane z tego materiału muszą być wolne od wad, nierównego połysku, śladów przypaleń, zniekształceń, srebrnych linii, pęknięć, nierównego koloru, śladów płynięcia, linii spawów, wgnieceń i innych wad.

Materiał ten jest badany metodami określonymi w normie i musi spełniać warunki określone w tabeli podanej w normie. Próbki poddawane są tej samej obróbce co części.

Metody badań materiałów opisane w normie obejmują:

• Ciężar właściwy
• Wytrzymałość na rozciąganie
• wydłużenie
• Wytrzymałość na zginanie
• Moduł zginania
• Odporność na uderzenia Izoda
• Temperatura odkształcenia cieplnego
• Transformata Fouriera – spektroskopia w podczerwieni (FT-IR)
• Analizator termograwimetryczny (TGA)
• Różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC)

Standardowe warunki laboratorium podczas wykonywania badań materiałów powinny wynosić 23 stopnie plus/minus 2 stopnie i wilgotność względna 50 procent plus/minus 5 procent. Po przygotowaniu próbki należy przechowywać w określonych warunkach standardowych przez co najmniej 48 godzin.

Badanie ciężaru właściwego opiera się na „Standardowych metodach badań ASTM D792-08 dotyczących gęstości i ciężaru właściwego (gęstości względnej) tworzyw sztucznych przez wypieranie” oraz „BS EN ISO 1183-1 Tworzywa sztuczne – Metody określania gęstości niekomórkowych tworzyw sztucznych, metoda zanurzeniowa , metoda piknometru cieczowego i metoda miareczkowania”. Należy użyć co najmniej trzech próbek do badań i podać wartości średnie.

Badania wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia muszą być zgodne z normą „ASTM D638-08 Standardowa metoda badania właściwości tworzyw sztucznych przy rozciąganiu” lub normą „Pakiet ISO 527 do określania właściwości tworzyw sztucznych przy rozciąganiu”. Należy użyć co najmniej pięciu próbek do badań i podać wartości średnie.

Badanie wytrzymałości na zginanie i modułu musi być zgodne z normą „ASTM D790-03 Standardowe metody badań właściwości zginania niewzmocnionych i wzmocnionych tworzyw sztucznych oraz materiałów elektroizolacyjnych” lub normą „ISO 178 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie właściwości zginania”. Należy użyć co najmniej pięciu próbek do badań i podać wartości średnie.

Badanie udarności Izoda musi być zgodne z normą „ASTM D256-03 Standardowe metody badawcze do określania odporności tworzyw sztucznych na uderzenie wahadłem Izoda” lub normą „ISO 180 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie udarności Izoda”. Próbki o niskiej temperaturze umieszcza się w komorze badawczej o temperaturze minus 3 stopni na 30 godziny, a następnie bada w ciągu 3 sekund po wyjęciu z komory. Każdy test przeprowadza się na siedmiu próbkach i podaje średnią z pięciu wartości po odjęciu wartości najwyższej i najniższej.

Badanie temperatury odkształcenia pod wpływem ciepła musi być zgodne z normą „ASTM D648-18 Standardowa metoda badania temperatury ugięcia tworzyw sztucznych pod obciążeniem zginającym w położeniu krawędziowym” lub normą „ISO 75 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie temperatury ugięcia pod obciążeniem”.

Spektroskopia w podczerwieni z transformacją Fouriera (FT-IR) zastosowana w tym teście charakteryzuje się osłabionym całkowitym odbiciem. Zakres pomiaru wynosi od 4.000 do 650 cm⁻¹ ^, częstotliwość skanowania wynosi 32 razy, a rozdzielczość 4 cm⁻¹ ^. Pojedynczy test wystarcza do dokładnej analizy z wykorzystaniem spektroskopii FT-IR.

Testy za pomocą analizatora termograwimetrycznego (TGA) muszą być zgodne z normą „ASTM E1131-20 Standardowa metoda badania składu metodą termograwimetrii” lub normą „ISO 11358 Tworzywa sztuczne – termograwimetria (TG) polimerów”. Do dokładnej analizy za pomocą analizatora termograwimetrycznego (TGA) wystarczy pojedynczy test.

Różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC) musi być zgodna z normą „Standardowa metoda badania topnienia i krystalizacji oraz entalpii różnicowej kalorymetrii skaningowej polimerów ASTM D3418-21” lub normą „ISO 11357 Tworzywa sztuczne – Różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC)”. Szybkość ogrzewania i chłodzenia wynosi 20 stopni na minutę.

Do dokładnej analizy za pomocą różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) wystarczy pojedynczy test.

Metody testowania części opisane w normie obejmują:

• Testowanie odporności na cykle cieplne i zimne - Wygląd
• Badanie odporności na cykle cieplne i zimne - Odkształcenie (㎜)
• Badanie odporności na starzenie cieplne - Wygląd
• Badanie odporności na starzenie cieplne - Odkształcenie (㎜)
• Test udarności Fumble
• Test odporności na olej
• Test wibracji środowiskowych

Norma zaleca również badanie pod kątem substancji niebezpiecznych.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „Hyundai Kia MS 213-69”, z przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.