Renault D41 1540 Materiały komórkowe na bazie gumy lub plastiku - Odkształcenie resztkowe po ściskaniu przy stałym odkształceniu

Norma „Renault D41 1540 Materiały komórkowe na bazie gumy lub tworzyw sztucznych – Odkształcenie resztkowe po ściskaniu przy stałym odkształcaniu”, opracowana przez francuską firmę samochodową Renault, opisuje metodę stosowaną do określania odkształcenia resztkowego po ściskaniu materiałów komórkowych na bazie gumy lub tworzyw sztucznych przy stałym odkształcaniu. Metoda ta nie ma zastosowania do elastycznych materiałów wypełniających o strukturze komórkowej oraz części wykonanych z materiału o strukturze komórkowej z samoformującą się powłoką, do których stosuje się metodę badawczą opisaną w normie Renault D45 1046.

Zasadniczo metoda ta polega na poddaniu próbki stałemu odkształceniu w określonej temperaturze i przez określony czas, a następnie pomiarze pozostałego odkształcenia w określonych warunkach czasowych i temperaturowych.

Sprzęt używany w tej metodzie badania obejmuje:

• Urządzenie do ściskania: Urządzenie to składa się z dwóch płaskich i równoległych polerowanych płyt wykonanych z chromu lub stali nierdzewnej, przymocowanych do poprzeczek maszyny trakcyjnej, pomiędzy którymi można ściskać próbki testowe. Płyty te muszą być na tyle wytrzymałe, aby nie uległy odkształceniu podczas testów. Płyty maszynowe muszą być równoległe, a ich powierzchnie muszą być większe od powierzchni użytego do badań elementu. Prędkość przesuwania się trawersy musi być regulowana do bardzo niskiej wartości (maksymalnie 20 mm/min). Płyty muszą być równoległe i mieć siatkę otworów o średnicy 20 mm plus/minus 0,1 mm z odstępem między osiami 6 mm plus/minus 1 mm (metoda badania opisana w normie Renault D45 1394).
• Maszyna zagęszczająca: Maszyna musi być wyposażona w urządzenie rejestrujące umożliwiające narysowanie wykresu obciążenia i opadu.
• Kliny grubości umożliwiające regulację pożądanego stopnia sprężania.
• Piekarnik termostatyczny (dostosowany do temperatury testowej).
• Pomieszczenie klimatyzacyjne: klimatyzowane, o temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent.

Próbki do badań składają się z prostokątnych równoległoboków wyciętych z płyty lub kawałka materiału, o bokach wynoszących od 20 mm do 25 mm i grubości co najmniej 6 mm. Grubość próbki powinna być dostosowana do kierunku, w którym część jest ściskana podczas eksploatacji. Badanie przeprowadza się na co najmniej trzech próbkach. Odlewnicze powłoki talerza lub jego części pozostają zachowane. Jeżeli dostępne są wyłącznie arkusze lub elementy o grubości mniejszej niż 6 mm, można pracować, układając elementy testowe o tej samej wielkości jeden na drugim, aż do uzyskania grubości około 6 mm. Jeżeli szerokość próbki jest mniejsza niż 20 mm, badanie wykonuje się na próbce o szerokości tej próbki.

W przypadku materiałów na bazie gumy czas między zakończeniem wulkanizacji a rozpoczęciem badania musi wynosić co najmniej 24 godziny. Probówki pozostawia się w pojemniku na 24 godziny. Pomiary muszą być wykonane wewnątrz obudowy. Czas trwania i temperaturę badania należy dobrać spośród wartości podanych w normie.

Na początku badania mierzona jest początkowa grubość próbki badanej za pomocą maszyny ściskającej zgodnie z metodą badawczą znormalizowaną przez Renault D45 1394. W tym przypadku stosuje się wartości ciśnień określone w tabeli podanej w normie.

W celu uzyskania pożądanego stopnia sprężania (zwykle 50 procent) dobiera się odpowiednie kliny. Próbkę badawczą umieszcza się pomiędzy płytami aparatu ciśnieniowego. Po obu stronach próbki testowej umieszczane są kliny. Śruby są dokręcane w celu zapewnienia, że ​​płytki trzymają się klinów. Zestaw umieszcza się w piecu termostatycznym, nastawionym na temperaturę badania. Po upływie ustalonego czasu zespół wyjmuje się z pieca, próbkę testową uwalnia się w ciągu 2 minut i pozostawia do ostygnięcia na niemetalowej powierzchni wewnątrz obudowy na okres 24 godzin plus/minus 2 godzin. Następnie, po obróbce mechanicznej, mierzy się grubość badanego elementu przy użyciu maszyny ściskającej zgodnie ze standardową metodą badawczą Renault D45 1394.

Odkształcenie resztkowe po ściskaniu wyraża się jako procent odkształcenia przyłożonego według wzoru podanego w normie. Z trzech uzyskanych wartości bierze się średnią, a wynik otrzymuje się z odchyleniem względnym między nimi nie większym niż 15 procent. W przypadku większych odchyleń zaleca się powtórzenie testu. Wyniki uzyskane dla trzech probówek należy uśrednić.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowania zgodne z normą „Renault D41 1540 Materiały komórkowe na bazie gumy lub tworzyw sztucznych – Odkształcenie resztkowe po ściskaniu przy stałym odkształceniu”.