PSA D47 5531 Gumy - Wybielanie części

Celem procedury opisanej w normie „PSA D47 5531 Gumy – wybielanie części” opracowanej przez francuską firmę samochodową Renault jest scharakteryzowanie odporności części gumowych (taśma izolacyjna, prowadnica, osłona okienna, listwy itp.) na powstawanie pęcherzy i wybielanie. Ta metoda testowania jest wykonywana tylko na gotowych częściach. Materiał i proces produkcji badanej próbki muszą być dokładnie dopasowane do części zamontowanych w pojeździe.

Na potrzeby niniejszych norm wybielanie odnosi się do białawego wyglądu powierzchni części gumowej w wyniku migracji produktów zawartych w składzie gumy (przyspieszacz, dodatki aplikacyjne i tym podobne).

Zasadniczo test ten polega na poddaniu części gumowej różnym przyspieszonym procesom starzenia, które mogą uwydatnić zmianę wyglądu powierzchni charakteryzującą się wybieleniem. Do weryfikacji części stosowane są trzy niezależne metody badawcze. Próbki badane dla każdej metody są co najmniej trzy i pobierane są z różnych miejsc.

Do głównych urządzeń testowych stosowanych w tych testach zalicza się:

• Miernik pogody musi być zgodny ze standardową metodą testową PSA D27 1389.
• Urządzenie do oświetlenia słonecznego (kabina świetlna) musi być zgodne z metodą testową normy PSA D15 1343.
• Skala szarości służy do oceny zniekształceń zgodnie z normą NF EN 20105 A02. Ta skala jest używana przy dziewięciu stopniach z czarną obwódką.
• Wentylowany piekarnik jest ustawiony na 70 stopni plus/minus 2 stopnie.
• Komorę chłodniczą można regulować w zakresie od minus 40 stopni do plus/minus 3 stopnie.
• Woda destylowana lub dejonizowana musi mieć oporność większą lub równą 100.000 XNUMX Ω cm.
• W klimatyzowanym pomieszczeniu powinna panować temperatura 23 stopni plus/minus 2 stopnie i wilgotność względna 50 procent plus/minus 5 procent.
• Białe szklane słoiki z zakręcanymi pokrywkami powinny mieć pojemność 1 litra.
• Worki polietylenowe muszą nadawać się do zgrzewania lub posiadać hermetyczny system zamykania.
• Wata o gramaturze powierzchniowej większej lub równej 450 g/m2.
• Papier do wycierania powinien być wykonany z białej, chłonnej i niestrzępiącej się bawełny.
• Do oczyszczenia i przepłukania próbek wymagany jest roztwór w proporcji 50/50 w wodzie demineralizowanej/etanolu.

Próbki należy kondycjonować w temperaturze 24 stopni plus/minus 23 stopnie i przy wilgotności względnej 2 procent plus/minus 50 procent przez co najmniej 5 godziny przed badaniem w klimatyzowanym pomieszczeniu. Data produkcji badanych części nie powinna przekraczać 3 tygodni. Dla każdej metody badawczej przygotowywane są 4 próbki, z czego trzy pobierane są z różnych części przeznaczonych do badania. Ten ostatni należy przechowywać w celach informacyjnych w folii aluminiowej w temperaturze 4 stopni plus/minus 2 stopnie w chłodni, z dala od światła i wilgoci. Przed badaniem części czyści się roztworem zdemineralizowanej wody/etanolu w stosunku objętościowym 50/50, nałożonym za pomocą białego, niestrzępiącego się wacika. Podczas czyszczenia ściereczka powinna być dokładnie, ale nie nadmiernie zwilżona, a próbki nie powinny być poddawane szczególnym naprężeniom (tarciu). Czyszczenie to ma na celu ujednolicenie wyglądu części i usunięcie wszelkich śladów zanieczyszczeń. Należy go czyścić białą, niestrzępiącą się, bawełnianą ściereczką, bez pocierania.

W pierwszej metodzie badawczej sztuczne starzenie przeprowadza się za pomocą miernika pogody (WOM) zgodnie ze standardową metodą badawczą PSA D27 1389. Badanie to polega na poddaniu trzech próbek 1 cyklowi ekspozycji (tj. 168 godzin) na sztuczne światło (filtrowana lampa ksenonowa) reprezentujące światło słoneczne i okresowe zraszanie symulujące deszcz.

W drugiej metodzie badawczej drób dojrzewa zgodnie ze standardową metodą badawczą PSA D47 1165. Test ten polega na umieszczeniu trzech próbek w ciepłej, wilgotnej atmosferze. Warunki testowe odpowiadają następującym:

W trzeciej metodzie badawczej starzenie odbywa się według tabeli podanej w normie.

Badanie przeprowadza się w całkowitej ciemności, a próbki przebywają naprzemiennie w wodzie destylowanej o temperaturze 70 stopni i w powietrzu o temperaturze 23 stopni i wilgotności względnej 50 procent. Czas trwania protokołu badania wynosi dwa tygodnie.

Trzy próbki z trzech różnych sekcji umieszcza się w słoikach wypełnionych w przybliżeniu w dwóch trzecich wodą dejonizowaną o temperaturze 70 stopni. Następnie słoiki zamyka się i przechowuje w wentylowanym piekarniku o temperaturze 70 stopni przez 24 godziny. Próbki są całkowicie zanurzone w wodzie.

Następnie próbki wyjmuje się ze słoików i przechowuje w ciemności przez 24 godziny w klimatyzowanym pomieszczeniu. Miejscem przechowywania może być szuflada lub karton. Kontakty pomiędzy wspornikiem a częściami powinny być minimalne, aby zapobiec gromadzeniu się powierzchni części na wsporniku.

Próbki umieszcza się z powrotem w słoikach w wentylowanym piekarniku ustawionym na 70 stopni na 24 godziny bez zmiany wody, a następnie pozostawia w ciemności na 24 godziny w klimatyzowanym pomieszczeniu.

Na koniec wkłada się je z powrotem do własnych słoików bez zmiany wody na 70 godzin w piekarniku nastawionym na 10 stopni, a następnie pozostawia na 10 godzin w ciemności w klimatyzowanym pomieszczeniu.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „PSA D47 5531 Rubbers - Bleaching of Parts”, z przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym .