KIA MS210-12 Formowane części plastikowe - Zastosowanie w komorze silnika

Norma „KIA MS210-12 Części formowane z tworzyw sztucznych – zastosowanie w komorze silnika” została opracowana przez Hyundai-Kia Motors Corporation, najstarszego producenta pojazdów mechanicznych w Korei. Opisuje ona ogólną jakość formowanych z tworzyw sztucznych części stosowanych w układach napędowych i podwoziach. Niniejsza specyfikacja ma zastosowanie do formowanych z tworzyw sztucznych części układów napędowych i podwozi ogólnie lub zgodnie ze specyfikacją na rysunku technicznym.

Jeśli chodzi o wymagania ogólne, powierzchnia elementów nie powinna mieć żadnych wad, nierównomiernego połysku, przypaleń słonecznych, nadmiernych śladów spawania, smug, porów, uszkodzeń związanych ze przyleganiem lub innych wad. Jeśli chodzi o szczegółowe wymagania, części muszą być badane metodami określonymi w tabeli podanej w normie pod tym tytułem i muszą spełniać wymagania zawarte w tej tabeli.

W tabeli zatytułowanej „Szczegółowe wymagania” wymagania te zdefiniowano w następujący sposób:

• Ciepło i wilgoć
• Odporność na cykle
• Odporność na czynniki atmosferyczne
• Odporność na wibracje
• Wodoodporność
• Odporność chemiczna
• Odporność na uderzenia
• Przestrzeń wewnętrzna
• Metale ciężkie i substancje szkodliwe

Standardowe warunki laboratoryjne do przeprowadzania testów to temperatura 23 stopnie plus/minus 2 stopnie i wilgotność względna 50 procent plus/minus 5 procent. Próbki należy wybierać spośród produktów gotowych lub ich odpowiedników wyprodukowanych w takich samych warunkach, jak części produkowane seryjnie. Próbki testowe są kondycjonowane w standardowych warunkach laboratoryjnych przez 24 godziny, a następnie montowane zgodnie z rysunkiem.

Metody badań opisane w tej normie obejmują:

• Badanie odporności na cykliczne zmiany temperatury i wilgotności: Badanie odporności na cykliczne zmiany temperatury (badanie odporności na cykliczne zmiany temperatury) przedstawione na rysunku podanym w normie należy powtórzyć trzy razy. Jeśli tak określono, musi być zgodna z temperaturą podaną na rysunku technicznym.
• Badanie odporności na warunki atmosferyczne: Do badania używa się miernika pogodowego i łuku ksenonowego, zgodnie ze specyfikacją podaną w tej normie. Test ten powtarza się co najmniej trzy razy.
• Badanie odporności na wibracje: Podczas badania oś jest poruszana w górę i w dół przez 4 godziny, w lewo i w prawo przez 2 godziny oraz w przód i w tył przez 2 godziny, z uwzględnieniem częstotliwości i prędkości drgań określonych w normie. Następnie zmiany są badane. Badanie to wykonuje się wyłącznie, jeśli tak wskazano na rysunkach technicznych. Test ten wykonuje się co najmniej raz.

• Test odporności na wodę: próbkę zanurza się w kąpieli wodnej o temperaturze +/- 240 stopni i temperaturze +/- 40 stopnie na 2 godzin, a następnie powierzchnię myje się wodą. Do suszenia stosuje się sprężone powietrze, które przez 1 godzinę utrzymuje się w warunkach określonych w niniejszej normie. Sprawdzane są wszelkie przebarwienia i wady powierzchni (np. pęcherzyki). Możliwe jest również wykorzystanie do tego testu części zmontowanej. Test ten wykonuje się co najmniej trzy razy.
• Badanie odporności chemicznej: W tabeli podano rodzaje stosowanych substancji chemicznych i ich nazwy handlowe. Do wszystkich formowanych produktów, z wyjątkiem soczewek lamp, stosuje się dwie metody testowania: test przecierania i test plam.
• Luz wewnętrzny: Tę metodę badania można stosować wyłącznie, jeśli tak określono na rysunkach technicznych. Badanie to wykonuje się w obszarach części określonych na rysunkach technicznych. Wielkość względną i kształt wewnętrznych wnęk określa się zgodnie z rysunkiem podanym w normie. Wewnętrzne komory próbki należy klasyfikować i układać zgodnie z tabelą i rysunkiem podanym w normie.

Raport z testów przekazywany jest do odpowiednich działów. W przypadku zmiany materiałów i dostawców raport z badań musi zostać ponownie przesłany i zatwierdzony. Sprawozdanie z badań sporządza się zgodnie ze wzorem podanym w normie.

Niniejsza norma opiera się na następujących normach międzynarodowych:

• ISO 105 Tekstylia - Badania trwałości kolorów
• ASTM D6695-16 Standardowa praktyka dotycząca narażenia farb i powłok pokrewnych na działanie łuku ksenonowego
• JSA-JIS L 0843 Metody badania trwałości kolorów w świetle lampy łukowej ksenonowej
• SAE J 2527 Norma oparta na wydajności dla przyspieszonego naświetlania zewnętrznych materiałów samochodowych przy użyciu aparatu łukowego z kontrolowaną wiązką ksenonową

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych prac testowych, pomiarowych, analitycznych i oceniających świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowania zgodne z normą „KIA MS210-12 Części formowane z tworzyw sztucznych – Zastosowanie w komorze silnika”.